Yibo duygu'nun böyle bir şey yapacağını düşünmüyordu.
"Eşim'miş hah! Onunla yatmadın bile!"
"Ne!?" Yibo dehşete düştü.
"Sen,seni yanlış tanımışım. Odamızı mı izliyorsun!? Hiç utanman yok mu senin! Kadınlığından utan!"
Yibo kendini kaybetmişti. Asla yapmayacağı bir şey yapacaktı az daha.
"Oğlum!"
Yibo hava da olan ellerini yumruk yapıp indirdi. Yibo'nun annesi ve yengeleri koşturarak yanlarına geldi.
Evin gelinleri duygu ile ilgilenirken,annesi yibo'nun sinirini çözmeye çalışıyordu.
"Neden vuracaktın ona?"
"Anne siz karışmayın."
Duygu timsah gözyaşları dökerken,
"Teyze, ben çayı yanlışlıkla damat bey'in üzerine dökecektim ya, özür dilemek için odalarına gidiyordum. Yibo birden bana kızmaya başladı."
Arada hıçkırarak konuşan kız yibo'nun gözünde git gide daha da düşüyordu.
"Yalan söylemeye utanmıyor musun?"
Kız daha çok ağlamaya başladı.
"Yalan söylemeyi bilmiyorsun."
Herkes sesin sahibine dönerken yibo sabit kaldı.
"Benim üzerime bilerek çayı dökecektin,bunu bende yibo da fark ettik. Benimle ne alıp veremediğin var bilmiyorum ama beni tuzağa düşüremezsin. Ha demek olmuyor ki yibo'ya da iftira atabilirsin. Aynı şekilde onu da düşüremezsin. Evet biz birden evlendik doğru. Buda sana bizim odamızı izleme hakkı vermiyor! ilişkimiz seni ilgilendirmez. Yaptığın terbiyesizlik."
Zhan yibo'nun yanında durup ellerini tuttu. Bu durumda yibo haklıydı ve suçlanmasını istemiyordu.
"Ne!" Yibo'nun annesi şaşkınlıkla Duygu'ya döndü.
"Sen onların odasını mı izliyorsun!" Yibo'nun yapmadığını kadın yaptı. Tokadı atmıştı.
"Terbiyesiz! Sen elimde büyüdün, yibo'ya saygın yoksa bile benim hatrıma böyle bir terbiyesizliği düşünmemen bile gerekiyordu! Defol karşımdan."
Zhan kimseye bakma gereği duymadan yibo'nun elini bırakmadan merdivenlere yürüyüp odaya girdi.
"O benim kardeşim gibiydi. Nasıl böyle bir şey yapar, ya ben seni çekmeseydim! Yakacaktı seni!"
Zhan yibo'nun mahçup olduğunu anlıyordu. Çünkü evlenirken yibo ne olursa olsun onu koruyacağını söylemişti. Zhan hiç düşünmeden yibo'ya sarıldı.
Yibo zhan'in sarılışına ilk affallasa da kolunu kaldırıp zhan'in beline sardı.
"Kendini suçlama lütfen, böyle olacağını bilemezdin."
"Özür dilerim."
Zhan, yibo'nun neden özür dilediğini anlamadı.
"Özür dileme."
Birkaç dakika öylece kapının önünde Dikildiler, taki kapıları tıklatılana dek.
İkili ayrılıp kapıyı açtı. Gelen yibo'nun annesiydi.
"Konuşalım mı?"
Zhan'a ithafen konuştu.
"Tamam."
Yibo onları yalnız bırakmak adına avluya çıktı. Hala öfkeliydi.
Zhan kadına odada ki koltuğa oturması için izin verdi.
"Buyurun oturun."
Kendiside yanına oturdu.
"Oğlum, ben herşeyin farkındayım. Biliyorum evliliğiniz çok yanlış oldu ikiniz için de. Sana hemen alış demiyorum. Ama dene, yibo.... doktorlar henüz bir teşhis koyamadı. Bir hastalığı var. Psikolojik dediler, doktor doktor gezdik fakat kimse ne olduğunu bulamadı. İlaçlarını kullanmayı bıraktı.sen doktorsun, oğlumla ilgilen. Geldiğinden beri ilk kez seninle ciddi bir konuşma yapıyorum.senden tek ciddi olarak istediğim onunla ilgilenmen. İyi eş ol demiyorum. Onu mutlu et de demiyorum. Sende artık benim oğlumsun, bu evlilik kararı ilk verildiğin de bende istemedim ama kan davası bitti. Bu yüzden sustum daha da canlar gitmesin dedim. Burada büyümedin kültürün farklı ama buraya alışmayı dene oğlum... Ben gideyim."
Kadın ayaklandı kapıya geldiğin de zhan onu durdurup yanına geldi.
"Dediklerinizi düşüneceğim." Ve ilk kez kadının elini öptü.
"Sağol oğlum."
Kadın odadan çıktı. Ve mutfağa gitti.
Duygu'nun dersini daha vermemişti.
"Oğlumun odasının olduğu kata gitmen yasak! Ne yibo ile ne de zhan'la konuşman yasak. Eğer bir yanlışını daha görürsem kendini kapı önünde bulursun!"
Arkasını dönüp giden kadının ardından bakan duygu daha da hırslandı.
"Hepinizi mahfedecem!!!"
Yibo odaya girdiğinde zhan balkonda oturmuş kitap okuyordu.
Yibo onu rahatsız etmeden banyoya girdi. Bir duş alıp çıktı.
Saate baktığında akşam yemeği saatti gelmişti.
"Zhan."
Zhan arkasını dönüp yibo'ya baktı. "Hmm?"
"Yemek vakti geldi."
Zhan kitabını kapatıp kalktı.
"Açıkmıştım zaten."
İkili yemek masasına gelip yan yana oturdular. Diğer aile fertleri gelince şaşırdılar.
"İlk kez erken gelmişsiniz."dedi yibo'nun ortanca kuzeni.
Yibo muhatab olmadı.
"Duygu nerde?" Dedi. dede.
"O artık bu sofra da yemek yemeyecek." Dedi yibo'nun annesi.
"Neden?" Evin erkekleri bilmiyordu.
"Yok birşey böyle uygun gördüm. Hadi afiyet olsun."
Zhan yibo'nun annesinin dediklerini düşünüyordu. Yemekten sonra yibo'nun hastane kayıtlarına bakmayı aklına not etti.
Ve yemek sessizce yendi. Herkes odalarına çekildi.
"**"*"*"**"***""*""*********"*****"***
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
