Nieuw begin

H2: De bruine ogen

hoofdstuk 2: De bruine ogen

Ik liep naar huis langs het park, omdat ik nog langer van mijn muziek wilde genieten. En misschien omdat ik nog niet naar huis wilde. Dit is wat je noemt een win-win situatie, of moet je dan met 2 zijn?

Ik stap op het ritme van mijn muziek met het huidige liedje; Black Veil Brides - In the end. "In The End as you fade into the night. Woah oh oh. Who will tell the story of your life? Woah oh oh. And who will remember your last goodbye?.

Ik neuriede rustig mee. In het park kan ik gemakkelijker nadenken;'wat ga ik nu doen, een job zoeken? of misschien toch maar verder studeren. Ik weet het niet, wat zou ik doen van job. misschien kan ik beginnen in d.....'

mijn gedachtengang werd onderbroken toen ik de hoek omging en opbotste tegen iemand. Ik viel achterover en zou de grond geraakt hebben als er niet iemand met sterke armen me centimeters van de grond vasthield. Ik deed mijn ogen open en staarde recht in donkerbruine ogen. Hij had ook donkerbruin haar en had zo'n volmaakt gezicht dat zelfs Zack Efron jaloers zou zijn.

"S..s.sorry, ik had je niet gezien." zei ik ongemakkelijk "Nee, het is hellemaal mijn schuld, gaat het met je" Zei de jongen die nogsteeds belette dat ik op de grond zou vallen. Terwijl hij met zijn dromerige ogen naar mij keek, voelde ik het bloed naar mijn wangen stromen. Ik zou me voor mijn kop moeten slaan.Wat moet hij wel niet van mij denken nu.

"Ja,... het gaat wel, dankje." kan ik nog vager overkomen?

Hij bleef naar mij kijken en ik kon mijn ogen niet afwenden, zo bleven we zeker 2minuten naar elkaar kijken. Hij herpakte zicht als eerst "Laat ik voor je een koffie betalen om het goed te maken.. als je tijd hebt natuurlijk?" Ik knikte traag en realiseerde me opeens dat ik nog in zijn armen lag. "Mag ik uh .... terug op mijn beide benen staan?" vroeg ik met een scheve ongemakkelijke glimlach.

"Natuurlijk, oh en mijn naam is Nathan." hij grinnikte wanneer hij me terug op mijn benen zette. En ik smolt bijna letterlijk vanbinnen.

"Ik ken een starbucks hier vlakbij, ik neem altijd 'voldemort' als naam." vertelde hij toen ik hem blijkbaar volgde naar starbucks. Ik grinnikte "De werknemers bekijken je vast raar, ik neem altijd andere namen."

"Ik denk dat ze het al wel gewoon zijn, welke naam ga je nu nemen? " vroeg hij

"Hmmm ik denk .... Darth father die heb ik nog niet." ik moest lachen bij het gezicht van de werknemer.

"Denk je aan het gezicht van de werknemer?" en hij keek me aan.

'Hoe weet hij dat nou' *-*!! "Misschien" zei ik geheimzinnig

....

Toen we beide onze koffie hadden en onze 'speciale' namen hadden. Keek de werkneemster die haar job vast haatte ons aan met een 'serieus... je kon niks beter verzinnen?' gezicht.

We zaten in de hoek en lachten zacht om haar reactie. Het was nog beter dan ik had verwacht!!! Haar gezicht vergeet ik echt nooit meer.

"Dus," zei Nathan toen we zowat uitgelachen waren, "ijskoffie." Hij trok één wenkrbrauw op en keek me ongelovig aan.

"Wat nou, het is buitenaards lekker, zoals ... zoals frietjes met suiker weetje" ik probeerde mijn stem neutraal te houden maar zijn gezicht was ronduit lachwekkend en ik proeste het uit.

We hebben nog de hele avond gepraat tot ik op mijn gsm keek en zag dat het bijna 23u was.

"Zie ik je nog eens?" vroeg hij onzeker en met de kawaii'ste puppyoogjes dat ik ooit gezien had.

"Natuurlijk," glimlachte ik breed naar hem en nam ik een stylo uit mijn rugzak en schreef mijn nummer op zijn arm. Zijn huid was warm als in HOT (you get it? ;;wenkbrauwwiebel).

.....

Toen ik thuis kwam zag ik mijn pleegmoeder slapen op de sofa. Ik voelde een steek in mijn hart, "Ze heeft vast gewacht tot ik thuis kwam." Ik nam een deken en legde het over haar heen. Mijn pleegvader was ook niet thuis, wat natuurlik geen verrasing was.

Nadat ik mijn pyjama aan had getrokken ging ik naar mijn kamer en viel als een blok in slaap. En droomde natuurlijk van HEM.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sorry, ik weet nog totaal niet goed, hoelang ik een hoofdstuk zou moeten maken. Laat weten als je liever een lang of een kort hoofdstuk wil!

Trouwens, wat vinden jullie van Nathan? is hij aardig of denk je misschien dat hij in geheim een moordenaar is die plannen bedenkt en zijn witte dikke kat aait?? Het kan, het kan ....