Nakasapo ang noo ko sa kamay ko habang pauwi na kami. Hindi ko man lang nakausap si Sofia at Mateo, nagsi-uwian na kami pagkatapos noon.
"Kaylangan muna nilang magpalamig, okay?" Asher glanced at me before returning his eyes on the road.
Huminga ako ng malalim, pilit na inaaalis ang pagka-alala sa kanila. "Pero bakit naman mawawalan ng scholarship si Sof? Sana naman hindi mangyari iyon!"
"That won't happen, angel."
I pursed my lips, problemadong problemado ako ngayon dahil ngayon lang sila nag-away ng ganoon.
I'll chat Mary.
Ako: Okay lang ba si Sofia?
Agaran din naman siyang nag-reply.
Mary: Not really.
Mary: Don't worry, huhupa rin ang galit ni Sof. Magbabati yan soon.
Ako: Tuloy ba tayo bukas?
Mary: Oo beh, kailangan muna ng pampalamig. Hindi naman tumatagal ang galit ni Sof, lalo na kapag kay Mateo.
I sighed.
Mary: Let them think first, okay?
Ako: Okay. Thank you.
Mauubos na ata hairline ko kakasuklay ko rito. Hindi pa rin talaga ako mapakali. Hindi okay si Sof at Mateo, at wala akong ginagawa para maayos ang problema nila!
A warm hand envelops my cold ones. Piniga niya ito for assurance. "Stop overthinking. They'll be fine."
I smiled weakly.
Tahimik sa condo ni Mary nang kumpleto na kami. Magkalayo si Sofia at Mateo, halatang may galit pa rin sa isa't isa.
"Sa Batangas tayo mag road trip para presko," pagsimula ni Mary habang nakaupo sa kabisera ng lamesa, "Pero ayusin niyo muna yung problema niyo."
Suminghap si Sofia sa tabi ko. "I don't want to go. I have things to do because of that dumbass," mariin niyang sinabi.
Mateo's biting the inside of his cheek while looking down. "Sorry na nga eh..."
"Anong sabi mo?"
Tiningnan niya si Sofia ng may guilt sa kaniyang mga mata, "Sorry na..."
One.
Two..
Three...
BINABASA MO ANG
Tidal Waves
أدب المراهقينCelestine Areum Dalton reaches genuine happiness after meeting her now group of friends, having supportive parents, and helping those who are in need. Everything seems perfect until not. When that one mistake ruins their three-year solid friendship...
