The Missing Princess

Chapter Thirteen

Rhea's POV

Ako ang pinaka unang dumating sa room. Masyadong maraming bumabagabag sa isipan ko. Isinandal ko yung ulo ko sa bintana at napapikit.

Nakaramdam ako ng iba pang presensya sa loob ng room and I know kung kanino yun.

"What?" Tanong ko sa babaeng nasa harapan ko habang nakapikit parin.

"Your hair continuously change its color." Rinig kong sabi niya

"I know. Don't ask me how because I don't know either."

" Sino ka ba talaga?"

"Why do you even care!" Iritang sagot ko sa kanya.

" I know from the very start hindi ka pangkaraniwan. Your even more powerful than the royalties."

"What do you mean ?" Walang ganang tanong ko.

"I can sensed it. You shouldn't be here, Isa kang banta sa Royalties." Sagot niya sakin na puno ng inis. Nababagot na binuksan ko ang mga mata ko at napatitig sa kanya. Napaatras siya na para bang May nakitang multo. "THOSE EYES! It can't be! Your the Pr-" hindi niya natuloy ang sasabihin niya ng dumating si Hygea. Agad siyang tumakbo at lumabas ng room.

" What happened?" Tanong ni Hygea.

"I don't know , is there anything wrong with my eyes?" Tanong ko sa kanya. Tumingin naman siya dun.

" Nothing. It's still green as always."

"Oh, okay."

Nakita naming tumatakbo papunta sa loob ng room si Selene. Mukhang siyang excited.

"Guys we have a great news?" Excited na sigaw nito samin.

"What is it?" Tanong ni Hygea

"The Princess is back!!!"

Biglang lumakas ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam pero di ako mapakali.

"What do you mean The princess is back?" Di makapaniwalang tanong ni Hygea

"Not literally na nandito na siya, but I know she's back in the Kingdom. The tree of life is starting to bloom again. Helios look so happy, nasa garden of life ang lahat. What are you waiting for? Puntahan natin sila dun."

Agad akong hinatak ni Hygea at pumunta sa isang garden. It was the garden where I used to spend my time alone. Nagbago ang hitsura nito dahil ang dating walang kulay na malaking puno, ngayon ay kumikinang na ito. Hindi ito pangkaraniwang puno dahil kulay Crystal blue ang dahon nun at nay mga bulaklak as if it was made of ice. It looks amazing.

I should be Happy dahil alam na ng lahat na andito na ang prinsesa. I should be Happy dahil muli nang magkakakulay ang Buong paligid. I should be Happy dahil kitang kita ko sa mga mata ng Hari at Reyna at maging si Helios ay masaya. I should be Happy dahil masaya ang Bawat tao sa Kingdom but why is it I can't feel that happiness? What's that thing that stopping me to be Happy?

Lumingon sakin si Helios at ngumiti. He look so happy. Pilit rin akong ngumiti sa kanya. Tumakbo siya sa kinaroroonan ko at nagulat ako ng yakapin niya ako.

"Konting tiis nalang magiging maayos rin ang lahat." Makahulugang sabi niya na nakapagpalito sakin. Balak ko sana siyang tanungin kung anong ibig niyang sabihin kaso inalis na niya ang tingin sakin at muling lumapit sa Hari at Reyna. Napayuko ako habang nagpipigil ng luha. Lahat ng kaibigan ko ay iniwan ako sa likuran para lapitan ang Hari at Reyna. Napatitig nalang ako sa kanila.

Nakaramdam ako na may papalapit sakin na kung ano mang enerhiya, but I was too late dahil bago pa ako makalingon tuluyan na akong natamaan ng kulay itim na kapangyarihan. Bigla akong nanghina . I feel like someone just suck my whole strength in me. Walang nakapansin sakin dahil ang atensyon ng lahat ay nasa harap. Tuluyan na akong bumagsak at nawalan ng malay.

Nagising ako na nasa loob ng room. I feel it strange, nasa life garden palang kami kanina ah. Was that just a dream? Nilibot ko ang tingin ko sa loob ng room. Nakita kong nagkakatuwaan sila Selene kasama yung iba.

Palabas na sila ng room at hindi man lang nila ako inalala. Nilampasan lang nila ako like as if they never knew me. Sinundan ko sila ng tingin. There are eight of them. Napakunot ang noo ko.

We used to be eight, but I am here! Sino yung kasama nilang isa? Nakita ko ang isang babaeng na mag ginintuang buhok. She seems familiar di ko lang maalala kung saan ko siya nakita. Hindi ko makita yung mukha niya dahil natatakpan ito ng buhok niya.

"Princess Hera!" Tawag ng kung sino. Lumingon yung babaeng ginto ang buhok. So they are with Princess Hera? Just because she's back, they forget about me.

"Rhea! Don't believe on what your seeing." Rinig kong sigaw ng isang babae. Napalingon ako sa paligid pero walang ibang tao dun kundi ako lang. Rhea! Don't be deceived by that lie! They will never do that to you.

Tama siya! Who ever this girl who's talking to me right now alam kong tinutulungan niya ako. I think I'm under an illusion. Hindi magagawa sakin ng kaibigan ko yun. They will never leave me behind. Bigla ulit akong nanghina. Someone just drag me to the ground. Hindi ako makagalaw, unti unti ng nauubos ang lakas ko at tuluyan na akong nawalan ng malay.

Nagising ako sa isang garden. This Place is Familiar. I'm in the Garden of life. I think nakabalik na ako.

"Hey! " Napalingon ako sa nagsalita. It was Zeus. And he's smiling , that's new. I felt some strange feeling. Ewan, parang kinikiliti ako na hindi ko maintindihan. He looks great when he smile. Napaka-rare ng pagkakataon na makita siyang nakangiti. I can't help but to smile too.

Nag lakad siya papunta sa direksyon ko pero nilampasan niya lang ako. Nabura ang mga ngiti sa labi ko. My heart started to ache. Parang pinipiga ito hanggang sa di ako makahinga. Tumingin ako sa lugar kung saan dumeretso si Zeus and I saw him with the Princess. Napaluhod ako sa sobrang sakit ng dibdib ko. Why I'm feeling this way? Bakit ako nasasaktan na makita si Zeus na may kasamang iba. I just feel like someone stabbed at me directly into the heart. I can't breathe, unti unting bumagsak ang luha ko.

Biglang sumakit ang ulo ko. Para itong hinahati sa dalawa. "AHHHHHHHHHH!" sigaw ko dahil sa sobrang sakit. Umilaw ang buong paligid ng dahil sakin. Nakita kong tumilapon si Zeus at bumangga sa pader. Umubo siya ng dugo at mas lalong sumakit ang dibdib ko.

"Zeus!" sigaw ng mga kaibigan ko. Tumakbo sila papunta kay Zeus at tinulungan ito.

"Why did you do that Rhea?" Tanong sakin ni Frost na halatang galit

"No! No! No! I didn't do it purposely." Nanginginig na sagot ko.

"This is all your fault!"

"If something happens to Zeus I will never forgive you." Umalis sila sa harap ko at linapitan si Zeus at ang prinsesa.

"Tulungan mo ang prinsesa Selene, Kailangan natin siyang dalhin sa reyna." Utos ni Zeus . Tinitigan niya ako ng masama at naglakad na at nilampasan ako. Dumating si Helios at mukhang gulat siya sa nasaksihan. Lumingon siya sakin at tinitigan ako ng nakakasuklam.

"No, not you too Helios. I didn't do it , I didn't mean it. Please believed me." Mangiyak ngiyak na pagsusumamo ko sa kanya. Hindi siya sumagot at iniwan akong mag-isa.

"Your a monster Rhea!"

"Your A demon!'

" STOP THIS! STOP IT!" Huling sigaw ko at muling nawalan ng malay.

Nagising ulit ako at sa pagkakataong ito ay nasa Clinic na ako. I am here alone. Muli kong naalala yung nangyari. It was just a dream right? They will never do that to me. And I will never do that to them. Tuluyan ng bumagsak ang mga luha ko. I cried again . I-i cried again but there's no one to rely on this time. I cried all night until I fall asleep.

Maaga akong nagising at agad akong dumiretso sa dorm. Nag ayos ako ng sarili at pumunta na sa room. Nanghihina pa ako masyado dahil siguro sa nangyari sakin kahapon.

Habang naglalakad sa hallway ay naramdaman kong may sumusunod sakin. Tinignan ko ang paligid pero walang iba pang estudyante maliban sakin. Pumasok na ako sa room at agad na umupo sa upuan ko. Biglang bumigat ang pakiramdam ko , nanghihina na talaga ako . Nakaramdam ako ng pagkahilo and everything went black.