Zawgyi
လန္က်န္သူ႕ကိုၿပံဳးျပၿပီး ႏႈတ္ဆက္လာသူက စုန္လန္ တစ္နည္း အင္ဂ်င္နီယာေလာက၏ ဆရာတစ္ဆူ စုန္က်ိခ်န္။
မ်က္ႏွာကအၿပံဳးကခဏအတြင္းေပ်ာက္သြားၿပီ သူစကားစ
လာသည္။
“ဟေရာင္! လန္ဝမ္က်ီ ငါ့ကိုလာသယ္ေပးပါအုန္းဟ ေလးလိုက္တာ မင္းမွာထားတဲ့ပစၥည္းေတြေလ တခ်က္
လာသယ္ေပယစမ္းပါ ငါမႏိုင္ေတာ့ဘူးဟ”
“ငါအလုပ္လုပ္ေနတာမေတြတာလား စုန္လန္”
စုန္လန္ကိုတစ္ခ်က္မၾကည့္ ဆိုလာသူလန္က်န္။ ေဝရင္းမ
ေနႏိုင္ပဲ ကူညီဖို႔ထရပ္ေတာ့။ လန္က်န္စကားထပ္ဆိုသည္။
“ေဝရင္းမင္းက ဒဏ္ရာနဲ႔ထိုင္ေန ထဖို႔မစဥ္းစားနဲ႔!”
တစ္ခ်က္လြတ္အမိန္႔ေၾကာင့္ ေဝရင္းတို႔ထရာမွ ျပန္ထိုင္လိုက္
ရသည္။
“ဟာ ဝမ္က်ီ မင္းကေလကူညီမဲ့သူၾကေတာ့ မကူညီခိုင္း
ျပန္ဘူး မင္းက်ေတာ့လည္း မကူညီဘူး ဘာလည္း ဟိုတစ္ေခါက္ကေျမကိစၥငါ့ကို အခဲမေၾကေသးတာလား”
“ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး! ငါသူမ်ားအသားထိရမွာ မႀကိဳက္လို႔”
“မင္း!! ငါကႏူေနလို႔လား”
ေဝရင္းတို႔အံ့ဩေၾကာင္လွ်က္သား။ ခုနသူေျခေထာက္အား
ေသခ်ာေဆးလိမ္းေပးသြားသူက လန္က်န္မဟုတ္လား။ ခု
စုန္လန္အားဆိုလည့္သည့္စကားက နည္းနည္းေတာ့ေထာ္
ေလာ္ကန္႔လန္႔ႀကီးပါေနာ္။
[ကိုကိုစုန္႔အတြက္ မ်က္ရည္ႏွစ္စက္။ လန္က်န္ နင္ နင္ဟာ]
စုန္လန္လည္းေျပာမရမဲ့အတူတူ သူ႕သယ္လာေသာ ပံုးႀကီး
အားေတြ႕ရာေနရာခ်ထားလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ေဝရင္းထိုင္
ေနသည့္ အနားသို့လွစ္ခနဲေရာက္သြားေတာ့သည္။ သူစပ္စု
အုန္းမွာပါေလ။
“ဟိတ္ေကာင္ေလး မင္းကအသစ္ေလးလား တစ္ခါမွမေတြ႕
ဘူးလို႔ ရန္လီေကာဘယ္ရာက္သြားလဲ အလုပ္ေျပာင္းသြား
တာလား”
“မဟုတ္ပါဘူး မမကက်င္းသူေဌးနဲ႔အလုပ္ရိွတယ္ ဆိုလို႔က်ေနာ္ ကအစားဝင္ေပးထားတာပါ”
“ေအာ္အဲ့လိုလား ဒါနဲ႔မင္းကဒီမွာဘာလုပ္ေနတာလဲ”
စုန္လန္အၾကည့္သည္ ေဝရင္းေျခေထာက္ဆီသို႔ေရာက္သြား
မွ သူသေဘာေပါက္ေတာ္ မူသြားေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္မ်က္ ဝန္းတစ္ဆံု သူအားစိုက္ၾကည့္ေနသည္ကို သတိမထား မိေသး။ သူစံုစမ္းေထာက္လွမ္းေနသည္ေလ။
YOU ARE READING
Struggles Between You and me (BL) (Completed)
FanfikceHi! မဂၤလာပါဗ်။ ဒီတေခါက္ကေတာ့ က်ေနာ္ရဲ႕ဒုတိယေျမာက္ေလးပါေနာ္။ Xiao Zhan and Wan Yi Boအတြက္ေရးၾကည့္ခ်င္လိူ႕ပါေနာ္။ ဒီတေခါက္ficေလးကေတာ့နည္းနည္းေလး ငိုရမယ္ဗ်။ ႀကိဳတင္ေျပာၾကားထား တာပါေနာ္။ ဇာတ္ေကာင္းေတြရဲ႕ပံုစံကေတာ့ ေဝ့ဝူရွန္႔နဲ႔လန္က်န္ပံုစံနဲ႔ပဲေရး မွာပါ...
