Nieuw begin

H8: Drama en gepraat

Even laten weten wie erop de foto staat,omdat je het niet goed kunt lezen: 1. Stijn 2.Diego 3.Carl

Hoofdstuk 8: Drame en gepraat

p.o.v Kelly

"En dus ben ik nu hier" eindigde ik mijn verhaal. Natuurlijk heb ik niets over Misa vertelt want ik weet niet zeker hoe ze het gaan opnemen. Wat ik erg spijtig vindt want ze vinden haar waarschijnlijk geweldig! "Wat een verhaal, ik kan niet geloven dat Ashton je zo behandeld heeft!" zegt Kait met haar woede overduidelijk op Ashton gericht die achter haar tegen de muur aan staat te leunen. Zonder er verder op in te gaan gaat ze verder "Nu, ik hoop dat de jongens je niet nog meer last hebben bezorgd." zegt ze met duidelijke stem zodat iedereen in de kamer waaronder iedereen behalve Jev het goed kan horen. Ze schudden hun hoofd terwijl ze naar de grond kijken. Gianni keek naar Kait maar schudde wel als een robot zijn hoofd. Is het verkeerd om dit grappig te vinden? Waarschijnlijk wel maar ik kan mijn lach niet inhouden! Ik proeste het uit wat boze blikken opleverde, die me niet veel konden schelen maar ik hield wel op met lachen. "Waar is Jev eigenlijk, hij is al van deze ochtend weg en het is al bijna avond!" merkte Jason op. "Hij ging de cd's halen en hij zal vast nog wat andere dingen kopen. " atwoorde ik direct. Iedereen bekeek me met een verward gezicht. "Jeweetwel, vandaag komt het nieuwe album van Black Veil Brides uit en Jev ging er gaan ha...." Ik word onderbroken door de voordeur die open en dicht slaat dat vervlogd word door voetstappen die steeds dichter bij komen. Iedereen kijkt Jev aan wanneer hij de kamer binnenkomt met een twee grote zakken in zijn hand en 1 kleine van de muziekwinkel. Met misschien iets te veel enthousiasme spring ik op uit mijn stoel en neem het zakje van Jev af en graai de inhoud eruit. De inhoud bestaat uit 1 cd van Black Veil Brides!!!! Maar één fucking cd! Vol woede kijk ik Jev aan die nietsbegrijpend terug staart. Tot zijn gezicht naar Oh-shit-sorry-vermoord-me-niet-gaat en razendsnel naar boven rent. Waarna ik een deur hoor dichtslaan en op slot hoor gaan. Kunnen weerwolven dan zóóoo goed horen?? "Wat is er?" vraagt Gianni, "niets, gewoon hij zou voor mij ook een cd mee nemen.... Wat hij dus niet gedaan heeft." Zeg ik alsof er een meteoor is ingestord en daarbij duizenden mensen gestorven zijn. "Hé, niks om te treuren! We gaan er morgen ochtend wel achter." Probeerde Nathan me op te beuren. Wat hem dus echt wel lukte! "Meen je dat? Vraag ik misschien iets te enthousiast. "Natuurlijk." Antwoord hij lachend.

-volgende dag 10:00-

"Nathaaaaaaaaannnnnnn!!!!! Opstaaaaaaaaannn het is al 10 uur!!!!" Sta ik de lucht uit mijn longen te roepen. Wat alleen geïrriteerde klachten en schoenen die door de deuropeningen vlogen opbracht. Ik roep nog één keer op Nathan en sprint naar beneden om donuts en melk te gaan eten/drinken als mijn perfecte ontbijt. Donuts zijn gewoon een geschenk van de hemel, of dat is toch mijn mening. Ik ben al lang klaar tegen dat Nathan naar beneden komt met alleen een boxer aan. Niet mis zijn Six-pack moet ik wel zeggen. Ik grijns wat Nathan waarschijnlijk opmerkte want "bevalt het?" Lacht hij. "Meh, ik heb beter gezien. Maaaaaaar als ik jou was zou ik kleren aantrekken voor we weggaan." "Moeten we al zo vroeg? "Natuurlijk, als we vanavond pas gaan zou het kunnen zijn dat ze allemaal al zijn uitverkocht." Riep ik bijna hysterisch uit. Je kan er nooit vroeg genoeg bij zijn. "Daarbij, als ik de cd heb trakteer ik je op pizza." En bij deze woorden rent hij naar boven om 1min later weer voor mijn neus te staan met een jeans broek en een zwart t-shirt aan. Ik geef hem een boterham met choco en sleur hem mee naar buiten naar de auto van Gianni. "Gaan we niet lopen?" Vraagt Nathan "Het is sneller dan een auto." "Ja, waarschijnlijk wel, maar we vergeten hier dat ik niet in een wolf kan veranderen nitwit." Grinnikte ik. "Heb jij eigenlijk wel een rijbewijs?" "Natuurlijk, zeker al de volle 2 weken." Vertelde ik met een grote glimlach. Maar de glimlach verdween toen ik al aan het stuur zat en Nathan zie twijfelen of het wel zo slim zou zijn om in te stappen. "Ik heb dit rijbewijs heus niet voor niets gehaald, daarbij ik had al een rijbewijs voor mijn motor van mijn zestiende." Hij twijfelde wel nog maar stapte toch in. De auto rit verliep met een gesprek over hoe ik het vond bij de roedel en nog wat koffieklets.