3 çocuk annesi genç bir kadınım.İsmim Zoe.Kocamı bir trafik kazasında kaybettim.Kocam harika bir insandı.Insanların genetikleri üzerine büyük bir sağlık şirketinde çalışıyordu.Olay günü işten çıkıp eve geleceği sırada yerlerin yağmurdan dolayı ıslak ve kaygan olmasından ötürü direksiyon kontrolünü kaybedip şarampolden aşağıya doğru arabayla birlikte yuvarlanmış.Tüm müdahalelere rağmen kendisi kurtulumadı.Çocuklarım ise bu olaydan sonra çok değiştiler.En büyük kızım Sansa(19),ortanca olan Ashley(17),en küçükleri ise oğlum Emmet(14).Kocamı kaybettikten sonra o kocaman 2 katlı evde kendimizi yapa yalnız kalmış hissediyorduk.Ev bazı zamanlarda bizimle adeta dalga geçiyor gibiydi.Musluklar kendi kendine açılıp kapanıyor,eşyalarımız ise evin içinde adeta bizimle saklambaç oynarmışcasına yer değiştirip hareket ediyordu.Hiç unutmuyorum birgün çamaşırları yıkayıp çamaşır sepeti ile eşyaları odalara dağıtmaya gidicekken çamaşır odasının kapısı kapandı.Işıklar yanıp sönüyordu.Odada anlam veremediğim derecede bir soğukluk ve sıkıntı vardı.Işıgı açmaya yöneldiğim sırada arkamda aynadan yansımasını gördüğüm kısa boylu simsiyah silüet ve bembeyaz yağlı saçlı bir yaşlı kadın gördüm.Çıglık atarak Sansa'ya seslendim.Sansa nefes nefese kalmış bir şekilde kapıyı açtı.Biraz kendime geldikten sonra olanları Sansa,Emmet ve Ashley ile paylaştım.Ancak anlattıklarıma hiç şaşırmadıkları gibi birbirlerine bakarak bu gördüğüm kadını rahmetli kocam ve çocuklarımın uzun süredir gördüklerini ögrendim.Ne yapacaktım şimdi.Başımız belada mıydı?.Ne istiyordu ailemden.
