Kafamı kurcalayan şeyler vardı rüyam da daha doğrusu kabusta Çağatay öğreniyordu peki ya şimdi nasıl öğrendi?Bu sorular kafamı kurcalarken telaşlanmaya başlamıştım.Beni bu düşüncelerimden sıyıran şey kapı ziliydi ilkten korksam da rüyaydı o gerçek olamaz dedim ve kapıyı açtığımda elinde mendille dolan bir çocuk vardı
-Abla ne olursun bir tane mendil al
-Gel bakalım içeriye
dedim ve küçük dilenci çocuğu içeriye koltuğa oturttum hemen Semra teyzeye seslenip güzelce bir tost yapmasını ve yanına meyve suyu sıkmasını istemiştim çocuk bana korkmuş gözlerle bakarken
-Adın ne bakalım senin?
-Ali
-Ali,çok güzel bir ismin varmış.Nerede yaşıyorsun?
dediğimde çocuk kafasını eğdi ve konuşmasına devam etti
-Biz annem,kardeşim ve ben beraber bir kulübede yaşıyoruz annem hasta kardeşimde başında duruyor benimde çalışmam gerek onun için para kazanmaya çalışıyorum anneme ilaç alıcam da
-Üzüldüm alicim baban yok mu?
-Babam bizi terketti gitti yıllar önce
-Hmm anladım alicim
dedim ve yerimden kalkıp çantamı aradım askıdaydı içinden iki yüz lira aldım ve alinin yanına gittim
-Bak alicim bu parayı al ve annene ilaç al tamam mı?
-Teşekkür ederim ablacım siz gerçekten çok iyi birisisiniz
-Emin ol senin kadar değilim bu yaşta bu çalışma hevesi baya iyi ben olsam yapamam yemek yapmayı da bilmem aramızda kalsınn
dedim ve göz kırptım çocuk gülmeye başlamıştı Semra teyze içeriye elinde tost ve bir bardak meyve suyuyla döndü bende mira ve boraya bir kaç bir şey alacaktım
-Semra teyze ali karnını doyurduktan sonra onu bir güzel yıka ve güzel şeyler giydir bir poşet yiyecek hazırla ben birazdan gelicem
-Peki kızım çabuk gel aklım kalmasın
-Tamam
demiştim ve çantamı alıp evden çıktım.Ne çocuklar var be bu kadar küçük bir yaşta dilenip para kazanıyorlar Allah yardım etsin annesine ve oğullarına.Durağa doğru ilerliyordum fakat bir tane taksi dahi geçmiyordu yanımda duran arabaya baktım ve cam aşağıya doğru inince arabanın sahibi Can dı.Kafam dank etmişti bu gitmemişmiydi nasıl olurdu ya
-Nereye sinem
-Alışveriş merkezine gidicektim taksi bekliyorum
-Bugün taksi zor bulursun atla ben götüreyim
Eğer binersem o rüyamda gördüklerim olacaktı kesin binmiyecektim
-Yok saol ben bulurum
-Hadi ama gell
demişti ve arabaya tereddütle binmiştim kemeri bağladığımda bir yandan cana sorular soruyordum
-Sen gitmemişmiydin kayseriye?
-Yok geri döndüm bu sabah
-Neden?
-Alacağım vardı aldım ve gidiyorum!
demişti gözlerini bana çevirerek Allah kahretsin rüya değil bu gerçek olmuştu.Kendimi koltuğa yapışmış bulurken arabanın hızı iki yüzü bulmuştu
-Can sakin ol yavaş ya öldürücek misin bizi!
-Gerekirse evet sinem bundan sonra ben varım yani biz bebeğimiz ve sen ben anladın mı!
