A Glimpse Into The Darkness

Chapter Eight

(TRIGGER WARNING: Read At Your Own Risk_This Chapter Contains Drug Use, Sexual Harrassment and RAPE)

-

-

-

-

-

꧁༒☬Danny's PoV☬༒꧂

"SAAN ba tayo pupunta?" tanong ko kay Jordan nang bigla na lang niya akong inayang lumabas.

"Basta. Magugustuhan mo ang pagdadalhan ko sa 'yo." Pinagbuksan niya ako ng pinto ng passenger seat ng kotse na pag-aari niya.

I hesitated. Lumipas ang ilang sandali na nakatayo lang ako habang hawak ni Jordan ang pinto ng passenger seat. I stared at him as a vague suspicion arised inside my head. When he motioned his other hand for me to go inside the car, I did.

Pinanood ko ang pag-ikot ni Jordan patungo sa driver's seat at pumasok kasabay ng pagsara niya ng pinto.

"Hindi mo ba talaga sa akin sasabihin?" aniko habang hindi pa niya pinapaandar ang sasakyan. "Jordan—"

Nahinto ako sa pagsasalita nang bigla na lang siyang dumukwang sa akin. Napigil ko ang aking paghinga habang inaayos niya ang seatbelt ko.

"I am asking you, Jordan," I said breathlessly. I thought something just made a contact on my skin but can't figure out what it was because he was staring at me.

"Don't worry. I'll take you to somewhere safe," sagot niya sa akin bago umayos ng upo at pinihit ang ignition ng kotse. Hindi nagtagal ay nagsimula nang umusad ang sasakyan palayo sa campus.

Nililito ako sa mga inaakto ngayon ni Jordan lalo pa't hindi naman ito ang inaasahan kong magiging trato niya sa akin pagkatapos ng nangyari kahapon. And yes, something happened yesterday which I must admit, it's the reason why I was being hesitant with him today.

Habang lumilipas ang oras ay namalayan ko na lang na unti-unti na akong hinihila ng antok. Pilit ko iyong nilabanan lalo na nang makita kong binuksan ni Jorgan ang glove compartment at may nilagay doon. A used syringe.

Bahagyang nanlaki ang mga mata ko sa nakita at bigla akong sinalakay ng kaba. Ngunit bago pa man ako makapagsalita ay nawalan na ako ng ulirat.

───※ ·❆· ※───

NAGISING ako sa tunog ng malamyos na musika na pumupuno sa buong paligid. Nanlalabo pa ang paningin ko ngunit nagawa ko pa ring maulinagan ang isang bulto ng tao na paroo't parito. Habang tumatagal ay mas lumilinaw ang imahe ng taong iyon— a man to be particular— kung saan nakatuon ang aking atensyon. He seemed busy with something.

A gasp scaped from my mouth when I finally recognized the persom who put me into deep sleep. Gumalaw ako subalit may pumigil sa akin.

I was tied in bed!

Rumagasa ang takot at pangamba sa dibdib ko habang pilit na nagpupumiglas. Mas lalo ring sumakit ang pupulsuhan ko dahil sa higpit ng pagkakatali sa akin.

"J-Jordan. . . Ano 'to? Untie me now." Kababakasan ng takot ang aking tinig habang nakatingin sa blangkong mukha ng binata na nakatitig sa akin.

Iniling-iling niya ang kaniyang ulo bilang pagtutol sa akin. "No, I can't. Pagkatapos mo akong i-reject na parang gulay sa mercado sa tingin mo papakawalan na lang kita nang basta?"

I looked at him, confused. Ngunit mas nangingibabaw ang takot ko nang mga oras na ito. The man in front of me was not the same man whom I have known before. His aura shouts how dangerous he is and it terrifies me more.