Lost Soul (GxG) [Completed]

Chapter 28

Lynn's POV

"Pano na yan? Aalis na si Jen at magta-transfer, sinong ipapalit natin sa kanya?" Tanong ni Joy.

Napahilot ako sa aking sentido dahil nakaka-stress to. Why does she have to leave at this period? Nasa kalagitnaan na ng school year pero lilipat parin siya.

She's our Vice President in this SC. She holds such a big position kaya kailangan agad naming kumuha ng papalit sa kanya.

"How about si Ken from 1-B?" Suggest ni Ethan. Is he serious? Yung weirdo na yun?

"No."

"Si Ella De Vega nalang Pres. I think okay lang siya." Suggest naman ni Marie. Gosh! Seryoso ba sila? Yung psycho? No thanks.

"Yung mga matitino naman ang i-suggest niyo!" Mas lalo lang akong nai-stress sa kanila eh.

"Ah! Si ano! Yung Montecillo sa 2-A. I heard matalino daw yun Pres and she can lead. In short, she's an outstanding student." Oh. Sounds interesting. I'll see her myself.

"Okay. Let's go and check this Montecillo girl."

"Yes!!!" Tumayo na kami at pinuntahan ang classroom ng 2-A. Parang naintriga ako sa babaeng to.

Kinatok ni Ethan ang pinto and si Joy na ang nagsalita. "Excuse me sir, can we excuse Montecillo for a while? It's an urgent matter po."

"Sure go ahead. Montecillo go and come with them." Wow that was easy.

"Y-yes sir."

I wonder if she's a nerdy type of girl dahil sabi kanina ay matalino daw ito.

Tumalikod na ako at nagsimulang maglakad nang maramdaman kong nakalabas na sila kasama yung Montecillo.

I feel like someone's staring at my back. Is it her?

Sabay kaming napalingon sa kanya nung bigla itong magtanong.

My heart stopped beating for a second when my eyes landed on her.

W-wow. She's really pretty. Her perfect feminine face. I can't explain how I feel.

I'll never forget this encounter of us.

I even stuttered in front of her. And she also rejected our proposal. Ilang minuto akong natulala sa kinatatayuan ko habang nakatingin sa papalayong pigura niya.

Since that day, I already know that there's something about her that makes me feel things I've never felt before.

Dun din nagsimula ang pangungulit ko sa kanya to be her friend. I just want her to be close to me. I like being close to her kahit na may pagkasuplada ito at minsan lang magsalita.

Lagi kaming magkasama to the point na na-confused pa ako sa sexuality ko. I tried suppressing my feelings for her but in the end ay inamin ko rin sa sarili ko ang pagkagusto ko sa kanya.

Until naamin ko rin sa kanya ang nararamdaman ko and akala ko talaga ay malabong maging kami dahil wala man lang siyang sinabi during my confession sa kanya.

I cried a lot because of that.

Hindi sana ako pupunta when she asked me to talk pero may part kase sa'kin na gusto din siyang makita so I decided to come na siyang ipinagpapasalamat ko. Inamin niyang gusto din niya ako na siyang labis na ikinatuwa ko.