Η ώρα είναι τρεις το μεσημέρι και μόλις τελείωσε και η τελευταία διάλεξη που είχα για σήμερα. Μαζεύω τα πράγματα μου, φοράω τα ακουστικά μου και αρχίζω να περπατάω προς το σπίτι μου.
Είναι ήδη Νοέμβριος, που σημαίνει ότι είμαι ήδη έναν μήνα και κάτι στο πανεπιστήμιο. Τα πράγματα πανε αρκετά καλά μπορω να πω, και βρίσκω τα μαθηματα πραγματικά ενδιαφέρον. Έχω αποκτήσει αρκετά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση με το τραγούδι αλλά και με τον χορό.
Περπατώντας βλεπω παντού στον δρόμο καφέ και κόκκινα φύλλα που έχουν πέσει από τα δέντρα και δημιουργούν μια ωραια και ήρεμη εικόνα.
Ο αέρας χτυπάει το πρόσωπο μου αλλά δεν είναι δυνατός. Το τραγούδι που αυτήν την στιγμή ακούω σε συνδυασμό με το περιβάλλον γύρω μου με κάνει να νοσταλγώ τόσο πολυ αυτήν την στιγμή, μα έναν χρόνο πριν. Όταν είχα πρωτογνωρίσει τον Taehyung.
Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω εστω κ για λίγο, να ξανα ζήσω αυτήν την αδρεναλίνη που μου δημιουργούταν όταν τον έβλεπα και όταν με κοιτούσε την ώρα του μαθήματος όπου ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά.
Μου λείπει πολυ από όταν έφυγε τον Αύγουστο. Μιλαμε κάθε μέρα βέβαια, αλλά οχι για πολυ, γιατί έχει αρκετή δουλειά. Όπως και εγώ αρκετό διάβασμα. Τον ρωτάω πολλές φορές ακόμα, για κάποια πράγματα που με δυσκολεύουν όσον αναφορά την φωνητική και με βοηθάει παρά πολυ. Μου έχει πει ότι θα έρθει τα Χριστούγεννα. Αλλά νιώθω ότι έχουν περασει αιώνες από τοτε που έχω να τον δω και δεν μπορω να περιμένω.
Βγάζω το μπρελόκ με τα κλειδια του σπιτιού από το παντελόνι μου, στο οποίο τα είχα κρεμάσει, και ανοίγω την πόρτα.
Μια πολυ ωραια μυρωδιά ερχεται κατευθείαν στην μυτη μου και πηγαίνω προς την κουζίνα.
Amelia: Μαμά;
Μπαίνω στην κουζίνα και βλεπω την μητέρα μου να μαγειρεύει. Διπλα της πάνω στον πάγκο της κουζίνας ο Jungkook και παραδίπλα στο τραπέζι ο Yoongi.
Amelia: Τι κάνετε εσεις εδώ; Δεν είχατε σχολή;
Jungkook: Α γεια σου Amelia ποτε ήρθες; Εγώ τελειωσα νωρίτερα γιατί κάτι έπαθε ένας καθηγητής μας και δεν ήρθε και ο Yoongs απλά δεν πηγε.
Κοιτάω τον Yoongi και μου ρίχνει ένα βλέμμα σε φάση: "Με πήρε ο ύπνος και μετά βαριομουν να σηκωθώ", και στριφογύρισα τα μάτια μου κοιτώντας τωρα την μαμά μου.
Amelia: Και πως κατέληξαν αυτοι εδώ;
: Ε να μωρε, είδα τον Jungkook που γυρνούσε σπίτι και τον φώναξα να έρθει. Μετά έστειλε μήνυμα και στον Yoongi και ήρθε. Ήθελαν να σε περιμένουν για βγειτε ολοι μαζί.
YOU ARE READING
UNLOVE ME
Fanfiction-Δεν έχω καταλαβει ακόμα τι νιώθω για εσενα.. - Αρα απλά παίζεις μαζί μου Εκείνη μια απλή μαθήτρια Αυτος ένας νέος καθηγητής Η αγάπη θα τους ενώσει. Ή μπορεί και οχι; Taehyung ff
