Just another slave|L.S

Hoofdstuk 3

POV: Louis
Met een bonzend hart in mijn keel loop ik naar beneden samen met Niall en Liam. Niall grijpt mijn hand vast zodra we de trap aflopen en kijkt me aan. Alsof hij wilt zeggen dat alles goed komt. Zonder zijn mond open te trekken. 'Neem plaats jongens' zegt Zayn. We gaan zitten op een bank in de woonkamer. Niemand zegt een woord. Ik ben Liams woorden dan ook nog niet vergeten. Alleen spreken met toestemming en wees niet brutaal. Harry geeft ons een rooster waar Niall, Liam en ik op ingedeeld zijn. 'Nu Louis er is hebben we een nieuw werkrooster opgesteld' zegt hij. Ik kijk naar de tijden en naar de dagen van de week. Als ik bij Dinsdag aankom moet ik even slikken. Dan moet ik de hele ochtend besteden aan het schoonmaken van Harry's kamer. Die kamer zou ik toch liever vermijden.

Ik werp even mijn oog op Niall's rooster. Hij moet de kamer van Zayn schoonmaken op Woensdag ochtend. Liam zit te ver weg dus zijn rooster kan ik niet zien. 'Kijk maar naar wat jullie op dit moment moeten doen' zegt Zayn. Ik kijk naar vandaag: Maandagmiddag. Er staat dat ik met Liam het eten moet maken. Gelukkig niet alleen. 'Ga nu aan de slag en we komen regelmatig controleren' zegt Harry, met een knipoog naar mij waardoor ik weer naar de grond staar met een kop als een boei. Dat is tegenwoordig 1 van mijn specialiteiten. Als ik een paar zwarte schoenen voor me ziet staan en omhoog kijk zie ik Liam staan. 'Kom je naar de keuken Louis?' vraagt hij. Ik knik. Hij pakt mijn hand en trekt me mee door de gangen van dit grote huis.

'Als ik hier maar niet verdwaal' zeg ik. 'Het is even wennen in het begin maar na een tijdje kan je de weg prima vinden' zegt Liam. 'We moeten Lasagne maken' zeg ik als ik nog eens op mijn rooster kijk. 'Ja klopt'. Ik leg mijn rooster even op het aanrecht om wat spullen te pakken maar Liam drukt het weer in mijn handen. 'Nooit je rooster zomaar ergens neerleggen Louis, als je hem kwijt bent dan weet je niet wat je moet doen en dan doen Harry en Zayn je wat' zegt Liam. Ik vouw hem meteen op en stop hem in mijn broekzak.

'Hoe lang ben je hier eigenlijk Liam?' Vraag ik. 'Al bijna een jaar, Niall pas 9 maanden' zegt hij. 'Zijn er nog andere slaven behalve wij?'. Liam schud zijn hoofd. 'Nee tot nu toe alleen wij'. De gedachte alleen al dat Liam de eerste drie maanden hier alleen was zonder iemand om hem heen behalve Zayn en Harry benauwd me. Ik zou helemaal gek worden. 'De eerste maanden
hier waren best zwaar. Toen Niall kwam ging het beter. Vanaf dat moment had ik iemand om mee te praten' zegt Liam alsof hij mijn gedachte kan lezen. Ik knik maar en begin met het snijden van de groente.

'Hoe is eigenlijk een normale dag hier?' Vraag ik. 'Je staat op, gaat even douchen en kleed je aan. Iedereen hier draagt hetzelfde. Een zwarte broek en een wit shirt. In de winter mag je nog een zwart vest aantrekken. Daarna ga je naar beneden om snel te ontbijten en om 9 uur ga je aan de slag met je taken. 12 uur is er een luchpauze en om 6 uur ben je klaar tenzij je keukendienst hebt. Dan moet je het eten klaar maken en ook weer alles opruimen na afloop' zegt Liam. 'Sorry als ik zoveel vragen heb' zeg ik. 'Dat geeft niet, het is logisch dat je van alles wilt weten' zegt hij. Ik geef hem een glimlach en we gaan verder met het eten maken.

'Wil jij even de tafel dekken?' Vraagt Liam na een tijdje. 'Ja is goed' antwoord ik. 'Denk eraan hé, alleen voor hen de borden neerzetten. Wij eten gewoon hier in de keuken' zegt Liam. Daar ben ik best wel opgelucht over want ik wil ook liever niet met die twee eten. Vooral die Harry lijkt me eng. Hij kijkt me soms aan met een manier alsof ik zijn bezit ben. Technisch gezien is dat ook zo. Ik zet de borden neer op de eettafel die ik na lang zoeken gevonden heb. Die tafel is wel 5 meter lang ofzo. Verder is er rode vloerbedekking en hangen er vreemde schilderijen aan de muren die goud omlijnt zijn. Als ik het bestek goed wil neerleggen voel ik opeens een warme hand op mijn schouder wat me een klein gilletje doet slaken. Als ik me omdraai kijk ik recht in de ogen van Harry.

'Je hoeft niet zo te schrikken Louis, ik dacht al dat je hier zou zijn' zegt Harry met een grijns op zijn gezicht. 'K-kan ik iets voor u doen?' Vraag ik. Niall had me voordat Liam en ik naar de keuken gingen toegingen om Harry en Zayn altijd met u aan te spreken. Harry knikt. 'Ja dat kan je inderdaad'. Hij loopt langzaam een rondje om me heen en ik houd zowat mijn adem in. Dan opeens staat hij achter me en pakt mijn schouders stevig vast. 'Kom vanavond om 11 uur naar mijn kamer' fluistert hij duister ik mijn oor.
--------------------------------------------------
LoveYouu❤️❤️