Part-18
"အကို....အယ် မှားလို့ လူကြီး"
ပြောင်စပ်စပ်မျက်နှာလေးဖြင့်ပြောလာတဲ့ကငယ်
ကြောင့်သူပြုံးလိုက်ကာ
ငယ်ထိုင်နေသည်ကုတင်အနားကိုသွားပြိး......
"ဘာဖြစ်လို့ခေါ်တာလဲ"
"ငယ်လေ တစ်ခုတွေးနေတာရှိတယ် သိလား"
"ဟော ငယ်ပြောမှကိုယ်ကသိမှာလေကွာ"
"အယ်...ဟုတ်သား မေ့သွားတယ်"
ငယ်ကသူကိုထိုင်ပါလားဆိုသည်သဘောဖြင့်ထိုင်နေ
တဲ့နေရာကိုအနည်းငယ်ဖယ်ပေးလာသည်။
ဘေးတစ်စောင်းအနေအထားဖြင့်ဝင်ထိုင်ကာ
ငယ်ကိုကြည့်လိုက်ကာ......။
ခေါင်းကိုငဲ့ကာသူကိုငုံ့ကြည့်လာသည်အကိုကြောင့်
သူအသာပြုံးကာအကို၏လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်လိုက်
သည်။
"ငယ် ဒီကိုရောက်ကတည်းကလူကြီးညီလေးကိုမတွေ့
မိဘူးနော်...အခု သူကဘယ်မှာလဲဟင်"
ငယ်အမေးကြောင့်မျက်မှောင်ခနကြုတ်လိုက်ပင်မဲ့သူ
အဖြေကိုမျှော်လင့်တကြီးစောင့်နေတဲ့ငယ်ကြောင့်......
"ကိုယ် ညီလေးကအခုအဖွားအိမ်မှာလေ"
"အာ...အဒီမှာနေတာပေါ့ သူက"
"အင်း...အစကကိုယ်နဲ့နေပင်မဲ့ခုနောက်ပိုင်းအဖွားက
သူကိုလစ်ရင်လစ်သလို့ခေါ်ထားတက်တယ်လေ၊နောက်
ပြိး ညီလေးကအဖွားနဲ့တည့်တယ်"
"အော်......လူကြီးအဖွားကရောဘယ်မှာနေတာလဲဟင်"
"နယူးဇီလန်နိုင်ငံမှာနေတာ"
"အာ...ဝေးတယ်နော်"
"သွားလည်ချင်လို့လား...ငယ်က"
"အွန်း...အိမ်မှာနေရတာကိုမကြိုက်ဘူး ခရီးထွက်ချင်
တယ်"
ငယ်စကားကြောင့်ခေါင်းတညိမ့်ညိမ့်ဖြင့်နားထောင်မိ
သည်။နောက်ပြိး သူလဲကလေးငယ်ကိုခရီးခေါ်သွားဖို့
စိတ်ကူးရှိပါသည်။
အတူချိတ်တွယ်ထားသည်ငယ်လက်၏လက်ကိုနမ်း
ကာ......။
"ကိုယ်တို့နက်ဖြန်ဖွားဆီသွားလည်မယ်လေ၊ဒီနေ့
တော့ခရီးအတွက်လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေသွားဝယ်မယ်
နောက်ပြိး ကိုယ်companyကိုခနဝင်ချင်သေးတယ်
ဘယ်လိုသဘောရလဲ ငယ်"
YOU ARE READING
Your love is peaceful
Acciónကိုယ်တစ်ခါမှမရေးဖူးတဲ့typeကိုစမ်းရေးတာပါ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း/အရိုင်းဆန်တဲ့စာသားများပါတာကြောင့် ဖတ်ဖို့သေချာစဉ်းစားပြိးမှဖတ်ပါ⚠⚠⚠ ဇာတ်လမ်းကတစ်စုံတစ်ရာနှင့်တူညီခဲ့လျှင်တိုက်ဆိုင်တာဟုမှတ်ယူပေးဖို့တောင်းဆိုချင်ပါတယ်⚠⚠ ဖတ်မယ် မဖတ်ဘူးဆိုတာကစာဖတ်သူတွေအပိုင်...
