Different Choices

29

Harry, tılsım dersindeki kalabalık arasında oturuyordu. Gözleri tahtaya odaklanmış gibi görünse de, zihni başka bir savaşın içindeydi. Onun nötr ifadesini bozan anı bir sekilde kafasının öne düşmesiydi.

Salazar'ın sesi soğuk ve Alaycı bir şekilde duyuldu.
"Geri dönmeye mi çalışıyorsun,oğlum?Ne kadar zayıfsın, Harry Potter. Gücümle böylesine harmanlanmışken bile kontrolü ele geçiremiyorsun. Yazık! Bir efsanenin varisi olduğunu söylemek bile israf."

Harry'nin sesini tekrar duymakla bile abarttigini kabul ediyordu. Çocuk her bakımdan gayet iyiydi. Oyle ki şu an bedenini hareket ettiremiyordu.

"Hayır.Bu benim bedenim.Sen buraya ait değilsin. Çekip git!"
Salazar'ın gülüşü zihninin derinliklerinde yankılandı alay dolu bir şekilde.

"Ben buradayım çünkü senin yapamayacaklarını yapmak için buradayım, çocuk. Senden daha büyük planlarım var. Sen küçük hedeflerinle bu mirası mahvedecektin."

"Bu benim kararım. Hiçbir şeyimi kontrol edemezsin!"
Ancak Harry'nin içindeki mücadele, kontrolü ele geçirme girişiminde yetersiz kaldı. Salazar'ın sesi daha güçlüydü, daha baskın.

"Kararın mı? Senin karar verme gibi bir hakkın yok, Potter. Sen bir aracısın, benim yeniden yükselişim için bir köprü. Bu beden artık bana ait, ve sen... sen sadece bir seyircisin."

Salazar'ın Harryin sözlerine karşı koymaya çalışması, dış dünyadan tamamen kopmasına neden olmuştu. Çevresindeki hiçbir şeyi fark etmiyordu. Profesör Flitwick'in tiz sesi, bu zihinsel karmaşayı böldü.

"Bay Potter! Görüyorum ki derse olan ilginiz bir hayli azalmış. Madem öyle, belki biraz katkıda bulunmak istersiniz. Söyleyin bakalım Tenebra Vinculum?"

"Hadi bu seferlik büyükbaban kendini göstermene izin veriyor.'
Bununla beraber masaya yaslı baş hızla kalktı ve etrafına bakındı.

Yeşilliklerinin parlaklığı ona dönük sınıfın arasındaki kızdan kaçmazken kız kaşlarını çattı.

"Harry?"
Harry hızla kalkmanın verdiği sersemlikle adım atamaz haldeyken masanın kenarına tutundu. Ona seslenen kıza dönerken başını onaylamaz bir şekilde salladı. O hâlâ içindeydi ve Hermione olabildiğince uzak durmalıydı.

Harry'nin bedeni istemsizce harekete geçti. Gözleri buz gibi soğuk bir ifadesinin tersine dönerek gülümsedi ve profesöre döndü.

"Tenebra Vinculum, karanlık zincirlerin büyüsü. Orta Çağ savaşlarında, özellikle Grindelwald'un ilk ayaklanmasında stratejik olarak kullanılmıştır. Bu büyü, düşmanların ruhlarını birbirine bağlayarak savaş alanında korku ve kaos yaratır."

Harry'nin dudaklarından dökülenlerle sınıf pür dikkat kesilmişti. Herkes bu kadar karmaşık bir büyünün detaylarını Harry'nin açıklamasına hayranlıkla bakıyordu.

Harry tahtaya doğru yürüyüp asasını kaldırdı. Profesör Flitwick, onun büyüyü uygulayacak olmasına şaşırmıştı.

"Bu büyünün tam etkili olması için yalnızca niyet değil, aynı zamanda düşmanınızı anlamak gerekir. Karanlık zincirler, yalnızca duyguların yoğun olduğu anlarda etkili olur. İzin verin, size göstereyim."

Asasını savurdu ve o an bir illüzyon yarattı. Sınıfın ortasında karanlık zincirler belirdi, illüzyonun içindeki iki figürü birbirine bağladı. Zincirler bir yılan gibi kıvrılıp sıkışırken, figürlerin yüzlerinde dehşet dolu ifadeler oluştu.

"Bu büyü yalnızca düşmanı felç etmekle kalmaz aynı zamanda onların en derin korkularını açığa çıkarır. Grindelwald'un ordusu, bu büyüyle binlerce kişiyi tek bir ruh gibi zincirledi ve onları kendi iradesine boyun eğmeye zorladı. Ancak bu büyü, yalnızca güçlü bir zihne sahip olanlar tarafından kontrol edilebilir. Zayıflar... etkisinde yok olup gider."