53

164 2 0
                                        

Briel's POV

"Drink," he said and handed me a bottle of water. Sa tagal namin na hindi nag-iimikan ay ngayon lang muli ito nagsalita.


Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi.

Pero siguro mas okay na iyon kaysa 'yung patuloy kaming tahimik dalawa.

I unscrewed the top of the bottle and took a much-needed and grateful sip of water.

Nang ibinigay ko ulit dito ang bote ng tubig ay nagulat ako nang uminom rin ito roon.

It's an indirect kiss! 

Pero teka bakit parang big deal sa akin? Sa ilang ulit na halik na pinagsaluhan namin ngayon pa talaga ako naging pabebe?

Putek lang!

Agad na iniwas ko ang aking tingin dahil ramdam ko ang pamumula ng aking pisnge.

Nababaliw na talaga ako!

"And there’s food, may mga tinapay na pinadala si tita." Rohws said, handing me a piece of flat bread and some dried meat. I ate both, as did he, both of us silently chewing as the wind picked up and howled around us. Malakas pa rin kasi ang ulan at ang hangin pero imbes na pumasok kami sa loob ng kwarto ay mas ginusto ko na lamang umupo sa labas at panoorin ang ulan.

Mas safe ako rito dahil hindi niya ako maikukulong at ipilit ang gusto nito sa akin.

Muli ay niyakap kami ng katahimikan.

Napakaawkward at wala rin naman akong maisip na sasabihin lalo na't pagkatapos ng nangyari sa pagitan namin kanina ay para akong nangangapa ngayon.

Hindi ko alam kung galit ba ito. Hindi ko alam kung ano ang iniisip nito o kung ano ang pwede naming pag-usapan pagkatapos ng nangyari.

After I'm finished eating I drew my knees up to my chest and watched Rohws put the remnants of our meal back in his bag.

He was a beautiful man, I thought, not for the first time; his sculpted mouth and long lashes softened a face of utterly unyielding hardness. As he tidied up I saw several whitened scars on the inside of his wrist and I leaned forward.

"How did you get those scars?"

Rohws tensed and his mouth thinning. "Rope burns," he said shortly, and I stared at him in confusion.

"Rope?"

Paano naman ito nagkaroon ng pilat dahil sa tali? Tiyak bakit parang ngayon ko lang napansin iyon?

Sa sobrang kabobohan ko ba dati ay hindi ko man lang napansin ang bagay na iyon?

"It was a long time ago." He turned away, clearly not wanting to say anything further, although I wanted to ask him more or I wanted to know more pero mahirap ibuka ang aking bibig upang magtanong.

Rope burns on his wrists... Had he been tied up? Pero sino naman ang nagtali rito?

I sat back against the bamboo wall and watched as he settled himself opposite her. 

"Now what?" I asked.

His smile gleamed in the oncoming darkness. 

"Well, I’m afraid I didn’t bring a chessboard. Wala tayong ibang gagawin dito kundi maghintay. Isa pa wala akong maisip na libangan na pwede natin gawin habang naghihintay."

Talaga bang wala itong maisip? E' kanina nga lang ginawa na nitong libangan ang paghalik sa akin.

I gave a little laugh. "Pity. I’m actually quite good at chess." Pagmamayabang ko na kinataas ng kilay nito.

Secrets (COMPLETE)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon