Yibo zhan uyandıktan sonra, zhan biraz yalnız kalmak istediği için onu oda da yalnız bırakıp aşağı indi.
Evdekiler xiao ailesini gönderdikten sonra herkes ne kadar zhan'i merak etse de rahatsız etmemişti. Ve şimdi de yibo gelmiş merak ettiklerini ona soruyorlardı.
Yibo abisinin yanına oturdu.
"Ağlayarak uyudu. Biraz yalnız kalmak istediği için indim aşağı."
Yibo'nun annesi zhan'in gerçekten kötü etkilendiğini görmüştü.
"Böyle analık olmaz, Allah'ın verdiğine uğursuz denmez. İyi ettin bu konu da bende seninle aynı fikirdeyim. Zhan da yemek yemedi birazdan git al yemek yesin."
Yibo'nun annesi her ne kadar zhan'in üstüne gitse de bu konu da ona da yibo'ya da hak veriyordu. İnancına sadık olan kadın zhan'in annesinin yaptığını doğru bulmamıştı.
"Ya da yibo dur ben gideyim, onun şimdi sana nazı geçiyordur. ama bana hayır deme şansı olmaz. Ayşe zhan'a yemek hazırla onu alıp geliyorum."
Ayşe koşturarak mutfağa giderken yibo'nun annesi de zhan'in yanına yukarı çıktı.
"Oğlum gelebilir miyim?"
Zhan uzandığı yerden kalkıp yatakta oturur pozisyona geldi.
"Buyrun."
Zhan çok ağladığı için sesi pürüzlü çıkmıştı. Gözleri biraz şişmişti.
Kadın zhan'in eline uzanıp tuttu.
"Oğlum.. biliyorum bazı konularda üzerine geliyorum ama beni anladığını umuyorum. Fakat bu konu da yani senin bu durumun yüzünden saçma bir düşünce ile bırakmaları bana göre asla doğru değil. Haklısın.. ama hep böyle yemeden içmeden yatamazsın. Kendini düşünmüyorsan bile.. bebeğini düşün, ve gel birşeyler ye hadi."
Zhan geldiğinden beri ilk kez bu kadından anne şefkatini hissetmişti.
"Siz.. bu durumu kabul ettiniz mi?"
Kadın, zhan'in bu kadar çabuk kabul etmelerine şaşırdığını fark etti.
"Oğlum, bizim kültürümüz, ve toplum kurallarımız farklı. Ama şunu bil. Ben inancıma sadık biriyim Allah'ın yarattığına bana söz laf düşmez. Demek ki o böyle uygun görmüş. Senin elinde olmayan bir şey olduğunu biliyorum yani kendini kötü hissetme. Hadi bak bayılıp kalacan şimdi."
Zhan karşısında ki kadının samimi gülüşünü görünce gülümsedi sanki annesi vardı karşısında.
"Annemi istiyorum.."
Kısık bir şekilde kendi kendine mırıldanan zhan'in sesi kadın duymuştu.
Ama ona fark ettirmedi.
Zhan kalkıp banyoya girdi elini yüzünü yıkadı ve çıktı.
Kadın gitmişti bile.
Zhan az önce olanları düsününce yibo'nun annesinin gerçekten iyi bir kadın olduğunu fark etti.
Zhan aşağı indiğinde herkesin onun etrafında oturduğunu gördü.
Zhan Wang ailesinin onun üstüne bu kadar düşmesine mutlu oldu. Gerçi şimdiye kadar ona bir zararları dokunmamıştı ama zhan onlara karşı hep dikkatliydi.
Şimdi ise herkesin yüzünde onun için endişeli ifadeyi görmüştü.
Cevaplayıp avluya çıktı. Zhan'in birde bunun için stres yapmasını istemiyordu.
"Ah! Mutlu aile tablosu, yibo eşin'in yemek yerken öldürülmesini istemiyorsan vereceğim adrese gel."
Yibo arkasını dönüp terasta yemek yemeğe çalışan zhan'a baktı.
"Tamam adresi ver."
*
"Oğlum, ne yedin ki! O diğer tabakta bitecek."
Zhan yibo'nun annesine bu dediği üzerine ters ters baktı.
Asla bitiremezdi.
"Doydum."
Kadın zhan'in kararlılığını görünce üstelemedi.
"Ben bir yibo'ya bakayım."
Kadın kalkıp oğlunun yanına geldi.
"Oğlum bak ne diyecem, az önce zhan ile konuşurken bu japon annesini istedi. Ara da gelsinler, hem hamile insanlar stresten uzak kalması gerekiyor ama malum çocuk bugün neler yaşadı hadi ara."
Oğluna bu görevi verip mutafağa gitti bu sefer.
Zhan ise terasta yemekten sonra'nın verdiği mayışma hissi ile savaşıyordu. Bugün çok uyumuştu.
Zhan üzerinde ki tişört ve eşofmana baktı. Gayyet rahattı. Bu yüzden olduğu yere iyice yerleşip uyudu.
Yibo zhan'in orda uyuduğunu görünce yanına gitti. Onu kucağına alıp odalarına götürdü.
"Sen uyu bebeğim, ben birazdan gelirim.."
Zhan'in alnına dudaklarına öpücük kondurup çıktı odadan.
"Yibo?"
Zhan yattığı yerden kalktı.
Yibo yanında uyumuyordu. Saat çoktan gece yarısını geçmişti. Saat gece 3'tü.
"Nerdesin?"
Ses yoktu.
Zhan tuvalete baktı boştu.
Odanın dışına çıktı.
Avlunun ortasında doğrudan onların odasına bakıp silah çeken duygu ile zhan Affalladı.
"Zhan! Odaya gir!"
Zhan etrafına baktı ama yibo'yu göremedi.
"Yibo?"
Duygu avlunun ortasında elin de silah ile gülüyordu.
Konakta ses bile yoktu.
Herkes neredeydi?
"Zhan odaya gir! Lütfen..."
************************************
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
