Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
[Unicode]
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဦးလေး
ကျွန်တော် ထယ့်ဆီလာတာ"
"အခန်းထဲသာဝင်သွားလိုက် မင်းရဲ့ထယ်က
ထုံးစံအတိုင်းပဲ "
အခန်းအပြင်ဘက်မှ အသံတွေကြောင့်
အိပ်ရာနိုးစထယ်ယောင်းမှာ နှုတ်ခမ်းပါးတွေ
တွန့်ချိုးနေအောင်ပြုံးပြီး စောင်တွေနဲ့လုံးထွေးကာ
မျက်လုံးမှိတ်ငြိမ်သက်လျက် တစ်ယောက်သော
သူအားအိပ်ယောင်ဆောင်နေတော့သည်။
"မနိုးသေးဘူးပဲ အိပ်ပုတ်ထယ်ထယ်လေး ထတော့"
အိကျသွားတဲ့ကုတင်တစ်ဖက်ခြမ်းရယ်
ပါးပြင်ထက်ခပ်နွေးနွေးအနမ်းတစ်ခုဆင်းသက်လာတဲ့နောက်မှာတော့ အိပ်ယောင်ဆောင်နေသူရဲ့
မျက်တောင်ရှည်တွေလှုပ်ခတ်လာသလိုနှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်လေးလည်းပြုံးယောင်သမ်းလာတယ်။
ထိုပုံရိပ်လေးကိုသတိထားမိတဲ့တစ်ယောက်သောသူကခပ်ဟဟလေးရယ်ပြီးအိပ်ပုတ်လေးချက်ချင်းထထိုင်စေမယ့်နည်းလမ်းလေးကို ထုတ်သုံးလိုက်တယ်။
"အ ဟား ဟား ... "
"မထသေးဘူးလား မထသေးရင်အဆင့်တက်မယ်"
"ယားတယ် တော်တော့ မောင် ဟားဟား "
ညအိပ်ဝတ်စုံလေးအောက် ခေါင်းလျိုသွင်းပြီး
ဝမ်းဗိုက်သားလေးကို နမ်းရှိုက်လျှင် အချစ်ကလေးကချက်ချင်းပင်တွန့်လိမ်လာမည်ဆိုတာသူသိတာကြောင့်ထိုသို့စနောက်လိုက်ခြင်း
ဖြစ်သည်။
"ချစ်တယ် ထယ်"
"အင်း ထယ်လည်းချစ်တယ်"
"မောင် လို့ခေါ်ပေးပါဦး"
"မောင့် ကိုအများကြီး ...အများကြီး ချစ်တယ်"
အလှဆုံးအပြုံးတွေပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကောင်လေး
သည် မောင်ဆိုတဲ့ ၁၈ နှစ်အရွယ်ကောင်လေးရဲ့
တစ်ဦးတည်းသော ကလေးလေး ။
