Ben Lindsay Hofmann.Çocukluğumdan beri aileme ve arkadaşlarıma başımdan geçenleri anlattığım da deli olduğumu düşünmüşlerdi
Delirmemiştim.
Esirdim...
Şehirden uzak bir yerde yaşıyorduk.Hiç komşumuz yoktu.Hicbirsey yoktu.Herseyden uzaktaydı.
Ailem çok sevgi doluydu.Ben 6 yaşındayken anneme meme kanseri teşhisi kondu.Annem çok güzel bir kadındı.Model olabilirdi.Onunla tanışan herkes onu severdi.Babam ise otel işletmeceliği yaptığı için sık sık uzakta olurdu.Bende bu yüzden kendi başıma sık sık vakit geçirirdim.
1985
SHEREVEPORT,LOUISIANA
Dışarı çıktığım da çamaşırları asıyordum.Birden bir hafif rüzgar esti.Ufuk çizgisinin orada üç tane uzaylı vardı.Bacaklarını karın kaslarını görebiliyordum.Uzun boylu ve gri renkteydiler ama yüzlerini bir türlü göremiyordum.
O sırada annemin kanseri daha da kötüye gidiyordu.Gördüklerimi söyleyip onu üzmek istemedim.Söylesem üzüleceğini biliyordum.Zaten öleceği için kemdini suçlu hissediyordu.O çocuk olmak istemedim babam geçinebilmemiz için yurtdışına gidiyordu annem ise ölecekti.Şımarıklık yapıp onlara üç tane gölge gördüğümü söyleyemezdim.Kimseye anlatmadım.
Ve kendime bunun bir rüya olduğunu söyleyerek iyi hissettim.
Daha sonra bir gece her gece olduğu gibi uyumak için yatağıma gittiğimde başımı yastığa koydum.Odamın içi akıl almaz renkte parlayan ışıklar ile dolmuştu.Pencereden dışarı baktığım zaman kocaman bir ufonun evimin hemen önünde durup ışık ile bana doğru hedef aldıklarını gördüm.Dahs sonra gözüm kamaşmıştı.Sabah odama nasıl geldiğimi hatırlamıyordum.Dışarı çıktım.Evin oralarda gördüklerimi kanıtlayabileceğim gerçek olduğuna inandırabileceğim kanıtlar aramaya başladım.Ama hiçbirşey yoktu.
Her gece aynı saat de aynı gemi geliyordu.
9 yaşına geldiğim sıralarda şiddetli karın ağrısı çektiğimi hatırlıyorum.
9 yaşında bir çocuğun çekmemesi gereken bir tür acıydı.Dayanılmaz bir acıydı.Ailem beni o zamanlarda hastaneye götürüyordu.Çeşitli tahliller testler yapıyorlardı.Ama bu testlerin bir işe yaramayacağını biliyordum.Sorun daha farklıydı.Eve gittiğimiz de babam benim ilgilerini çekmek için böyle bir yalan attığımı söylediler.Inanmamışlardı.
Doktorlar aileme sorunun psikolijik ve annemin kanser hastası olduğu için bir empati ağrısı yaşadığımı söylemişti.
Çok sinirlendiğimi ve öfkelendiğimi hatırlıyorum.Hemşireler artık ağrım azalsın diye kolumdan iğne vurmaya başlamışlardı.
İğneye baktığım zaman hafızamda bir anı belirmişti.Uzaylılar tarafından kaçırıldığım sırada yine bir hastane ortamı gibi bir yerde uzaylıların vücuduma keskin bir cisim ile kesip benden bir kaç ufak bir parça çıkarmışlardı.Kulağım karnım ve kollarımdan.
2 Sene Sonra
Annemi çok genç yaşta (32) kaybetmiştim.Ama ziyaretler hala devam ediyordu.Hatırlayabildiğim kadarı ile toplam ziyaret sayısı 24 kez gerçekleşmişti.Daha sonra o yerden kasabaya taşınmıştık.Herseyin son bulacağını ve yaşadığım şeylerin hepsinin o yerle ilgili olduğunu düşünüyordum.
14 yaşından 19 yaşıma kadar hiçbirşey yaşamamıştım.
Kurtulmuş muydum ?....
19 yaşındaydım.Üniversite de okuyordum.Tek başıma odamda ders çalışıyordum.Gece geç saat olmuştu ve bitirmem gereken bir makalem vardı.
