A Glimpse Into The Darkness

Chapter Twenty-Four

꧁༒☬Danny's PoV☬༒꧂

"THANK YOU."

Pinanood ko ang pakikipagkamay ni Kristoff sa investor na kinatagpo namin nang araw na ito sa isang five star hotel. Nang humarap sa akin ang kilalang multi-millionaire ay nakahanda na ang aking ngiti at kamay para sa kaniya.

"Thank you, sir," I said with formality.

Magaan siyang tumawa bago binitawan ang kamay ko. "Pretty accountant. You're both welcome, and thank you also."

Saglit na nag-usap ang investor at si Kristoff bago nagpaalam ang huli para umalis.

Binalingan ako ng binata. "Let's go?"

Tumango ako saka nauna na sa paglalakad dahil sa pagbibigay niya ng daan sa akin. Tahimik lang kaming dalawa habang lulan ng elevator. Unbeknownst to me, he was silently watching me from the reflection on the wall panel. Sa akin lang nakatutok ang paningin niya hanggang sa bumukas ang elevator at pumasok ang iilang mga tao.

I did not move an inch kahit pa madikitan na ako ng isang babae na empleyado ng hotel. I remained silent. Kristoff on the other hand maintained his good composure; paminsan-minsan ay tinatapunan din siya ng humahangang tingin ng tatlong kababaihan na kasabay namin. When we were finally left alone again, he placed both of his hands in his pockets.

He cleared his throat before glancing at my direction. "We should have our dinner before going back at the office."

"But—"

"I already made a reservation," agap niya sa sasabihin ko. "Please don't turn down my offer, Danny."

"Okay, si—Kristoff." I was silent again.

Lihim na ngumiti si Kristoff kasabay ng pagbukas ng elevator. Magkaagapay kaming naglakad papunta sa parking space ng hotel.

"I brought my own car," I said when he opened the passenger door of the toyota fortuner for me. Halos sabay rin kaming bumaling sa naka-park na audi sa tabi ng sasakyan niya.

"We'll convoy, then," sagot ni Kristoff. Binigyan niya ako ng isang tipid ngiti bago umikot patungo sa driver's seat ng kotse niya.

I shrugged my shoulder before making my way to my car.

Hindi kami magkasabay na dumating ni Kristoff sa hotel at sa katunayan ay nahuli pa ng ilang minuto ang binata dahil sa traffic. Mabuti na lang ay naging maayos ang lahat sa pagitan naming tatlo ng investor sa kompanya niya.

Huminto kami sa isang kilalang Japanese restaurant. Hinintay ako ni Kristoff na mai-park nang maayos ang sasakyan ko saka niya ako iginiya patungo sa loob ng gusali. We were welcomed by the employees and was led to our table. Kristoff just showed me the chair with courtesy and I took my own seat.

"I think we're ready." Nakangiting tiningnan ako ng binata bago tinawag ang waiter para hingin ang menu.

After having our meal ordered, we talked about business; and everything was professional. I openly said my opinion and suggestions without him interupting me in any way.

When the meal arrived, we were both silent again.

"Should we ask for wasabi?" tanong sa akin ni Kristoff.

I shook my head. "I'm fine. You can—"

"It's okay," putol niya sa akin saka ngumiti.

· · • • • ✤ • • • · ·

꧁༒•Kristoff's PoV•༒꧂