Het Voetbalveld

Maccie halen

(deel 27)

Het is ondertussen al best laat. Ik ben de hele tijd met Jamie, Juultje en Charlotte aan het praten. Het is heel gezellig.

¨Ehy ik begin echt trek te krijgen man!¨ hoor is Koen zeggen die aan tafel zit.

¨Ja ik ook, zal ik anders eten gaan halen?¨ zegt Matthy dan. Ik en de meiden zijn stil. We zijn aan het luisteren naar de jongens. Volgensmij heeft iedereen nogal trek.

¨Ja is goed!¨ zegt Koen.

¨Wat willen jullie? Maccie?!¨ vraagt Matt met een lach op zijn gezicht.

¨Nou nu je het zegt, ik heb daar best veel zin in!¨ zegt Koen.

¨Oke dan ga ik naar de mac. App me maar met wat jullie willen¨ zegt Matthy.

¨Yo!¨ zegt Koen.

¨Wilt er nog iemand mee?¨ vraagt Matthy. Hij kijkt mij aan als hij het vraagt. Er verschijnt een klein lachje op mijn gezicht.

¨Gaan wij fleur?¨ vraagt Matthy dan. Het lijkt me wel gezellig eigenlijk.

¨Ja is goed¨ zeg ik daarom.

¨Oke kom¨ zegt Matthy en we lopen naar de hal om onze schoenen aan te doen. Ik pak mijn schoenen beet. Ze zijn nog helemaal doorweekt.

¨Me schoenen zijn nog helemaal doorweekt¨ zeg ik lachend. Ik heb geen idee wat ik nu moet doen.

Matthy lacht heel even en dan zegt hij ¨Je kan op je sokken gaan. We hebben niet echt schoenen die je past denk ik, sorry. Maar we hoeven de auto toch niet uit we gaan gewoon door de drive¨

Ik lach en zeg ¨Ja inderdaad¨.

We lopen de deur uit. Matthy op zijn badslippers en ik op mijn sokken. Het is al kouder buiten dan toen we aan het voetballen waren. We moeten over grind lopen om bij Matthy zijn auto te komen. Matthy loopt er gewoon overheen. Ik heb iets meer moeite. Die stenen doen best pijn, maar ik zeur niet want het valt echt reuze mee. Ik loop naar Matthy zijn auto. Hij staat op mij te wachten, en hij houdt de deur voor mij open. Hij lacht me uit. Ik moet er ook wel om lachen. Uiteindelijk kom ik bij de auto en ik stap in. Matthy doet de deur voor mij dicht, en hij loopt naar de andere kant van de auto en gaat ook zitten. Dan start hij de auto en rijden we weg.

¨Sorry van eerder vandaag, je hebt door ons geen schoenen meer die je aan kan¨ zegt Matthy.

¨Ah joh boeie. Het zijn maar schoenen, ik vond het wel grappig. Tenminste tot ik het water uit moest komen... dankjewel voor het helpen trouwens nog¨ zeg ik.

¨Oh ja, ik wist niet echt wat ik moest doen, maar niemand heeft je echt gezien denk ik¨ zegt Matthy.

¨Denk je¨ herhaal ik van wat hij zei.

¨ja¨ zegt hij terwijl hij zijn lach in moet houden. Ik kijk hem aan. Hij kan zijn lach niet meer inhouden en hij lacht het uit hij probeerd niet heel hard te lachen.

¨waarom lach je¨ zeg ik zelf, met een lach op mijn gezicht.

¨niks¨ zegt Matthy geheimzinnig. Ik besef me nu dat Matthy mij misschien gezien heeft. Ik stond met mijn rug naar hem toe, maar hij stond volgensmij niet met zijn rug naar mij toe. Hij heeft waarschijnlijk gezien hoe ik mijn topje uit deed en zijn trui aangedaan heeft.

¨ooh ik denk dat ik het weet¨ zeg ik dan.

¨Wat dan?¨ vraagt hij.

¨Neee waarschijnlijk is het niet zo¨ zeg ik. Ik weet het natuurlijk helemaal niet zeker. Het is ook niet zo erg, het enigste dat hij heeft kunnen zien is mijn blote rug en een bandje van mijn bh.

¨Laat maar¨ zeg ik daarom.

¨Oke. We zijn er trouwens¨ zegt Matthy.

¨Oh ja hadden ze nog gezegt wat ze wilde eten?¨ vraag ik, want we moeten straks bestellen.

¨Uh ze zouden het appen dus kijk maar¨ zegt Matthy dan, en hij geeft zijn telefoon aan mij.

¨Wat is je code ook alweer?¨ vraag ik. Hij heeft hem eerder aan mij gegeven maar ik heb geen idee meer. Hij geeft zijn code aan mij en Raoul heeft geappt wat iedereen wilt. We bestellen alles en we halen het op. We rijden snel weer naar huis, we hebben trek namenlijk.

Als we thuis zijn eten we het met zijn allen op. De meiden zitten ook aan tafel. Het is heel gezellig. Na het eten dan besluiten we om te gaan wandelen en de zonsondergang te gaan bekijken. Mijn schoenen zijn natuurlijk nogsteeds niet droog. De meiden die laten mij een paar schoenen van hun passen maar die zijn allemaal veeltste groot. Net als dat Matthy zei.

¨Zal ik gewoon weer op mijn sokken gaan?¨ zeg ik lachend.

¨10 euro als je het echt doet¨ zegt Koen.

¨Oke¨ zeg ik.

¨Nee 5¨ zegt Koen dan snel.

¨Nee! 10 je zei het zelf¨ zeg ik.

¨Nee 5¨ blijft Koen volhouden.

¨Ik moet toch wel op mijn sokken lopen, dus oke 5 is goed¨ zeg ik maar.

¨Yess¨ zegt Koen dan. Iedereen moet lachen. We lopen de deur uit en we moeten weer over dat stomme grind lopen. Iedereen is al lang het hek uitgelopen en ik sta dan nog ergens in het midden van de oprit. Iedereen gaat helemaal stuk omdat ik pijn heb. Ze zijn nogsteeds ook aan het filmen voor de video natuurlijk. Matthy komt dan ineens lachend naar mij toe gelopen.

¨Hier ik help je wel¨ zegt Matthy en hij tilt me op. Gelukkig heb ik een skort aan en geen echt rokje. Anders had iedereen mijn onderbroek nu kunnen zien. Matthy brengt mij tot aan de weg waar geen stenen liggen. We lopen een best groot rondje. Ik loop heel de tijd op mijn sokken en de jongens lachen zich helemaal kapot daardoor. Ze dagen mij soms ook voor de grap uit. Ik word er ook een paar keer voor de grap boos om. Op een gegeven moment komen we aan bij een bankje. Het heeft het perfecte uitzicht voor de zonsondergang. Koen, Robbie, Jamie, Juultje en Charlotte die zitten op het bankje. Alleen ik, Matthy, Milo en Raoul staan erachter. Ik vind het niet erg dat ik moet staan.

Alleen Charlotte en Juultje praten over hoe mooi de lucht eruit ziet, de rest is allemaal stil en aan het kijken. Het is niet ongemakkelijk ofzo. Ineens voel ik handen bij mijn heupen. Het is Matthy. Ik krijg er kippenvel van. Matthy zijn handen glijden ineens om mijn middel heen. Hij duwt mij tegen hem aan. Hij legt zijn hoofd op mijn schouder. Ik leun een klein beetje tegen Matthy aan. Het is al best koud dus kan ik zijn warmte wel gebruiken. We staan zo best lang. Ik zie in mijn ooghoek dat Raoul kijkt. Milo is alleen maar bezig met het irriteren van Charlotte. Ik kan net niet zien of Raoul lacht of niet.

Ik en Matthy blijven zo staan todat de zon onder is. Als de zon onder is beginnen we weer naar huis te lopen. Ik praat alleen maar met de meiden. Als ik 1 x achterom kijk dan zie ik dat Matthy met Raoul aan het praten is. Ik vraag me af waar ze het over hebben. Ik weet zeker dat Raoul mij en Matthy zag. Misschien hebben ze het daar wel over. Ik schud de gedachtes uit mijn hoofd en ik focus mij weer op het gesprek met de meiden.

Als we thuis komen dan moeten we de luchtbedden gaan opblazen

(okee dat was het deel!! Ik schrok best wel van wat er op Matthy zijn insta story stond. Ik weet daarom ook niet of ik echt door moet gaan met dit verhaal. Ik denk wel dat ik door blijf gaan, maar ik weet niet of er ooit nog smut komt. Ik weet ook niet of jullie dat willen die het verhaal lezen. Laat echt even weten wat jullie ervan vinden. Moet er smut komen of niet? Matthy zou het raar vinden dus ja. Waarschijnlijk gaat hij dit verhaal nooit lezen natuurlijk maar alsnog. Ik snap Matthy wel. Zo is hij helemaal niet en hij heeft een vriendin en alles. Sorry dat er gister geen deel was. xx F)