The Star's Solace (T)

Chapter 32

Merry Christmas / Happy Holidays!

________________________________________________________________________________

Chapter 32

Wendy became my girlfriend after months of dating. Everyone's saying that we're power couple. We're both intelligent, as they say. We're lucky to have each other. But I guess, I am luckier. She's totally complete package. Maganda, mabait, masipag, matalino, madaling pakisamahan. She is every man's ideal type of girl. Swerte ko kasi ako ang napili niya.

We're happy. She loves star as well. Dahil sa kanya, natuto akong magmahal ulit ng mga bituin. Hindi na malungkot tuwing nakatingin sa bituin dahil may kasama na akong masayang nakatitig sa mga ito.

"What's your wish, Gabe?" she chuckled. She's the only one who can call me with that name. Si Mommy lang ang may kayang tawagin ako niyan, ngayon, may Wendy na.

Katatapos lang ng battle of the bands na isa sa mga event at patulog na ang mga kasama namin. Mayroong camp na naganap at dahil siya ay isa sa mga leader, buong maghapon siyang pagod, ngayon lang kami nagkaroon ng oras sa isa't-isa kaya eto sinasamantala namin.

We're both sitting on the wooden bench while looking the night sky with full of stars.

"Be happy... always," I smiled to her. Sana hindi na mawala ang kaligayahan kong ito. Kuntento na ako. Ayos na ako.

They say we're perfect. Wala kaming naging problema sa relasyon namin. Even though we're new in this kind of relationship, we're trying, and I guess we're doing good.

Hindi pa rin sila okay ni Janna. Malungkot siya dahil alam kong mahal niya ang kaibigan niya pero ginagawa ko ang lahat para hindi niya maramdaman na nag-iisa siya lalo na sa tuwing nakikita niya si Janna kasama ang mga bago niyang kaibigan.

Everyone's telling her that Janna is not a good friend, but I guess she's too kind to deny her as her friend. Kahit hindi na sila nag-uusap pa, kaibigan pa rin ang turing niya kay Janna.

"Khiel!" humihingal si Alex na tinawag ako. Nagre-review ako para sa quiz bee contest namin next week, kasama ko si Kian.

"Si Wendy..." that made me stop. Tinakbo ko ang daan patungo sa clinic. Alex said she passed out. Maputlang-maputla siya.

Hindi ko mawari ang nararamdaman ko ng mga panahong iyon. Natatakot ako. Masyado akong na-trauma sa Mommy ko. Naalala ko na naman ang mga panahon na nawawalan ng malay si Mommy sa tuwing sinusumpong siya ng sakit.

I saw Wendy sleeping peacefully on mattress. Mayroong nurse sa tabi niya, iyong school nurse. Laking ginhawa ko nang sinabi ng nurse na maayos na siya at nahimatay lang siya. Pero hindi ako napanatag. Bakit siya nahimatay? Gutom ba siya? Pagod ba sa dami ng ginagawa sa school org? May... sakit ba siya?

Sinabi ko sa kanya na magpa-check-up siya.