Part-15
"ကုေဋ......"
"အကို......"
ေခၚသံနွစ္ခုေၾကာင့္သူဘယ္သူကိုထူးရမွန္းမသိျဖစ္သြား
သည္။မ်က္လံုးေထာင့္ကေနျမင္လိုက္ရတဲ့မ်က္နွာလွလွ
ေလးဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္ခ်င္ေသာ္ျငားသူစိတ္ကေတာ့
မလွည့္မိပါ။သူငယ္ခ်င္းမေလးျဖစ္တဲ့ႏြယ္ဇင္ဘက္ကို
လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။
"ပင္ပန္းေနျပိလား?"
"............"
ခင္ႏြယ္ဇင္ေအာင္နိုင္သူအျပဳံးျဖင့္ျပဳံးလိုက္ကာကုေဋနဖူးကေခြ်းစေတြကိုသုတ္ေပးမည္လက္အလွမ္းတြင္
ကုေဋဘက္ကေရွာင္သြားခဲ့သည္။မ်က္နွာပ်က္မက်
ေအာင္ထိန္းလိုက္ရင္းအေနာက္တြင္ရပ္ေနသည္အ
ေျခာက္လိုလိုေကာင္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့သူတို႔နွစ္
ေယာက္ကိုေငးေနသည္။လက္ထဲတြင္ေရသန္႔ဘူးတစ္
ဘူးကိုကိုင္ထားသည္။
ေမြးေန႔မွာေသြးလွဴခ်င္လာတာေၾကာင့္အားမနည္းယူ
ကာေသြးလွဴခဲ့ရသည္။အပ္တို႔ဘာတို႔ဆိုရင္သူသည္
ေသမေလာက္ေအာင္ကိုေၾကာက္ပါသည္။
သူနဖူးထံလက္လွမ္းလာသည္ႏြယ္ဇင္မေၾကာင့္ေရွာင္
လိုက္သည္။အေနာက္တြင္ရပ္ေနသည္ေကာင္ေလးကို
တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့သူကိုေက်ာေပးသြားသည္ေက်ာျပင္ေသးေသးေလးကိုသာျမင္လိုက္ရသည္။
"ဟဲ့...မျပန္ေတာ့ဘူးလား"
ခင္ႏြယ္ဇင္ေျပာလိုက္ေတာ့ကုေဋကသူမကိုေခါင္းခါျပ
လာသည္။ဘယ္သြားမလို႔လဲဆိုျပိးေမးလိုက္ခ်င္ပင္မဲ့
ေမးလိုက္ရင္ပို၍ျပသာနာတတ္သြားနိုင္သည္။
"နွင္ျပန္ေတာ့ေလ...ညၾကမွေတြ႔ၾကတာေပါ့ေလ"
"ဪ...ေအးေအး"
ညၾကရင္သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုျပိးညစာသြားစားၾကမွာမို႔
သူေျပာလိုက္ေတာ့ႏြယ္ဇင္မကေခါင္းညိတ္ျပကာ......
"အင္းပါ...သြားေတာ့မယ္ေနာ္"
"အြန္း...ဂရုစိုက္"
ႏြယ္ဇင္မထြက္သြားသည္နွင့္သူထို႔ေကာင္ေလး၏
အခန္းကိုသြားေတာ့
အခန္းေရွ႕တြင္သူနာျပဳမေလးနွစ္ေယာက္ကသူကို
ေမာ့ၾကည့္လာကာ......
"အစ္ကို...ဘာလို႔အပ္တာလဲရွင့္"
"အစ္ကို...ဘာလို႔အပ္တာလဲရွင့္"
YOU ARE READING
Your love is peaceful
Actionကိုယ်တစ်ခါမှမရေးဖူးတဲ့typeကိုစမ်းရေးတာပါ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း/အရိုင်းဆန်တဲ့စာသားများပါတာကြောင့် ဖတ်ဖို့သေချာစဉ်းစားပြိးမှဖတ်ပါ⚠⚠⚠ ဇာတ်လမ်းကတစ်စုံတစ်ရာနှင့်တူညီခဲ့လျှင်တိုက်ဆိုင်တာဟုမှတ်ယူပေးဖို့တောင်းဆိုချင်ပါတယ်⚠⚠ ဖတ်မယ် မဖတ်ဘူးဆိုတာကစာဖတ်သူတွေအပိုင်...
