Onze Stalker ✔

- vierentwintig

De laatste paar dagen gebeuren er rare dingen. Er is op Sasja's fiets geschreven, Pim's voetbal is lekgestoken, Paul's auto is roze geverfd en mijn moeders boodschappenkar in de supermarkt was ineens weg.

Was dit waar Peeta ons voor gewaarschuwd had?

-

'Saar, ga je wakker worden?' Ik open mijn ogen en zie een paar groene ogen. Ik schrik me rot en ga uit reflex rechtop zitten, waardoor ik tegen het persoon met de groene ogen aanknal.

'Auw!' Oh, het is Peeta. Ik herken zijn stem uit duizenden, maar sinds wanneer heeft hij groene ogen.

'Peeta, wat doe je hier?' vraag ik. Ik wrijf in mijn ogen en stap uit bed.

'Ik ben Gale,' zegt Gale grinnikend.

'Ohh, daarom heb je groene ogen. Ik dacht dat Peeta nep lenzen in had ofso.'

'Nope, ik ben de enige echte Gale,' zegt hij met een grijns.

Ik doe een trui aan en pak mijn sloffen.  Ik ga op mijn bed zitten en trek ze aan.

'Uhm Sara, moet je je niet aankleden?'

'Nee hoezo? Wil je ergens heen dan?' vraag ik verbaast. Hij knikt. Ik sta op en sjok naar mijn kast. Ik pak een skinny jeans, een blauw hempje en een trui zonder capuchon en verwissel mijn pyjama voor die kleren. Ik borstel mijn haren en breng snel wat mascara aan. Ik spuit wat deo op en pak mijn flesje met One Direction parfum, our moment. ✨

'Serieus, One Direction parfum?!'

'Yes, I'm a Fangirl you know and normal people don't understand Fangirls.'

'Niet dat jij normaal bent hoor,' zeg ik er nog snel achteraan. Ik steek mijn tong uit en Gale prikt in mijn zij.

'Let's go!'

Ik loop achter Gale aan naar beneden. Het is zo stil hier, is er wat gebeurd ofso?! Laat ik het maar aan Gale vragen.

'Gale?'

'Ja sunshine,' zegt hij terwijl hij zijn veters strikt.

'Waar is iedereen?' vraag ik terwijl ik in mijn schoenen stap en mijn veters strik.

'Peeta en Sean zitten te wachten op ons, dus schiet een beetje op graag,' is het enige wat hij zegt.

'Je negeert mijn vraag.' Ik trek mijn jas aan en doe een sjaal om. Ik pak mijn mobiel die ik in de keuken aan de oplader had gelegd en loop het huis uit.

'Sleutels?' vraagt Gale. Oh shit, die liggen nog binnen. Ik had nog net niet de deur achter me dicht getrokken, gelukkig maar!

Ik loop naar binnen en haal mijn sleutels van het haakje. Ik sluit de deur en ga achterop Gale's fiets zitten.

'Spring maar achterop bij mij,

Achterop mijn fiets.

Ik weet nog niet waar we naartoe gaan samen,

Maar dat boeit me ook helemaal niks,' zing ik.

-

'Stap maar af, we zijn er!' Ik stap af en kijk om me heen. We staan bij een klein, knus restaurantje en er zitten niet veel mensen binnen. We lopen naar binnen en nemen plaats bij Peeta en Sean aan tafel.

'Dusssss, wat doen we hier?' vraag ik nieuwsgierig. Ik kijk Sean aan en zie een mysterieuse blik in zijn ogen, verdrietig, boos, bang?

'Kan ik u wat drinken aanbieden?' Ik kijk opzij en zie een wat oudere mevrouw staan. Ze heeft een schort voor en heeft een blok papier met een pen in haar handen.

'Lekker,' zegt Gale. Hij kijkt naar mij en ik knik.

'Twee cola graag.' Gale en ik hebben onderweg hierheen veel gepraat. We hebben elkaar gewoon random vragen gesteld, want we kenden elkaar niet zo goed. Maar nu wel!

'Sara, we hebben je nodig,' zegt Peeta.

'Je moet ons helpen,' zegt Sean. Ik pak zijn hand vast en geef er een kneepje in.

'Tuurlijk wil ik jullie helpen! Wat kan ik doen?' vraag ik enthousiast. Peeta slikt even.

'We moeten Cootje uit de weg ruimen.'

'Waarom? Ja oke, ze is raar. Maar ze bedreigt ons toch niet ofso?!'

'Uhm jawel.'

'Ze stuurt dreigbrieven naar je moeder,' zegt Sean spijtig.

En na die zin stortte mijn wereld in.

-

Leukste paar dagen van de maand zijn weer aangebroken

#proefhetsarcasme

Cootje is btw de moeder van Sean en Pim.