Lost Soul (GxG) [Completed]

Chapter 16

Claire's POV

"Hi. Can I come in?"

"W-what are you doing here?" I'm really confused as heck kung bakit siya nandito ngayon sa harap ko. Akala ko ba ayaw na niya makipag-usap? Pero teka...Wala naman siyang sinabi diba?

Parang medyo nangitim siya ngayon. Masyado bang mainit sa labas?

"Pwede bang papasukin mo muna ako?" Oo nga pala. It would be uncomfortable for us to talk dito sa pinto.

Nilakihan ko ang bukas ng pinto at tumabi para makapasok siya.

Naupo siya sa kama ko kaya kumuha nalang ako ng upuan para maupo sa harap niya.

She took a deep breath at tsaka tumingin sa akin. "Okay so um...I came here because I want to talk to you tungkol sa sinabi mo last week."

Bigla namang umusbong ang kaba sa dibdib ko. Ito na ba yon? Makikipaghiwalay na ba siya? I'm not ready for it yet.

"A-are we breaking up?" I asked habang nakayuko. Parang gusto ko tuloy umiyak ulit.

"What?! Who told you that?" Siya pa talaga ang nabigla huh?

"I told you I'm not normal. Hindi ka ba nandidiri?" Ako ang nasasaktan sa sariling tanong ko tangina.

Linapitan niya ako at hinawakan ang magkabilang pisngi ko. "No of course not. I'm sorry kung hindi agad ako nakapag-react last time because I was really shocked. I didn't mean to hurt you love. And I'm not breaking up with you silly.I love you and I'll accept who and what you are, okay?"

Natulala naman ako sa pinagsasasabi niya. Is this real? Did she just really say all of that? Tanggap niya daw ako?

'Oo nga daw! Ulit² ka din eh.' Sagot ng utak ko.

"H-hey ba't ka umiiyak? I'm really sorry love." Di ko namalayan na umiiyak na pala ako. It's just too much for me. I wasn't expecting her to actually accept me. She's truly amazing!

"I-i'm just happy. Thank you so much. That means a lot to me." I smiled kahit na umiiyak ako. I'm really happy.

Ang gaan sa pakiramdam na malamang tanggap ka ng taong mahal mo.

Agad kong pinunasan ang luha ko at yinakap siya ng mahigpit. Sobra ko siyang namiss. We didn't talk for a week so.

"Teka...Bat di mo nga pala ako nireplyan or i-seen man lang ang chats ko?" Curious talaga ako eh.

She giggled. "About that...Nagpunta kase kami sa isla ng grandparents ko love. Walang signal dun. And kahapon lang kami nakauwi at agad akong nakatulog pagdating sa bahay dahil sa pagod kaya ngayon lang ako nakapunta sayo. I missed you so much."

Ah kaya pala. Gets ko na hahaha. I really thought that she was avoiding me. Nakakamatay talaga ang maling akala.

"I missed you more." I said at tsaka siya mabilis na hinalikan na agad naman niyang tinugunan. Damn! Namiss ko talaga siya pati na ang labi niya.

Marahan ko siyang pinahiga sa kama nang hindi pinuputol ang halikan namin. Ang ganda niya grabe! And she's wearing a freaking dress!