Nieuw begin

EXTRA side story: Broken

Voor de duidelijkheid, dit is hoort NIET bij het originele verhaal 'Nieuw begin'. Dit is gewoon een shortstory die ik met dezelfde charachters geschreven heb toen ik het moeilijk had en mijn gevoelens moest neerschrijven. Nogmaals, dit hoor NIET bij het verhaal. 

"Vertel het dan!" Schreeuwt Jace tegen me. "Vertel wat er mis is! Ik vraag het je!!" blijft hij roepen uit wanhoop. "Vertel het me please." Klinkt het zachter. Terwijl hij mijn hoofd teder opheft zodat ik hem moet aankijken. De tranen kon ik eerder al niet meer tegenhouden. Anders zou mijn lichaam overstroomt zijn door de tranen die ik tegenhield. "Hoe voel je je?" fluisteren de zachte woorden tegen mijn oor. "Ik... Ik...." Ik loop van hem weg en ga in de regen staan. Ik put kracht uit de regen die me altijd al kon troosten. Ik kijk hem aan terwijl de regen mijn haren en kleren doorweekt maakt. En hoe hij droog onder het afdak staat af te wachten wat de woorden zullen zijn die ik ga kiezen. "Ik ben niet goed voor je! Ik ben nooit goed geweest Jace en dat weet ik! Dat weet ik." Schreeuw ik uit met mijn schrille stem. Ik schreeuw het naar de nacht, de regen, ... Jace. Ik schreeuw snel verder zodat Jace me niet zou kunnen onderbreken. "Weetje dat toen ik klein was, ik ooit een paar mogelijkheden heb opgeschreven over hoe ik een einde aan mijn leven kon maken?" Ik neem een nieuwe teug adem. "Ik schreef een te lage suiker op zodat ik in coma zou raken, hoopend dat ik nooit meer wakker zou worden. Ik schreef verdrinken op, ik schreef op om mezelf voor de trein te gooien." Jace kijkt me verbaasd aan alsof hij me niet geloofde, niet wilde geloven. "Ik was mijn leven zat Jace! Maar toch deed ik het niet omdat ... omdat ik te bang was dat het pijn zou doen. Ik was zo'n watje.Zelfs iets wat ik echt wilde, kon ik niet!" Ik heb de neiging naar beneden te kijken en mijn tranen op de grond te laten vallen. Maar dat deed ik niet ik bleef Jace steen vast aankijken die te verbaasd is om iets uit te kunnen brengen. "Begrijp je het nu? Ik ben niet juist voor je, ik ben iemand die niet kan wachten om het leven te verlaten.Iemand die juist blij zou zijn als haar leven word afgenomen. Terwijl jij zo hard je best doet, je probeert zo hard om terug een echt mens te zijn. Ik verdien je niet!" Schreeuw ik de duisternis in. Nu is het stil, zelfs geen enge nachtgeluiden zoals een uil of ritsellende bladeren. Het was doodstil, "Je kan zomaar niet beslissen wat wel of niet goed is voor iemand, die keuze is niet aan jou." Zegt hij op gekwetste toon. Had ik hem gekwetst? Dat was de bedoeling niet! Ik wilde hem gewoon duidelijk maken dat ik niet de juiste was voor hem. Ik duw mijn nagels nog dieper in de palm van mijn hand. Het bloed loopt van mijn hand naar de grond. In de vlucht naar de aarde probeerden ze net een regendruppel te zijn. Maar dat gaat niet zomaar, het kwetsende donker rood valt erg op tussen de troostende regen. Jace rook het niet, of deed erg zijn best niet ernaar te kijken. "Kelly ik kies wat ik wil, en ik wil jou." Zegt hij standvastig. "En als ik jou niet wil?" Bijt ik hem grommend toe. De grom bevatte ook een snik, iets dat ik niet bedoelde. In de seconde staat hij voor me en lijken de regendruppels hem te ontwijken. Nat word hij maar het lijkt of de druppels echt proberen uit zijn buurt te blijven. Hij houdt mijn hoofd zo ontzettend teder in zijn handen. Alsof ik van porselein was en hij me niet wilde breken. Kippenvel krijg ik waar zijn sierlijke handen mijn huid aanraken. "Kijk in mijn ogen, en zeg dat je me nooit meer wil zien. Zeg dat je niet van me houd! En ik zal luisteren maar alleen als je in mijn ogen kijkt, want in jouw ogen vindt ik altijd de waarheid!" Zijn ogen staan vol hoop, pijn en begrip. Mijn mond gaat open maar de woorden komen niet. Alsof ik nooit heb leren praten, de woorden die zo natuurlijk voor me waren als mijn vingers zijn nu verdwenen. Een kleine grijns van overwinning vind een weg naar zijn gezicht. "Ik wist het." Fluistert hij opgelucht voor hij een vederlicht kusje op mijn neus plaatst.

-----------------------------------------------------

Sorry, dat dit niet een volgend hoofdstuk is maar ik heb het nu heel druk met school (Ja, nu al) maar binnen een week is het vakantie en zal ik verder schrijven, ik (hoop) dat ik dan binnen 2 weken vrijdag het vervolg kan updaten,

maar, wat vonden jullie van deze side story, misschien begrijpen jullie dit niet helemaal en dat kan ik ook begrijpen maar dit is al een jaartje oud, en ik wou even mijn gevoelens met jullie delen in de hoop dat jullie je misschien kunnen plaatsen in de gevoelens van Kelly, of iets dergelijks meemaken. Als jullie iemand mochten nodig hebben om tegen te praten, ik kan zeer goed luisteren en ik wil je dan zeker ook helpen ^-^

bye, tot snel (hoop ik)