Secrets (COMPLETE)

54

BRIEL'S POV

What could happen between them, after all? In two days she would return to her life, at gusto niyang isipin na pagkatapos ng araw na ito ay makakalimutan na niya ang lahat. Kaya kahit sa huling pagkakataon ay gusto niyang maramdaman muli ang ganitong pakiramdam.

If I had any sense, I’d keep my distance from Rohws. Pero mukhang malabong mangyari iyon.

It seemed I didn’t have any sense mukhang lagi na lang wala akong choice kundi ang magpatangay.

Gumalaw ako upang lapitan ito kahit na sa loob-loob ko ay andoon pa rin ang pagdadalawang isip,

Shit!

I can't help it!

I am hesitating in front of him, not quite sure actually how to get on his lap.

Rohws had no such hesitation. Without ceremony or any awkwardness at all he slid his arms around my waist and hauled me onto him. Nang tuluyan na akong nakaupo sa mga hita nito, I found it amazingly easy to curl into para bang minsan ko nang nagawa ang ganito kasama siya, pamilyar ang init at pamilyar rin ang emosyon na aking nararamdaman.

My legs are lying across his and my cheek pressed against his chest.

"Now that’s better," Rohws said, and his voice was a comforting rumble I could feel reverberate right through me. He stroked my hair, his fingers smoothing over the dark strands. Kaya nagmukha tuloy akong bata na inaalo nito but I let him.

"Sleep," he said, his voice a caress na tila hinahaplos ang damdamin ko upang sumang-ayon at hindi naman ito nabigo because suddenly I obediently closed my eyes, kahit na hindi ako sigurado kung makakatulog ba ako o hindi. Pero mas okay na rin ito kaysa naman 'yung pilitin ko ang sarili ko na pagtiyagaan ang lamig hindi ba?

Ngunit mali ata na pumayag akong umupo sa hita nito sapagkat mas hindi lang ako mapakali. Mas ramdam ko ang presensya nito at mas rinig ko ang bawat pintig ng tibok ng puso nito.

She was too aware of everything: the solid strength of his chest, the steady rise and fall of his breathing. The warmth of him, his arms snuggled safely around me, and even the scent of him, a woodsy aftershave mingled with the smell of horse and leather.

He continued to stroke my hair, patuloy nitong pinaparamdam sa akin na andiyan lang siya pulling me gently into his chest so I snuggled in even more deeply, my lips barely brushing the warm, bare skin of his throat. Never had anything felt so familiar. So right.

I slept. Natulog ako sa kaalaman na hindi ako mag-iisa at meron taong handa akong samahan.

But suddenly I woke in the clutches of nightmare.

I hadn’t had one of my old nightmares in a long time, mainly because I never slept deeply enough to have any dreams at all. Matagal na kasi simula ng huli kong napanaginipan ang ganito. Agad na napabalikwas ako ng bangon at sa pagbangon ko ay napatingin ako sa taong nasa ibaba ko. Para akong sinampal at nabuhusan ng malamig na tubig nang mapagtanto ko na nakatulog pala ako sa mainit na bisig ni Rohws. I am lulled to sleep in the warmth and safety of Rohws' arms, at muntik na sana akong mapatili dahil sa gulat.

Pero hindi pa rin ako nakakabawi mula sa takot na aking naramdaman kanina dahil sa aking napanaginipan kaya, nanginginig na nakatingin lamang ako kay Rohws at nang unti-unting nagmulat ang mga mata nito ay agad na kumunot ang noo nito dahil sa aking ayos.

Maybe I look a mess.

Napakagat ako sa aking ibabang labi at napalunok ako.

Para kasing naririnig ko pa rin sa tenga ko ang mga salita at sigaw na gusto ko sanang tumigil. Napahawak ako sa aking ulo at doon ko lang naramdaman na dumaloy na ang aking luha mula sa aking mga mata.