Arranged,Love,Hate and Love (CharDawn)

Chapter 33

Arman's POV

Nakatingin lang ako sa pinto ng ER nag aantay ng lalabas na doctor at magbalita sa kalagayan ng mag ina ko.

Bigla kung isinubsob ang mukha ko sa dalawa kung palad na nakapatong sa mga tuhod ko.

Maiiyak na ako anu mang oras ngayon. Halos Tatlong oras nang nasa ER si Clara. tatlong oras na rin kaming nag iintay.

Hindi ko alam ang nararamdaman ko subra akong kinakabahan na hindi ka mawari. Parang ako nang hihina at nahihilo ni hindi ko nga alam kung paano ko pa nakayanan na dalhin sa ospital ang mag ina ko.

Diyos ko iligtas nyu naman ang mag-ina ko. Wag nyu po silang pababayaan lalong lalo na ang anak ko na dinadala nya.

Lihim kung dalangin.

"Who is the Husband?"

Napatayo ako agad ng marinig ko ang tanong na yun. "Ako, How's my wife? my baby? are they safe?" sunod-sunod na tanong ko

"Sir we're not yet done we need a blood"

"Sakin kunin nyu na lahat ng dugo ko basta siguraduhin nyung buhay ang mag ina ko" natatarantang sabi ko.

"Hindi kayo parehas ng dugo Arman, i can donate a blood" singit ni Allisson.

"Buntis ka Allisson" sabay-sabay na sabi ng pamilya namin.

"I'm the mother ako ang mag do-donate" pinal na sabi ni mama.

Makalipas halos isang oras lumabas na ang doctor sa ER. "Doc?" bungad ko agad

"Your the husband?" tumango ako. "Your wife is safe as well as your baby she'll transfer in the private room" yun lang at umalis na sya.

"Thanks Doc" pahabol ko ngumiti lang sya at nag patuloy sa pag lalakad.

"They're safe hijo wala na tayong dapat ipag alala" sabi ni mommy.

Nang transfer na si clara sa private room. Wala pa rin syang malay nasa tabi nya lang ako at nakahawak sa kamay nya.

Nag paalam na ang iba naming family naiwan nalang si jennice at tristan na nanliligaw sa kapatid ko gusto din mag paiwan ni allisson pero hindi pwede dahil buntis sya.

"Kuya mag palit ka muna ng damit, may dugo yang damit mo bumili na rin kami ng makakain mo pag nagutom ka" napatingin ako kay jennice na inaabot ang malinis na damit.

Kinuha ko naman yun at saka mabilis na nag palit ng damit. "Jennice umuwi na kayo kaya ko na dito salamat"

"Sigurado kaba kuya?" tanong pa ni jennice

"Oo, tristan iuwi muna ang kapatid ko. Mag ingat ka"

Umalis na sila. Ako naman ay nasa tabi lang ni Clara iniintay na magising sya. Hinaplos ko ang kanyang umbok na tyan.

Salamat at hindi nawala sa amin ang anak namin. Ligtas ang mag ina ko.

Clara's POV

Dahan-dahan kung minulat ang mga mata ko. Dali-daling lumipad ang kamay ko sa tiyan ko.

"Love!!" narinig ko si Arman sa tabi ko.

"Arman o-ok ang baby natin?" natutuwang sabi ko.

Agad syang tumungo. "Oo Love ligtas kayong dalawa ng anak natin"