![[Unicode]](https://img.wattpad.com/5782f1a16b1d35593e2b857796ba235f25019c9a/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f3035454b30675f594471334739673d3d2d3236332e313637373937333361663235636563323831373937333337393439332e6a7067?s=fit&w=720&h=720)
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
[Unicode]
လေပြင်းတွေနှင့်ကျယ်လောင်သော မိုးချုန်းသံတွေကြားထယ်ယောင်းတစ်ယောက်တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ယင်နေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက်လင်းလတ်သွား
သော လျှပ်စီးတွေကြောင့်လည်းနှလုံးသွေးကြော
တွေပေါက်ထွက်မတတ် ထိတ်လန့်နေရသည်။
"ထယ် အရမ်းကြောက်နေပြီ၊မောင်ဘယ်တွေ
ရောက်နေတာလဲ "
ကိုင်သူမဲ့ဖုန်းနံပါတ်ကိုသာ ထပ်ခါထပ်ခါခေါ်ဆိုမိ
နေတာကြောင့်ဖုန်းမှန်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးလည်းရေတွေစိုရွှဲလို့ ၊ မှောင်မည်းနေသော အိမ်ကြီးကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်မိသည်နှင့် မိုးစက်တွေနှင့်အပြိုင်မျက်ရည်စတွေပြိုဆင်းလာသည်။
သူ့အပေါ်မှာမောင်ဘယ်လိုတွေဆက်ဆံနေတာလဲ။ပေါ်လာလိုက် ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ထယ်ယောင်းမှားခဲ့တာ တစ်ကြိမ်တည်းပါ မောင်ကဘာလို့သူ့ကိုအရူးတစ်ယောက်လို လှည့်စားနေရတာလဲ။
ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့အိမ်တံခါးတွေကြောင့် အတွေးတွေကအဆိုးဆုံးအခြေအနေသို့ရောက်ကုန်သည်။မောင်သူ့ကိုထားသွားတာတော့မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးမဟုတ်လား၊ လက်ထပ်ထားတာမှ မကြာသေးပဲလေ။ဒါပေမယ့်မောင့်မှာသူ့ထက်ပိုချစ်ရတဲ့လူပေါ်လာရင်ရောမောင့်အဲလိုရွေးချယ်သွားနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။မောင့်ကို တခြားသူလက်ထဲထည့်ပေးလိုက်ရရင်ဖြင့်
ထယ်ယောင်း ရူးပြီးသေရပါမည်။
အချိန်တစ်ခုကြာသွားလို့ မိုးတွေစဲသွားသည်အထိ
မောင်ရဲ့အရိပ်အယောင်မှပင်မတွေ့မြင်ရသောအခါအတွေးတွေကို အတည်ဖြစ်ပြီလို့ထင်ယောင်ရင်း
ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် ရှိုက်ကြီးတငင်ထိုင်ငိုနေ
မိတော့သည်။
