Zhan uykudan uyanınca yanında kimseyi girememişti. Bu yüzden odasından çıkıp salona geldi ve au onu görünce seslenmişti. Zhan yanlarına ilerleyip kardeşinin yanına oturdu.
"Neşeni neye borçluyuz?"
Zhan yemek kokusu alınca kalkmaya çalıştı.
"Abi dur.. mutfağa gitmen yasak. Akşam yemeği saattine kadar bekle."
"Hayır açım ve çok güzel koktu."
Au yibo'ya baktı. Yibo bu işin sonunda zhan'in ağlayacağını biliyordu.
Bu yüzden erkenden görmesine izin verdi. Zhan yibo'nun desteği ile kalkıp mutfağa ilerledi. Masada gördükleri ile gözlerinden adeta kalp çıkmıştı.
"Bunlar çok güzel!!"
Zhan'in favorisi Selim'in yemekleri de vardı.
"Hepinizi çok seviyorum!"
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Zhan'in Arkasından gelen herkes zhan'in onlara sizi seviyorum dediğini sanmıştı.. Ama zhan koşarak masaya oturdu hatta yemeğe bile başladı.
"Bana sevdiğini söylediğini sandım.. resmen yemekle aşk yaşıyor.. kilo da almış zaten."
Haru yemekleri kıskanmıştı. Kardeşi yemekleri seçmişti. Bu yüzden homurdanarak mutfaktan çıktı. Selim peşinden kahkaha atarak çıktı. Au bile zhan'ın bu haline şaşırdı. Yibo alışıktı. Hamilelik başladığından beri zhan için yemek listenin başındaydı. Bu yüzden gülümseyerek masaya oturdu. İşte şimdi rahatlıkla oturabilirdi. Çünkü zhan'in iyi olduğundan emindi.
**
"Bak bunlara."
Zhan kardeşinin aldığı emziklere baktı. Ve minik bir tatlılık krizi çığlığı daha attı.. Selim yine yeniden yüzünü gelen çığlık ile buruşturdu.
