Hastanenin yemekhane'sinden bir tabak çorba aldım ve hemşireden rica edip çağatayın ilaçlarını aldım ve çağatayın odasına girdim uyuyordu hemde çok güzel bir şekilde hiç kaldırmak istemiyordum ama mecburdum sağlığı için ilaçları içmesi gerekti yanına gidip oturdum dudaklarına bir buse kondurdum hafıf hafif mırıldandı sevmişti öpmemi yine dudaklarından bir öpücük aldım
-eyer beni hep böyle öperek uyandıracaksan hayat bana güzel vallaha
dedi şapşalca gülerek
-çok öpmiyim bağımlılık yapar
-sana bağımlıyım zaten varsın öpüşlerimiz bağımlılık yapsa noğlacak
dediğinde utanmıştım ve kalıbıma basarım ki suratım domates gibi olmuştu of allahım niye ya niye diye kendi kendime konuşurken elimdeki çorba tabağını aldım kaşığa çorbayı doldurdum ve üflemeye başladım sevgilimin dili yansın istemiyordum
-hadi aşkım aç ağzını
-bebekmiyim ben ya ooofff
-hatırım için?
-acıktım hadi çorbamı içir
demişti muzipçe gülümsemiştim ve kaşığı ağzına götürmüştüm güzelce karnını doğurduktan sonra ilaçlarını verdim ve uyuması için yatağı aşağıya indirdim
-iyi geceler sevgilim
-iyi geceler sevgilim
dedi ve çıkmak için arkamı tuttum ama bir el engelledi çağatay sözlerine şöyle devam ettin;
-benimle beraber uyumanı istiyorum nefesinle beraber nefes almak istiyorum
demişti ona doğru döndüğümde yüzünde bebeksi bir tebessüm vardı
-peki
demiştim ve yana kaymıştı yatmam için yanına kıvrılım yatmıştım kolunun üstüne yatmıştım belki kuş tüyü yastıktan daha rahattı ya da huzurlu olduğu içindir.
****************
SABAH
Çağatay'dan
uyandığımda yanımda melek vardı bir an düşündüm acaba cennette miyim yoksa rüya damı diye ama gerçekti bu o pürüzsüz yüzü,kirpikleri,dudakları o kadar güzel diki ona aşık olduğum yetmiyormuş gibi bir de yüzüne aşık olmuştum.
aşk çok farklı bir şey'miş herkes derdi aşk unutulmayan ama bir gün muhakkak yaşayacağın bir şeydi bu belkide bir rüya dı bu ama nedense uyanmak istemiyordum kabus bile olsa onunla olduktan sonra her şeyin üstesinden geleceğimi,nefes alabileceğimi biliyordum.
kalbinin sesini duyabiliyordum tıpkı bir saat gibiydi ritmi ne çok yavaş ne de çok hızlıylı nefesi yüzüme geliyordu sanki ruhum ona hapis olmuştu ona bir şey olunca ölücekmişim gibi geliyordu mutsuz biten bir masal duymamıştım ve bizim de öyle olacaktı mutlu başlamıştı umutlu başlamıştı ama mutlu bitecekti inanıyordum çünkü meleğim varken mutsuz olmak imkansızdı belkide.
yavaş yavaş uyanıyordu tıpkı bir bebek gibiydi elini yumruk yapmış gözünü ovalıyordu onu öpmemek için kendimi zor tutmuştum.
************
Sinem'den
benimi izliyordu uykumda yoksa ben mi yanlış anlamıştım off inanmıyorum ya beni izlemişti utanmıştım ve eminim ki şuan kızaracaktım hemen bir bahane bulup odadan çıkmam gerekdi ama ne?
ve evet bulmuştum
-aşkım ben hastane işlemlerini halledip geliyorum sen yat
dedim ve koşarak odadan çıktım çıkış işlemlerini yaptıktan sonra odasına gittim çoktan giyinmişti açık renkli kot pantolon üstünde blut mavisi gömleğiyle karşımda duruyordu saçlarını dikmiş di.
hayır çocuğum niye süsleniyosun zaten taşsın daha fazla olup beni katil mi ettirecekti acaba?
iç sesimle saçmalamayı kesip hastanenin çıkışına ilerlemeye başladık
-arabayı ben kullanabilir miyim?
demişti bana tek kaşını kaldırmış
-sen ve araba?
demişti ne yani ben o kadar mı sakardım yok canım sanmam
-ne var canım allah allah
-arabamda bir çizik dahi görmicem yoksa seni camdan sallandırırım
demişti haha çok korktum nedemessin der gibi baktığımda öldürürüm bakışları atıyordu.
hızla arabaya geldik anahtarı almıştım ve direksiyona geçmiştim
-kemerlerini bağla canım istersen
-sen söylemesen belki bağlamazdım
-hiç komik deyil seni bir kez daha yaralı bir şekilde görmek istemiyorum
dediğimde yüzüm düşmüştü ve oda bu halimi anlamış olucak ki
-merak etme bir daha bana bir şey olmıcak
demişti güven gözlerle ona bakıyordum inanıyordum o ne derse neye söz verirse onu yapardı biliyordum.
son hızla eve sürmeye başlamıştım şu taş evden olan evine gitmiştik ve yarım saat sonra geldiğimizde arabadan inmiştik eve geldiğimizde onu odasına çıkarmıştım tam yatağa yatacak ken beni belimden tutup beraber yattık yatağa gülmekle şaşırmak arasında bir şekile girmiştim.
o üstümde ben altta olduğumuzu fark ettiğimde ağzını açtı ve konuşmasına şöyle başladı
-seni özledim sinem kokunu,tenini,nefesi ve en çok da bizi özledim sadece ikimizi
-bende seni özledim sevgilim hemde çok,zor geçti sensiz saatler yanımda olamaman bile zordu acı çektim he-
demiştim ama sözümü kesmişti
-şşş artık öyle bir şey olmıcak geçti tamam mı ben burdayım sende burdasın mutluyum mutluyuz
dedi ve dudağıma yapıştı birbirimizi yercesine öpüyorduk bizde hiç sönmeyen bir ateş vardı tutkuydu bu belkide birbirimize olan aşkımızdı.
gömleğinin düğmelerini açmış ve odanın bir köşesine fırlatmıştı benim t-shirt'ümü de odanın bilinmeyen bir köşesine fırlatmıştı durmaksızın öpüşüyorduk boynuma geldiğinde hem öpüyor hem de ısırıyordu tırnaklarımı sırtına batırmıştım ilk defa inlemiştim ve bundan çok utanmıştım.
yavaş yavaş elleri südyenimin kopçesine gelmişti nefesimi tutmuştum utanmıştım ben ona kararsız gözlerle bakarken o bana şöyle demişti;
-hazır deyilsen anlarım önemli deyil beni isteyene kadar kendine güvenene kadar sana asla başka türlü dokunmıcam sen istediğinde olucak o sadece.
demişti ve onun dudaklarına yapışmam bir olmuştu ağzımdan hıçkırık sesi duymuştu ağladığımı fark etmiş olacak ki geri çekilip göz yaşımı sildi ve
-ağlama dayanmaz yüreğim seni böyle görmeye canım yanar,nefesim kesilir sen her ağladığında çünkü sen benim nefes alma sebebimsin şapşalım
dediğinde kafamı olumlu şekilde salladığımda tebessüm etmiştim ve
-gel uyuyalım
demişti yine olumlu bir şekilde kafamı salmıştım yatağın içine girmiştik ve onun kollarının arasına yatmıştım o uyumuyor saçlarımı okşuyordu annemin yapmadığını sevgilim yapıyordu ama olsun ben yaralarımı kapatıyordum onun tüm kokusunu ciğerlerime doldururken kendimi uykunun kollarına bırakmıştım.
*******************************
Arkadaşlar kitabıma devam ediyorum yorumlarınız ve voteleriniz için çook teşekkür ederim sizleri seviyorum diyer bölümde görüşmek üzere hoşçakalın :* :* :*
