never again/hyunmin

20

en son 30/10/21 de bölüm atmışım bxısnpaksğaowns bugün 25/07/22 düşününce neden bu kdar uzun bi ara verdiğimi bilmiyorum ama o zamanlardn beri girmiyoeum hesaba çok fazla arada bi bazen ve kestiğim yer de baştan okudum o yüzden yazma isteği geldi ve bıraktığım shneden sonra dedim ki rest olsa bile bu kadar garip bir yerde bırakmam unskabdlskaljqnajdlakaldkslq

iyi okumalarr..........

___________________________

"Baba!" Eun mi'nin sesiyle irkildim.

"Neden ağlıyorsun, bir sorun mu var?"

Endişeyle yanıma geldiğinde ona bir şey diyememiştim.

"Bir şey yok kızım."

Kapının çalması ile koşarak kapıya ilerledim.

Jeongindi hem de nefes nefese, direkt boynuma atladı.

"İyi misin?"

Kafamı iki yana sallayıp reddettim ve ben de ona sıkıca sarılıp kendimi daha fazla sıkmadan özgürce ağlamaya başladım.

"Sakin ol kendini üzmene değmez."

"Nasıl değmez. Şu habere bakar mısın tanrı aşkına."

"Lütfen ama hadi bak Eun mi için?"

Gözlerimi silip Eun mi'ye baktım, soran gözlerle bana bakıyordu.

"Baba korkuyorum."

Yanına gidip dizlerimin üzerine eğildim.

"Babacım üzgünüm çok acil bir işim çıktı. Bir süreliğine Jeongin  ile vakit geçirsen olur mu? Benim gitmem lazım."

Başını iki yana salladı.

"Gitme."

"Hemen gelicem söz veriyorum." dedim ve ayaklandım.

"Bir yere gitmem gerek onunla kalır mısın?"

"Kalırım ama nereye gidiyorsun?"

"Changbin'in yanına."

Ayakkabımı giyip tüm eşylarımı aldım ve yola çıktım.

Yolda changbin hyung'u aradım ve sütüdyosunun adresini aldım.

...

"Bu ne demek oluyor senin bundan haberin var mıydı?"

"Sana yemin ederim ki haberim yoktu gittiğinden beri bir kere bile konuşmadım onunla."

"Hyung bu bir kadın! Bak biraz daha büyütüp bak resme istersen. Resmen öpüşüyorlar. Başlığa bak tanrı aşkına Ünlü Modacı Hwang Hyunjin ve YENİ bak bastırıyorum YENİ gizemli sevgilsi barda güzel vakit geçiriyora benziyor. Hyung kızla resmen bar tezgahında sevişecek. Belki de oldu nerden bilebiliriz ki."

Telefonu sertçe masaya bırakıp koltuğa bıraktım kendimi sinirimi ağlayarak değil de bağırarak dindirmek istiyor gibiydim.

"Özür dilerim Seungmin ama ne yapmam gerek bilmiyorum."

Cevap vermedim, veremedim. Sadece ağladım ve kendimi rahatlatmaya çalıştım.

"Hyunjin'i aramalı mıyım?"

"Emin değilim? Arayıp ne diyeceksin ki?"

"Doğru ne diyeceğim. Tekrar gitmen yetmemiş gibi bir de aldatıyor musun diyemem ki?"

Gerçekten hem bedenime hem de zihnime çok ağır geliyordu bu durum benim.

"Ama sen de hatalısın Seungmin 2 ay geçti gittiği gün arayıp hesap sorman gerekirdi şimdi ama çok geç 2 ay oldu da şimdi mi arıyorsun diyebilir."

Haklıydı.

"Haklısın."

"Seni üzüp kırmak istemem ama ayrılmanız en iyi karar olur bence. Bir dava aç ve ne kadar ciddi olduğunu belli et eğer bu sefer de kabul etmezse çekişmeli bir dava açarsın çok yakın avukat tanıdıklarım var."

Fikir aklımca mantıklıydı ama kalbim... Ona söz geçiremiyorum işte.

Başımı sağa sola yatırıp derin bir nefes aldım.

"Hyung aslında ilk gittiği gün aradım birçok kez, açmadı ben de ikinci gün bittiğini düşünüp bir daha denemedim. Bitmişti her şey benim açımdan olamasa da onun açısından bitmiş. Bunu net bir şekilde anlayabiliyorum."

Changbin oturduğu sndalyeden kalkıp yanıma yaklaştı ve oturdu.

Ellerimi sıkıca tutup ben sakinleştirecek birkaç cümle söyledi.

"İkinizi de çocuklupumdan beri tanıyorum. Aranızdaki sevgi daha o zamanladan çok büyüktü. Ne oluyor bu Hyunjin'e de sürekli gidip duruyor."

"Hyung bilmiyorum... Neden bunu bana yapıyor. Bana ve Eun mi ye kendimi artık umursmıyorum bile kızım için üzülüyorum. Gittiği gün saatlerce ağlamasını ve babam nerde demesini bekledim ama gittiğinden beri bir kez adını ağzına almadı. Sanki bekliyormuş gibiydi. Farkındaymış gibi."

Başımı öne eğip gözlerimi sıkıca kapattım üzülüyordum. Kalbim kırılıyordu.

Küçücük çocuğun benden daha olgun olması canımı daha da çok acıtıyordu.

Changbin Hyung'a döndüğümde şaşkınca düşünürce baktı bana.

Dudakları aralandığında bir şey söyleyeciğini sandım ama sustu. Sanki söylemek istediği şeyi söylemeye çekiniyordu.

"Söyle hyung söyle, canımı yakacak bir şey olabileceğini sanmıyorum artık. Sen de söyle ne diyeceksen."

"Seungmin... Acaba Eun mi..." sözleri bölünmüştü. Neden ki?

"Evet Eun mi? Ne olmuş?"

Düşndü bir süre.

"Acaba Hyunjin gideceğini Eun mi ye haber vermiş olabilir mi? Ağlamadı sormadı diyorsun. Aslında haberi olabilir mi? Hyunjin ona söylemiş olma ihtimali var mı?"

Güldüm... Birkaç saniye sadece güldüm.

"Güzel şaka Hyung. Eun mi benden asla bir şey saklamaz. Özellikle de böyle önemli bir şeyi. Sanmıyorum..." gülüşüm sönmüştü.

Böyle bir şey olabilir miydi?

"Bence Eun mi ye sormalıyız. Kalk gidelim."

Ayaklanıp beni de ayağa kaldırdı.

...

Eve geldiğimizde Jeongin be Eun mi film izliyorlardı.

Eun mi koşarak yanıma gelip bana sarılmıştı.

Hızla koltuğa oturmuştuk. Jeongin ve Changbin hyung selamlaşmış ve uzun zamndır görüşmediklerinden kısaca sarılıp yerlerine oturdular.

Eun mi kucağımda iyi olup olmadığımı sorarken Changbin hyung direkt lafa atladı ve merak ettiğimiz soruyu sordu.

"Eun mi canım şimdi sana bir soru sorucağız ve sen de bize dürüstçe cevap vereceksin."

Eun mi bir şey yaptığını düşünerek başını aşağı yukarı salladı.

devamı diğer bölüm uzadı çünkü