Burn For Me

KABANATA XXIII

(Not Edited)

Crap.

Crap.

Crap.

Napasabunot nalang ako sa sariling buhok nang magising sa isang kwarto na hindi ako pamilyar. 

Anong nangyari?

"You're awake."

Tumayo ang lahat ng balahibo ko sa katawan nang marinig ang boses na iyon.

Miss Salvacion is radiating with beauty in the morning wearing only a bathrobe. Kumalat ang halimuyak ng fresh scented na pampaligo nito sa buong kwarto. Marahan itong naglakad patungo sa pwesto ko na ikinanganga ko lang. Paanong hinde? Nakakaturn on ang hitsura nya ngayon. No make-up, no nothing, all natural, at sobrang sarap amuyin nito.

Nagitla ako ng kaunti nang lumapit ito sa akin at iangat ang mukha ko paharap sa kanya. Napapikit ako nang unti-unti nyang inilapit ang mukha sa akin at idinikit ang kanyang noo sa aking noo.

"You're temperature looks okay now. I'll have you checked by the doctor after we eat," she caressed my cheeks. "How are you feeling?"

Ganyan na ba ang tamang pagcheck ng temperatura ng tao? I'm disappointed, I thought she's gonna kiss me.

Pinagmasdan ko ang mukha nya. Habang tumatagal ay lumalalim ang pagtingin ko sa kanya. Mayroon ba talaga akong pag-asa sa isang katulad nya? Sobrang taas ng tingin ko kay Miss Salvacion na pakiramdam ko ay isang krimen na mahulog ang loob sa kanya ng isang karaniwang tao na tulad ko.

She deserves the best in this world. And I feel like I can't give it to her.

Sobrang daming kulang sa buhay ko.

I don't know my past. I don't know who I am. I don't know my family.

My family...

Shit.

Napasabunot ako bigla sa buhok ko ng muling sunakit ito.

"Hey!" mabilis na pinigilan ni ma'am ang mga kamay ko. "Stop it, don't hurt yourself!"

Walang salitang gustong lumabas sa aking labi. All I could do was stare at her. I'm not sure how messed up I appear at the moment, but I'm positive it's not good. Miss Salvacion's anxious expression, which is fixed on me, says it all.

"Please talk to me, mi sol," she pleaded full of worries. "Anong masakit sa'yo?"

My heart skips a beat hearing her speak. It just soothes me. It's sweet. Paano nya nagagawang halungkatin ang mga emosyong nagtatago sa loob ko sa pamamagitan lang ng kanyang pagsasalita?

She sat beside me and embraced me for a warm hug. Ang baba nya ay nakapatong sa ulo ko and she's tapping my back softly habang hinihimas ang isa kong braso. Tila ba pinapakalma ako nito. She's murmuring something I can't understand. Maybe she's humming, pero kahit ano pa iyon, I feel like I'm floating on clouds right now.

Being with her feels so light, calming, and peaceful. Pakiramdam ko ay wala akong dapat alalahanin cause her presence alone are telling me that she got me whatever happens.

"W-Why.." namamaos kong saad.

Natigilan ito sa paghele sa akin nang marinig akong magsalita. She moved gently to make me face her.

"Tell me, honey."

I smelled her fresh and fruity mouthwash, it's so intoxicating.

"Why a-are you doing t-this?"