İnançlı bir ailede büyüdüm.Çocukluğum da ki en büyük korkularım en büyük heyecanımın içinde saklı olacağını nereden bilebilirdim ki.
Herşeyin sonu ya herşeyin başlangıcıysa.
Ilk okulda babamın işlerinden dolayı gücümüzün de el vereceği bir eve taşınmak zorunda kaldık.Bu beni anlamsızca heyecanlandırıyordu.Ev kolilerle gazete kağıtları ile doluydu ve her geçen gün eşyalar azalıyordu.Artık büyük gün gelip çatmıştı taşınıyorduk.
Yol uzun ve heyecan dolu bir bekleyişle geçmişti ama sonunda varmıştık.Arabadan nasıl indiğimi hatırlamıyorum çok heyecanlanmıştım.
Evimiz âdeta bir amerikan rüyası gibiydi.Kocaman bir orman içinde 3 katlı ahşap bahçesinin önünde eski üzeri yapraklarla dolu minik bir süs havuzu vardı.
Yeni evde ilk gün
Ilk baslarda herşey harika gidiyordu ama bu korku ve kabus öncesi sessizliğin sonuydu.
Birgün gece tuvalete gitmek için kalktığımı hatırlıyorum ve yatağımın altında ki mazgaldan çocuk sesleri geldiğini duyuyordum.
Sesin geldiği mazgala kulağımı dayadım.
Kulağıma fısıltı şeklinde karışık kız erkek sesleri geliyordu.Çok korkmuştum.
Battaniyenin altına girip korkudan altıma kaçırdım.Sabah annemlerden önce kalktım ve nevresimimi değişip kirliye attım.
Annem o günün sabahında bana bir görev verdi.Bodrumdan odun toplayıp ısınmak için şömineye atmam gerekecekti.Aşagı inip ellerimden taşacak kadar odunları aldım.Bodrumdan yukarı çıkacakken birden gözüme eski bir kuyu ilişti.
Kuyunun üzerindeki taş açıktı kenara itilmişti.
O gece yemeği erken yedik.Odama çıktım ve bu sefer duyduğum o sesler artık daha şiddetlenmisti.
Görüntüler görmeye başladım.
3 küçük çocuk görüyordum.
Bir gece uykuya dalmak üzereyken odamın kapısının kendiliğinden açıldığını gördüm.Gelen onlardı.Islak saçları ve kıyafetleri vardı.
Gördüklerim karşısında ne yapacağımı bilemedim.Bir an önce sabah olsun ve başıma gelen bu durumu aileme anneme anlatmalıydım.
Sabah oldu.Kahvaltı sırasında anneme başıma gelen bu durumları anlattım.Başta inanmasını bekledim ancak o inanmayarak içime şeytan girmiş gibi davranıyordu.
İncil ile yüzüme vurdu.
Daha sonra ağlayarak odama gittim.Ve içimde anneme karşı büyük bir nefret kin vardı.
O gece çocuklar geldi.Annemden nefret ettiğimi ve ölmesini istediğimi söyledim.
Bir kaç gün sonra annem herhangi bir hastalık geçirmediği halde kalp krizi gecirip ölmüştü.
Daha sonra onlara teşekkür etmek için kuyunun oraya bir eşya bıraktım ve gittim.
Ertesi gün gittiğimde kuyunun oraya eşya yoktu.
Onu almışlardı
Daha sonra o kuyudaki çocukları bir daha hiç görmedim..
