Chapter 23

113 9 5
                                        

File: B.Z.D.H.



From the cracked hallway, silence loomed like dust—settling heavy, untouched by footsteps. But inside a particular chamber of the old estate, noise thundered like a brewing storm.

In the center of the practice room, a girl no taller than four feet launched forward with all the weight her tiny body could carry. Her brows were furrowed, breaths short and fast—each inhale felt like fire in her lungs.

Zyn didn't hesitate.

She ducked low, pivoted on her heel, then drove her tiny fist straight to the man's throat.

Napaatras ito, pero bago pa man siya makabawi, inikot na ni Zyn ang balikat niya, sabay bagsak ng siko sa ulo nito. Tumagilid ang lalaki, nangingitim ang mukha sa sakit at hiya.

Pero hindi siya papayag. Muli siyang sumugod.

Zyn's heart raced, but not out of fear, but focus.

Now.

She stepped in, raised her knee, and hit the target—the most vulnerable part of a man.

"AAAGH!" The scream shattered the silence. Natigil ang lahat.

Zyn slowly stood, chest rising. Her cheeks were flushed, but her voice was calm.

"Malakas na po ba ako, Grandpa?"

She smiled—small, hopeful. Pero ang mga mata niya? Matapang. Matatag.

Tahimik ang lahat habang ang lalaki'y nakabaluktot sa sahig, at may isa nang guro ang dali-daling lumapit.

Walang gumalaw. Tanging tanong lang ni Zyn ang nanatili sa hangin.

An old man stepped forward, tall and scarred by age. His eyes didn't leave the girl. "Everyone out," he said, voice like cracked stone. "I need a word with this... silly girl."

Nang makaalis na ang mga tauhan at lahat ng nanood kanina, napabuntong-hininga ang matanda. Dahan-dahan siyang naupo sa harap ni Zyn, halos pantay na sila ng mata. Sa tanong niya, may halong gulat, pag-aalala, at amusement:

"Where did you learn that?"

Napakamot si Zyn sa baba habang pinapagpag ang kamay niya—may balot iyong tela bilang protection sa mga daliri. Inayos din niya ang white sando niya na may ilang bahid ng dumi at ang itim niyang leggings na medyo lukot na. Tapos, parang may naalala siya—napitik niya ang daliri niya at napatalon sa tuwa.

"Sa television! Grabe 'yung babae doon, ang galing! Parang si Ate, oh!" sabay turo sa imaginary idol niya, may spark sa mga mata.

Napahawak na lang sa sentido ang matanda. Parang gusto na niyang mauntog sa pader.

"Zyn..." buntong-hininga niya, sabay sapok nang marahan sa sarili niyang noo.

Wala na siyang magagawa. Kilala niya si Zyn—kapag may nakita ito na astig sa TV o sa kahit anong training video, kahit gaano pa ka-delikado, susubukan agad. Ginagaya, parang sponge.

"Anak... sobrang delikado no'n, iha. Aiming for someone's balls? That's way too risky, especially for you. Wag mo 'yang basta-basta gagawin, okay? Emergency situations lang."

Medyo nawala ang ngiti ni Zyn. Halata sa mukha niya na sa isip niya, ang cool pa rin ng ginawa niya. Pero marunong din siyang makinig kapag si Grandpa na ang nagsalita. Kaya dahan-dahan siyang tumango.

"Okay po..." malungkot niyang sagot, sabay tingin sa gilid. Pero ang astig ko talaga doon kanina ah...

Tahimik siyang tumalikod at lumabas ng kwarto.



High School PopularTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon