ရန္ကုန္ၿမိဳ႔ႀကီး၏ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈသည္
အလြန္အံ့ဩစရာေကာင္းလွေပသည္။
သူေက်ာင္းသြားတက္စဉ္ ကာလအတြင္း
ျမင့္မားလွေသာ အထပ္ျမင့္ အေဆာက္အဦ
မ်ားစြာရိွေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။မိမိႏိုင္ငံ၏ ဖြံၿဖိဳး
တိုးတက္မႈကို ျမင္ရသည္မွာသူျပန္လာခဲ့ျခင္း
သည္ မမွားဘူးဟု ဆိုႏိုင္ေပသည္။
ေက်နပ္စြာၿပံဳးမိၿပီး 'ငါဒီအေဆာက္အဦႀကီး
မွာ အလုပ္လုပ္ရမွာပါလား' ဟုေတြးမိရင္း
လမ္းတစ္ဖက္သို႔ ကူးမိသည္။ထိုစဉ္
အေဆာက္အဦေရ႔ွသို႔ ကားတစ္စီး ထိုးစိုက္
လာၿပီး လူတစ္ေယာက္ ဆင္းလာသည္။လူ
အမ်ား၏ အသိအမွတ္ျပဳ ႏႈတ္ဆက္မႈကို
ေခါင္းညိတ္ျပၿပီး အထဲသို႔ဝင္သြားသည္။
ကုမၸဏီ၏ အစည္းအေဝးခန္းမထဲတြင္
လူအမ်ား အလုပ္ရႈပ္ေနၾကသည္။မန္ေနဂ်ာ
၏ 'ေနာက္ဆယ္မိနစ္ပဲ လိုေတာ့တယ္ေနာ္ '
ဆိုေသာ စကားအဆံုးတြင္ လုပ္လက္စအလုပ္
မ်ားလက္စသတ္လိုက္ၾကသည္။
မန္ေနဂ်ာႏွင့္အတူ ဝန္ထမ္းႏွစ္ေယာက္
က်န္ခဲ့ၿပီး က်န္သူမ်ားထြက္သြားၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ တံခါးေခါက္သံၾကားၿပီး ခန္းမ
တံခါးပြင့္လာကာ စီအီးအိုႏွင့္ဌာနအလိုက္
မန္ေနဂ်ာမ်ား၊ ဝန္ထမ္းမ်ား အစည္းအေဝး
ခန္းထဲသို႔ ဝင္ေရာက္လာၾကသည္။
ထိုင္ခံုအသီးသီးတြင္ေနရာယူလိုက္ၾကၿပီး
စီအီးအိုမွ တစ္ခ်က္ လွမ္းၾကၫ့္ကာ အခ်က္
ျပလာသည္။မန္ေနဂ်ာမွေနာက္ငါးမိနစ္တြင္
အစည္းအေဝးစမၫ့္အၾကာင္းေျပာကာ
အခ်က္အလက္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားေဝေပး
ရန္ ဝန္ထမ္း ႏွစ္ေယာက္ကို ခိုင္းလိုက္သည္။
ထိုင္ခံုအလြတ္ကိုေတြ့သည္ႏွင့္ စီအီးအိုမ်က္ႏွာ
ပ်က္သြားသည္။
"ဘယ္သူမေရာက္ေသးတာလဲ"
စကားအဆံုးတြင္ ခန္းမရိွလူမ်ား ရင္ထဲ
ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာျဖစ္သြားၾကသည္။ထိုစဉ္
အခန္းထဲသို႔ လူတစ္ေယာက္ ဝင္လာသည္။
"ကြၽန္ေတာ္ လမင္းကိုကိုပါ။အစည္းအေဝးစဖို႔
ငါးမိနစ္ အလိုမွေရာက္လာမိတာေတာင္းပန္ပါ
တယ္။"
စီအီးအိုမွေမးထိုးျပေသာေၾကာင့္ ခံုအလြတ္
တြင္ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ အစည္း
အေဝးစတင္ၿပီး ဌာနအလိုက္ လုပ္ငန္းစဉ္
အေၾကာင္းမ်ား ရွင္းျပၾကသည္။ထိုသို႔ရွင္းျပစဉ္
အတြင္း လူတစ္ေယာက္သည္ မ်က္ေတာင္တစ္
ခ်က္မခတ္ေနာက္လူတစ္ေယာက္ကို မမိွတ္
မသုန္စိုက္ၾကၫ့္ေနသည္။အလွၫ့္က်ေျပာ
ၿပီးေနာက္ အေဆာက္အဦ ဒီဇိုင္းအဖြဲ႔ဘက္
ေရာက္လာသည္။
"အထူးဂရုစိုက္ေစခ်င္တာရိွတယ္။ဒါကေတာ့
အေဆာက္အဦ ဒီဇိုင္းအဖြဲ႔နဲ႔ ၊ အတြင္းပိုင္းဒီဇိုင္း
အဖြဲ႔ အခ်ိတ္အဆက္မိမိလုပ္ေဆာင္ဖို႔ပဲ။အျပင္
က အေဆာက္အဦက ခမ္းနားထည္ဝါေနၿပီး၊
အတြင္းမွာ ျပင္ထားတဲ့ ဒီဇိုင္းက မလိုက္ဖက္
ေနဘူးဆိုရင္ေနထိုင္ခ်င္စရာေကာင္းပါဉီး
မလား။ေနာက္တစ္ခ်က္ကုမၸဏီပံုရိပ္ ထိခိုက္
မယ္။သတိထားေပးပါ။"
အစည္းအေဝးခန္းတြင္ အပ္က်သံပင္ မၾကား
ရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။စီအီးအို
၏ မွာၾကားခ်က္မ်ားၿပီးေနာက္ အေဆာက္အဦ
ဒီဇိုင္းအဖြဲ႔ ႏွင့္ အတြင္းပိုင္းဒီဇိုင္းအဖြဲ႔မွလုပ္ငန္း
ဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားေဆြးေနြးတိုင္ပင္
ၾကသည္။
ထိုအခ်ိန္ထိပင္ လူတစ္ေယာက္သည္ အျခား
လူတစ္ေယာက္ကို စိုက္ၾကၫ့္ေနျခင္းမွာ
မရပ္တန႔္ႏိုင္ဘဲရိွေနသည္။
"ကိုလမင္းကိုကို ဝင္ေရာက္ေဆြးေနြးခ်င္တာ၊
ေျပာခ်င္တာမ်ား ရိွလား။"
နာမည္အေခၚခံရ၍ ဆတ္ခနဲ တုန္သြားေသာ
သူသည္ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ပင္ ထလိုက္ရသည္။
"ဟုတ္ကဲ့ ရိွပါတယ္။"
"ေျပာပါ။သူေျပာတာ နားေထာင္ေပးလိုက္ၾက
ပါဉီး။"
"ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ကုမၸဏီကႀကီးတယ္။
လုပ္ငန္းပိုင္း မွာလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔က အထပ္
ျမင့္ အေဆာက္အဦေတြ၊ ကိုယ္ပိုင္လံုးခ်င္းတိုက္
ေတြ၊ ဒီဇိုင္းလည္းဆြဲတယ္။ေဆာက္တယ္။ေနာက္
အတြင္းပိုင္းဒီဇိုင္း၊ ျပင္ဆင္မႈေတြလည္းလုပ္
တယ္။သံုးတဲ့ပစၥည္းရဲ့ အရည္အေသြးမွာလည္း
အေကာင္းဆံုး ဆိုတာပဲသံုးတယ္။ဒါေပမဲ့ သူ
မ်ားေဆာက္ၿပီးသား အေဆာက္ အဦအတြင္း
ပိုင္းကိုေတာ့ ျပင္ဆင္ေပးတာ မရိွေသးဘူး
ေပါ့ေနာ္။အဲ့ဒီေတာ့ေဆာက္ၿပီးသား၊ေနၿပီး
သား အခန္းေတြကိုလည္း ျပန္ျပင္ေပးတာ၊
ဖန္တီးေပးတာေလးေတြလည္း လုပ္ေစခ်င္
တာပါ။"
"ေကာင္းၿပီ။မင္းေျပာတာ စိတ္ဝင္စားတယ္။
ကိုယ္စဉ္းစား ၾကၫ့္မယ္။ေနာက္လာမယ့္
အစည္းအေဝးမွာ စီမံကိန္းဆြဲၿပီး တင္ျပပါ။
ဒီေန့အလုပ္စလုပ္မယ့္ အသစ္သံုးေယာက္
မင္းအပါအဝင္ေပါ့။ကိုယ္ေရာက္တဲ့ ဌာနမွာ
အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားပါ။ လုပ္ငန္းနဲ႔ပတ္
သက္တာေလ့လာပါ။ဆည္းပူးပါ။ႀကိဳးစားပါ။
ဒီေလာက္ပါပဲ။"
စီအီးအို၏ အပိတ္စကားကိုနားေထာင္ၿပီး
ေနာက္ အစည္းအေဝးၿပီးသြားသည္။ကိုယ့္
ဌာနကိုယ္ ဝန္ထမ္းမ်ားျပန္ၾကကာ စီအီးအို
သည္ အစည္းအေဝးခန္းဆီ တစ္ခ်က္ေဝ့
ၾကၫ့္ၿပီး ထြက္သြားသည္။
YOU ARE READING
ကိုယ့်ရဲ့အရာရာ
Fiksi Umumမင်းအရှုံးပေးတော့မလို့လား...အချစ်ကိုအချစ်လို့ပဲမြင်လိုက်ကြရအောင်...မင်းမရှိရင်ငါမနေတတ်တော့ဘူး...ငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ့...မင်းကြောက်ရင်ငါ့လက်ကိုတွဲထား ..လကလေး ကိုကို့ဆီလာခဲ့ပါ... နေမင်းက...
