Cenaze taşımak gibi ölü bir ruh taşıyorum içimde.
Köşeye geçmiş, yüzü duvara dönük bir çocuk gibi ağlayasım geliyor, bilmiyorsun.
•••••
"Onu bunu bilmem ben oğlum, adamlar aylardır yüzümüze bakmıyor, kuruduk kaldık." dedi içlerinden küçük olan.
"Doğru bu böyle gitmez, ben geçen anamın kefen parasını arakladım, diğer bölgelerden farkımız ne bizim?" Dedi, bir diğeri. Haksızlığa uğradığını düşünüyordu.
"Al benden o kadar, bu biraz daha böyle giderse hepimiz açlıktan geberip gideriz bir çözüm şart." Bir başka ses.
"Beyler iyi güzel konuşuyoruz da, bu bölge kimin... Aslanerlerin. Bozuk para gibi harcarlar bizi şerefsizim."
"Nolmuş lan onlarınsa, bölge onlarında sakini biziz. İşlerine gelince varız gelmeyince yüzümüze bakmıyorlar, ben kaç aydır şekersizim senin haberin var mı?" Dedi uzun sürenin verdiği yoksunlukla.
"Lan salak, adamlar ztn bu yüzden durdurdu buraya şeker akışını. Çünkü hep birlikte kuralı çiğnediniz, kendi adamlarından kimse hap kullanamaz. İlk uyarıyı verdiler biz naptık salak gibi hırsımızdan adamların bölgesine başka torbacıları aldık. İlk ihanet bizden çıktı."
"Ee bu yüzden bizi direk gözden mi çıkarmaları mı gerekiyordu, sen kimin tarafındasın İbo?"
"Ben onu bunu bilmem, boş boş oturacak değilim, bu bölgede yüzümüze bakılmıyorsa bölgede onlara satışta yaptırmam. Kim ne derse desin, onlar bu bölgenin insanına muhtaç. Eğer burdan geçen tırlara el koyarsak nolur, mal bize geçer."
"Kafayı yedin iyice, canına mı susadın sen, senin bu dediğinin ucunun sonu isyana gidiyor. Öfkeden baş kaldırmak istediğin adamların kim olduğunu unuttun herhalde. En küçük hatasından kellemiz uçar. Tırlarına el mi koyacaksın, keserler, işlerine taş koyanın ellerini keserler."
"Benim korkum yok. Sizde korkmayın eyvallah burası onların ama biz birlik olursak ne yapabilirler, ben söyleyeyim bir sikim yapamazlar."
"İbo bak kardeşim, bu böyle olmaz biz sesimizi çıkarmadıkça bunlar daha çok tepemize çıkacak." demiş tekrar kalabalığa dönmüştü.
"Samet abi haklı, bir şeyler yapmalıyız." Dedi arkalardan bir ses.
"Hah bende bundan bahsediyorum. Kemal'im karşı koyalım, şimdi size soruyorum yanımda mısınız?" Onaylayan mırıltıların ardın İbrahim yüzünü buruşturdu.
"Siktirin gidin ne yapıyorsanız yapın ama ben yokum. Aslanerlere karşısına alan daha anasından doğmadı, ben daha canımdan bezmedim." demiş arkasına dönüp adımlamıştı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
TURNA
RomansaDeğişenin en büyüğü kendisidir insanın. Bıraktığı gibi değildir bir zamanlar esir olduğu kimliğin getirdiklerine artık. Bıraktıklarına da öyle. Kurallar değişmiş, insanlar değişmiştir. Ama en çok kendisi değişmiştir. Felaketin habercisi o. Acıma d...
