Struggles Between You and me (BL) (Completed)

Part(9)

Zawgyi

ေဝရင္းအိပ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူအေမ့သည္သူ႕အား
ဆူပူေလေတာ့သည္။ ေျခေထာက္ဒဏ္ရာရေအာင္
ဂ႐ုမစိုက္ရလားဆို၍ျဖစ္သည္။ ဂ႐ုဏာေဒါသႏွင့္
ဆူပူတာေၾကာင့္ ေဝရင္းတို႔ေျခေထာက္အနာပင္ ေပ်ာက္သြားသလိုပင္ခံစားရသည္။ မိဘေမတၱာဆို
တာကို သူေသခ်ာနားလည္ေလၿပီ။

ေဝရင္ထမင္းစားေသာက္ၿပီးေနာက္ ေစာေစာအနား
ယူရန္အေပၚထပ္သို႔တက္လာခဲ့သည္။ သူအလုပ္
မ်ားအၿပီးသတ္စရာရိွတာ လုပ္ၿပီးေနာက္ ေန႔လယ္
ခင္းကအေၾကာင္းမ်ား သူျပန္စဥ္းစားမိျပန္သည္။

သူအေတြးမ်ားေၾကာင့္ပင္ သူၿပံဳးေနမိသည္ကိုသူ
သတိမထားမိ။ အိပ္ရာထက္တြင္ေက်ာခင္း လိုက္ရင္းျဖင့္ သူေလးအိပ္စက္လိုက္သည္။

လန္အိမ္ေတာ္

လန္က်န္ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးႏွင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနစဥ္ သူ႕ဦးေလးလန္ခ်ီရန္ အခန္းအတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္
လာသည္။ လန္က်န္လည္း လုပ္ေနသည့္အလုပ္
မ်ားခဏတာရပ္တန္႔လွ်က္ လန္ခ်ီရန္အားၾကည့္
လိုက္သည္။

“အဟန္႔ ဝမ္က်ီေန႔ခင္းက ဝမ္အိမ္ေတာ္က ဖုန္း
ဆက္လာတယ္ မင္းအဲ့ကေလးမေလးကို ႏွင္ထုတ္
လိုက္တယ္ဆို”
“ဟုတ္ကဲ့ဦးေလး”
“ဘာလို႔အဲ့လိုလုပ္ရတာလဲ ဝမ္က်ီသူမကမိန္းက
ေလးေလ သူမရွက္သြားမွာေပါ့”
“က်ေနာ္သူမကို ေကာင္းေကာင္းေျပာၿပီးသားပါ သူမနားမေထာင္လို႔ အဲ့လိုလုပ္လိုက္တာပါ”
“အင္း ခတ္တယ္ဝမ္က်ီ မင္းတို႔ကိုမိဘခ်င္းက သေဘာတူထားတာေလ”
“က်ေနာ္ဖ်က္ပစ္ၿပီးသြားၿပီပဲဦးေလး စိတ္ပူစရာမရိွ
ပါဘူး”
“သိပါတယ္ ဒါေပမဲ့အဲ့ကေလးမက စြတ္လုပ္မွဆိုး
တယ္ သတိထားပါဝမ္က်ီ ဝမ္အုပ္စုက မင္းသိပါတယ္ ”
“ဟုတ္ကဲ့ ဦးေဘးေျပာခ်င္တာ က်ေနာ္နားလည္
ပါတယ္”
“အင္းအင္း ဒါဆိုေစာေစာနားေတာ့”
“ဟုတ္ကဲ့ဦးေလး”

လန္ခ်ီရန္ထြက္ခြာသြားၿပီးေနာက္ လန္က်န္
အလုပ္မ်ားၿပီးသည္အထိ ဆက္လုပ္ေနလိုက္သည္။
အိမ္ေတာ္ထိန္းက ေကာ္ဖီလာပို႔ေပးတာေၾကာင့္ ဝမ္က်ီေကာ္ဖီခြက္ေလးအား အၾကည့္တစ္ခ်က္ ပို႔မိ
သည္။

သူ႕ေကာ္ဖီခြက္ေလးအား ၾကည့္ရင္းမွေန႔လယ္က အလုပ္မွတစ္စံုတစ္ေယာက္အား သတိရမိသြား
သည္။ ထိုသူအေၾကာင္းေတြးမိသည္ႏွင့္ ေအးစက္
စက္သူ႕မ်က္ႏွာထက္အၿပံဳးေရးေရးေလး ေပၚလာ
ျပန္သည္။