Nieuw begin

H9: Nieuwe ik

Hoofdstuk 9: Nieuwe ik.

Dit kan je toch niet menen!! Neee. Ik schud van ongeloof hard mijn hoofd. Ik had deze hele tijd mijn ogen stijf dichtgeknepen om maar zijn gezicht niet te hoeven zien! Maar lang kan ik mijn ogen niet dichthouden, op één of andere manier WIL ik hem zien. De vorm van zijn gezicht. De kleur vn zijn ogen en de omlijning van zijn lippen. Mijn ogen gaan open en ik kijk in het gezicht van een grijnzende jongen met rode ogen als vlammen en zwart haar dat in de punten rood eindigde. Mentaal schud ik me nog eens door elkaar. Mijn hoofd neemt het weer over en een dreigende grom ontsnapt mijn lippen. 'Zou het verkeerd zijn om hem te zoenen?' Denk ik onbewust. 'Natuurlijk!! GVD.' Antwoord ik tegen mezelf in gedachten. Rond ons nemen de kreten en het gehijg af. Wanneer ik even opkijk zie ik alle vampieren wegrennen. 'Ha, de lafaards. Ze kunnen nog niet eens hun eigen aanval langer dan 2uur laten duren. Hoe zielig.' Denk ik grinnikend. Er komt een windvlaag op en de geur van vanille, munt en ... de dood (??) Vindt een weg in mijn neus. Het ruikt verrukelijk ... afgezien van het 'dood' gedeelte dan. Wanneer ik weer naar de akelig perfect bloedzuiger kijk, kijkt hij nogsteeds naar mij. "Wat sta jij te kijken?" Vraag ik bot. "Gewoon, jou. Het was me een genoegen je te ontmoeten maar als je zo vriendelijk zou zijn me los te laten. Dan kan ik gaan." Zegt hij op een irritante beleefde toon. "Wat jij wil, maar de volgende keer zul je niet kunnen weglopen als een bang kuikentje." Antwoord ik met een sluwe grijns op mijn gezich. "Het zou me een genoegen zijn." Zegt hij op hetzelfde toontje. Ik laat hem bedachtzaam los en sta op. Hij volgt me en blijft een paar seconden vlak voor me staan voor hij zijn vrienden achterna loopt. Ik kijk rond me en zie dat iedereen zich heeft verzamelt op het balkon. Met nog één blik op de plek waar hij verdween wandel ik naar mijn pack. Ze staan met hun ruggen naar mij zacht te praten. Al is het nogsteeds hoorbaar voor mijn wolvengehoor. "Hoe komt dit?" "Hoe moet ik dat nu weten"? "Dit gaat in tegen het verdrag!" Zegt iemand met duidelijke woede in zijn stem. Een licht vermoeden fluistert me toe dat dit Ashton was. Wanneer ik dichter bijkom draaien ze zich naar me om om me vervolgens aan te gapen. "Wat?? Heb ik een staart ofzoo?" Vraag ik een beetje in paniek. Geen antwoord... voor 5minuten lang! Kait breekt de stilte "jee uuuh ziet er umhh.. ander uit, soort van." "Uuh ik ga me wel even douche? Zit er bloed in mijn haar ofzo?" Vraag ik ietsje banger. "Neenee" verzekerd iedereen me. "Je haar is wit geworden en je ogen zijn erg blauw.. like heel erg blauw!" zegt Jason. 'Hahahaha.... wat is dit nu weer voor slechte mop, en dat op een moment als dit.' Denk ik eerder uit schrik dan ongeloof. Ik voel 2handen op mijn schouder die me naar het raam toe draaien. In het raam zie ik kaitlyn achter mij staan en ... een meisje met wit haar en blauwe ogen staat op de plek waar ik sta. Er komt weer een windvlaag die mijn zilverwitte haren langs me heen laat dansen. De geur van regen vindt zijn weg in mijn neus. Ik sta zeker 1 minuten doodstil naar mijn spiegelbeeld te staren. Ik merk zelfs niet op dat de jongens naar binnen zijn geglipt. Alleen ik met achter mij kaitlyn en de geur van regen zijn nog aanwezig op het balkon. "Het staat je wel." Probeert Kaitlyn vrolijk te zeggen. "Je... hebt wel gelijk. Maar ik ga even kijken of de vampieren hellemaal weg zijn. De regen verdoezelt hun geur een beetje." Breng ik zacht uit het is haast een fluistering maar kaitlyn lijkt me te horen en verdwijnt door de voordeur.

........................
Ok dit was het dan. Wsn een heeeeel kort hfdst maar ik had echt geen tijd om te schrijven. En wsn nog 2weken niet want examens staan voor e deur ... yipieee .__. Hoor de sarcasme. Als het kerstvakantie is begin ik trg te schrijven in grote hoofdtukken. Nogmaals srry :c. Uuhm nog veel succes aan anderen met examens enz hopelijk gaat het goed ... denk aan de vakantie!! :)))
stem :p
Vote :D
N comment ^-^

Byeeeeee :p
Jana out!!