Άγρυπνες νύχτες στη Μαδρίτη

20.

Μπήκε διστακτικά στην κουζίνα όταν άκουσε ησυχία, και τον βρήκε να καθαρίζει το πάτωμα από τα γυαλιά που είχαν σκορπιστεί παντού. Όταν τη ένιωσε χαμήλωσε το κεφάλι και απέφυγε να την κοιτάξει γιατί ντρεπόταν, μα δεν είχε κανέναν λόγο να νιώθει έτσι. Πήρε τη σκούπα από τα χέρια του και του έδωσε ένα τρυφερό φιλί στο μάγουλο. Συνέχισε μόνη της τη δουλειά που είχε ξεκινήσει εκείνος, μα ο Κάρλος παρέμεινε στη θέση του να την παρατηρεί σιωπηλός, χαμένος στις σκέψεις του.

«Συγγνώμη για το δράμα», της είπε, εντέλει, και η Ναταλία γέλασε απαλά.

«Προφανώς ξέχασες όσα σου είπα για τη δική μου οικογένεια», σχολίασε με σηκωμένο το φρύδι. «Είμαι Ελληνίδα, το δράμα τρέχει στις φλέβες μας».

«Ναι, αλλά και πάλι, δεν ήθελα να είσαι παρούσα σε κάτι τέτοιο...»

«Πάει, πέρασε», τον διαβεβαίωσε, καλοσυνάτα. «Ας επικεντρωθούμε στο να περάσουμε καλά τώρα. Η μητέρα σου ανησυχεί, πήγαινε να τη δεις και εγώ θα στρώσω το τραπέζι».

Έπιασε το χέρι της και την τράβηξε προς το μέρος του. Το χέρι του άγγιξε το μάγουλό της και τα χείλη του τα δικά της, στην αρχή απαλά, και όσο περνούσε η ώρα, το φιλί τους βάθαινε και μετατρεπόταν- όπως πάντα- σε μια συναρπαστική εμπειρία και για τους δύο.

«Φύγε», χαχάνισε η Ναταλία, και τον έσπρωξε απαλά προς την τραπεζαρία.

Μισή ώρα αργότερα όλα τα φαγητά και τα πιάτα ήτα πάνω στο τραπέζι και όλοι ήταν καθισμένοι στις θέσεις τους. Η καρέκλα της Αλίθια ήταν άδεια και για μια στιγμή όλα τα μάτια ήταν στραμμένα πάνω της, όταν καθάρισε δυνατά το λαιμό του ο Σάλβα για να τους τραβήξει την προσοχή.

«Λοιπόν, έχω νέα να σας πω... διπλά νέα...» ξεκίνησε, ανήμπορος να κρύψει τη νευρικότητά του. Έπαιζε με τη χαρτοπετσέτα του που είχε αρχίσει να κόβει σε κομματάκια, παραξενεύοντάς τους, γιατί ήταν ένας άλλος άνθρωπος σε σχέση με εκείνον που είχε αντιμετωπίσει την Αλίθια πριν, περίπου, μία ώρα. «Πέρασα ένα μεγάλο διάστημα μόνος μου, όπως γνωρίζετε, μακριά από εδώ και είχαν την ευκαιρία να πάω και σε ψυχολόγο γιατί συνειδητοποίησα κάποια πράγματα για μένα, αλλά τώρα είμαι καλά και επίσης μου αρέσουν οι άντρες», ξεστόμισε και έπεσε σιωπή στο δωμάτιο. Κοίταξε ένα προς ένα τα πρόσωπα της οικογένειας του, που έδειχναν κάπως σοκαρισμένα, και έδειξε να μετανιώνει που μίλησε.

«Ουάου...» έκανε η Αλέγκρα.

«Πραγματικά, έχω σοκαριστεί...» συνέχισε ο Κάρλος.