Touch and Die (COMPLETED)

Chapter #30

Rhexyl's P.O.V

Kasalukuyan akong nasa tapat ng isang simple house. Kanina pa nga ako nakatayo rito. Pinag-iisipan ko kung papasok ba ako o hindi.

I don't wanna see the face of the owner of this house.

But I have no choice. I need a vehicle that I can drive comfortably.

Base on my research, He is the best when it comes to vehicles. Nakakagulat nga, kilala pala ang ugok na iyon dito.

"Tsk!" I hissed.

Maharap na nga ang pagmumukha ng taong 'yon.

Humakbang ako palapit sa pintuan. Paghawak ko sa doorknob. Napatingin ako sa pintuan.

"It's open?" ani ko.

Binuksan ko ang pinto at pumasok sa loob. Muli kong sinara ang pinto at ni-lock. Inilibot ko ang tingin ko sa buong lugar.

Mukhang wala ang may-ari, parang walang tao, e. Pero, bakit bukas ang pinto?

Impyernes! Malinis ang buong bahay. Mayroon akong nakitang mga larawan.

His pictures and a picture with Breeze.

Tsk! Close pala talaga sila. Good for him. Tss!

Lumapit ako sa fridge. Pagbukas ko, napa tsk na lang ako. Puro beer, wine, soft drinks, ice cream ang laman. Mayroon akong nakitang yogurt na agad kong kinuha.

Wala naman siya kaya walang problema.

Tumungo ako sa kwarto niya. Ga'nun din ang loob ng kwarto niya malinis din.

Hinawakan ko ang wooden toy niya. Ginalaw ito ng kunti. Napalingon ako sa pader ng bumukas ito.

"Hmm," Napangiti ako.

Para saan kaya ang secret door na ito?

Lumapit ako at pumasok. Pagkapasok ko ay agad na nagsara ang pinto. Sumilip ako sa ibaba. Mayroong stair na pababa. Bumaba ako ng hagdan.

Pagkababa ko, napa-wow ako sa nakita ko. Maraming mga kotse at mga iba't-ibang uri ng motorbike. Nakalagay ito sa glass, para ngang collector ang style.

Maganda ang lugar. Nahinto ako sa pagmamasid ng makarinig akong pagkasa at pagtutok ng baril.

"Who are you? Turn around," malamig niyang wika.

Marahan kong itinaas ang dalawa kong kamay. Marahan din akong humarap sa kanya. Blangko akong nakatingin sa kanya.

Kumunot ang kanyang noo habang nakatingin sa akin. Hindi ko mapigilang hindi mapataas ng kilay. Nakatutok sa akin ang baril niya habang ang kabila niyang kamay ay mayr'ong hawak ng tasa ng kape.

At nagawa niya pang uminom habang nakatingin pa rin sa'kin.

"Is that how you greet your customer?" malamig kong tanong.

"Name?" Binaba niya ang baril.

"Tsk! Rhexyl," tugon ko.

Wanna know him?

Well,

He is Trojan Aljhune Mendez, my cousin in mother side. But, we are not close. Ito ang unang beses na nakita ko siya. I only heard about him but I have no interest in meeting him.

Ngayon lang talaga kasi kailangan ko.

"The famous newbie? Hmm, wanna drink something?" pag-aalok niya.