Part-13(Unicode)

2.3K 44 0
                                        

Part-13

ဝေါ!ဝေါ!

"ဟက်ချိုး! "

"ကျစ်...!ဖျားချင်နေတာလား"

"ဒီအတိုင်းပါပဲ"

မိုးသည်ရက်စက်စွာရွာသွန်းလာခဲ့သည်။ယခု
ထက်ထိမစဲကာဆက်လက်ရွာဆဲပင်......။

"ဗိုက်ဆာနေပြိလား..."

"ဟင့်အင်း..."

နာရီကိုမော့ကြည့်မိတော့ညနေ6:00နာရီကွက်တိပင်
သူကုတင်ထက်တွင်ထိုင်ကာအတွေးလွန်နေတဲ့သူစီသွားကာ......။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

အိပ်ရာသည်အိခနဲ့ပင်တစ်ဖက်ကထိုင်လိုက်တာမို့
သူကြည့်မနေချင်ပါ......။

"ချစ်လွန်းငယ်!!! ၊ မေးနေရင်ဖြေလေ!!!"

"................"

"တောက်!ခင်ဗျာနားမကြားတာလား"

"ဘာ! ......မင်း!!! "

ထို့အခါမှာသာစကားပြန်ပြောလာတဲ့သူကြောင့်ရယ်လိုက်ကာ။တစ်ဖက်လူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုကိုင်တော့
တစ်ဖက်ကကြည့်လာသည်။

"ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ!......လွှတ်!!!"

အော်ပြောလိုက်တော့မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။
သို့သော်သူမျက်နှာကြီးကမိမိထံကပ်လာကာလက်
ကောက်ဝတ်ကိုဆုတ်ကိုင်သည်အားကမသေးတာ
ကြောင့်မျက်ရည်ဝဲတတ်လာသည်။သူနှင့်ကမ္ဘာ အနေအထားသည်နှာဖျားချင်းထိလုမတတ်ပင်။

"ကျုပ်မေးရမယ်မေးခွန်းကိုပြန်မမေးနဲ့...ဘာဖြစ်နေတာလဲ!...ပြော! "

တစ်ဖက်လူ၏မျက်ဝန်းများတွင်အရည်ကြည်တစ်ချို့ကို
မြင်လိုက်ရသည်နှင့်ချုပ်ထိန်းခဲ့သော်စိတ်အစဉ်သည်
ပြေကျသွားခဲ့သည်။

"ချစ်လွန်းငယ်!!! ......ကျုပ်မေးနေတာကိုဖြေ!!! "

"အင့်...ဟီး!!...အီးဟီး...လူယုတ်မာ!!"

ရုတ်တရက်ကလေးများလို့အော်ငိုလာတဲ့သူကြောင့်ပြော
စရာစကားများပင်ပျောက်ရှာသွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာဒေါသစိတ်ကိုတစ်ထစ်ချကာငိုနေသူ၏ခန္ဓာကိုယ်လေးကိုပွေ့ချီကာပေါင်ပေါ်တင်လိုက်သည်။
ငိုနေသူသည်အငိုပင်မပျက်ပဲသူကိုယ်ပေါ်ရောက်တာ
တောင်ရှိုက်သံသည်တစ်ချက်တစ်ချက်ပင်ကြားနေရသည်။

Your love is peacefulStories to obsess over. Discover now