Nieuw begin

H23: Als je toch bezig bent.

p.o.v Misa

"Hij heeft WAT gedaan?" schreeuwt de elfenkoning door heel de troonzaal. "Hij heeft een paar elfen in de stad aangevallen en ... gedood." antwoord ik rustig. Ik zie de koning zijn woede opborrelen hij wordt roder en er zou figuurlijk stoom uit zijn oren kunnen komen! Nadat hij wat afgekoeld is geeft hij zijn bevelen: "Vang hem, vang dat dode lichaam en sluit het op in de kelder, en vandaag nog. Ga erheen met zoveel elfen-manschappen dat je nodig hebt." ik knik en maak een buiging. "5 elfen zullen genoeg zijn." antwoord ik voor ik naar buiten ga en vijf elfen mij volgen.

We zijn op weg naar 'dripping blood' waar hij volgens mijn gevoel erg makkelijk te pakken zal zijn. Het is vroeg in de ochtend en de fuif ziet ernaar uit dat het uitsterft. Er liggen al een paar vampiers op de grond hun roes aan het uitslapen. Maar Jace zit er spijtig genoeg niet bij. Ik neem een zoek apparaat tevoorschijn en stel hem in voor Jace, hij wijst naar de ingang van de schaduwwereld. "Oké, Dit is de enige ingang naar de schaduwwereld, hij moet hier vroeg of laat uitkomen. Dus 2 gaan op het dak met pijl en boog, de anderen verstoppen zich samen met mij in de schaduwen en dan is het wachten." beveel ik de elfen. Ik hoop dat hij zich niet gaat verzetten en dit snel over gaat zijn

p.o.v Kelly

Het is in de namiddag en ik zit op het gras tussen de bloemen voor het huis naar het bos te kijken. Ik concentreer me, op 1 geur. De geur van Misa, ik weet dat haar geur heel moeilijk te vinden is maar ik moet het proberen want iets zegt me dat ik haar niet ga vinden in haar boomhut. Denk na, Misa heeft altijd de geur van het bos maar niet helemaal, er is iets aan haar dat juist niet hetzelfde is, iets klein en cruciaal dat haar afscheid van de rest. Ik adem in en uit langs mijn neus, in en uit. Opeens voel ik een doffe pijn in mijn zij en een drukkend iets rond mij nek, ookal is er niets. Ik besluit het te negeren, met dat het niet verdwijnt. 'Ik hallucineer gewoon, kalmeer jezelf!' denk ik. En dan ruik ik het, de geur van dennen, bloemen, mos en verbrand, Misa! Dat is het, ze heeft een kleine lichte verbrande geur rond haar hangen dat nooit weggaat. Ik spring snel op met de fles in mijn hand, ik ga het haar terug geven en om uitleg vragen. 

Snel ren ik in mensenvorm het bos door, het brengt me naar de rand van het wyldwoud, waar ik een figuur tussen twee bomen zie staan. "Misa, hier ben je. Ik moet met je praten." zeg ik wanneer ik naar de figuur toe stap. "Oh, uuh Kelly. Wat doe jij hier." Ze is heel nerveus, dat kan je zo ruiken. Wat heeft ze te verbergen, dan toch. "Ik wil je wat vragen stellen, en ik zou nu graag antwoorden willen." zeg ik onbuigbaar. "Nu is niet het moment Kelly, een andere keer." probeert ze me af te schepen, ze stapt al weg, maar dit gaat niet gebeuren. Ik ben klaar met braaf zijn, ik wil gewoon antwoorden is dat al teveel gevraagd! Ik ben sneller dan haar, ik ren naar haar toe en blijf voor haar staan. "Nee!," grom ik een beetje, ik zie dat ze ervan schrikt, "Ik wil nu een antwoord op de volgende vraag. Wat ben je met mij van plan?" Ze kijkt met met grote ogen aan eventjes zoekt ze haar woorden. "Ik weet niet waar je het ov.." verder kan ze haar leugen niet uitspreken want ik heb haar tegen de grond geduwd en ik hou haar vast, want als ze nu nog liegt wordt ik echt boos. "LIEG NIET TEGEN ME! IK WEET WAAR DAT DRANKJE VAN JE VOOR BEDOELT IS!" haar ogen verwijden, "Ik wil alleen weten waarom je me dit aandoet, die nachtmerries zijn verschrikkelijk!" Ik kan moeilijk emotie op haar gezicht vinden maar ik weet wel dat die er is, alleen weet ik niet welke. "Antwoord dan! Ik dacht dat ik je kon vertrouwen, dat je me wilde helpen deze compleet nieuwe wereld te ontdekken, waarom heb je dit dan gedaan? Ik beloof dat ik zal luisteren!" ik wordt wanhopig, wanhopig opzoek naar een antwoord. "DAT DOE IK! dat ... doe ik, ik bescherm je al! ZIE je dat dan niet? Je bent speciaal Kelly! De elfenkoning heeft zijn interesses op jou gezet. Hij wil dat je je verleden herinnert, meer weet ik ook niet. Maar ik denk dat herinneren wat er gebeurt is niet zo slecht was." zegt ze met een zeker verdriet in haar woorden. "Als je mij dan wilt beschermen waarom doe je dan wat die koning je opdraagt, ik dacht dat je zo onafhankelijk was en autodidact!" zeg ik iets zachter. "Kelly, ik heb wel meer tegen je gelogen, ik vertel het allemaal wel maar laat me los." Ik blijf nog even in haar ogen kijken om er zeker van te zijn dat ze de waarheid spreekt, en dan laat ik haar los we gaan beide zitten in kleermakerszit tegenover elkaar. "Ik ben geen mens, ik ben een gevallen engel. Ik ben zo ongeveer de enige in deze regio, op mijn gevangen familie na. De elfenkoning heeft ze opgesloten en ik weet niet waar! Hij heeft me in zijn macht, als ik niet doe wat hij me opdraagt dan stuurt hij ze naar de hel." Ze heeft een goede reden, nu kan ik gewoon niet meer boos zijn. Ik ben blij dat ik Max niet heb meegenomen anders zou dit veel slechter zijn afgelopen.