Just another slave|L.S

Hoofdstuk 7

POV: Louis
Voor ik het weet staat Harry voor mijn neus. Hij kijkt me woedend aan. Hij ziet er eng uit als hij boos is. Vandaar dat het ook zo voelt alsof mijn keel word docht geknepen en het al lichtelijk zwart van mijn ogen van de pure angst. Hij pakt me stevig beet en sleurt me naar zijn kamer en hij draait de deur op slot. 'Stomme idioot! Wees maar blij dat ik naar je toe ben gekomen! Zayn had zijn kookpunt bereikt en was bijna naar boven gevlogen. Ik heb hem nog net kunnen tegenhouden!' zegt Harry boos. 'Wat maakt het nou uit of jij of Zayn naar boven komt!? Jullie zijn allebei even wreed en harteloos!' roep ik. Waarna ik een keiharde  pets tegen mijn wang krijg van Harry. Meteen grijpt mijn hand ernaar en voel ik hoe mijn huid begint te gloeien. Even ben ik er stil van. Niemand heeft me ooit geslagen. 'Harry schrikt van zijn eigen gedrag. 'Sorry' zegt hij snel. maar ik ga iets verder naar achteren zitten. 'Blijf bij mij vandaan!'. 'Rustig nou kleine, soms verlies ik gewoon mijn zelfbeheersing' zegt hij. 'Houd op met me kleine te noemen!' roep ik kwaad. 'Je bent toch ook klein?'. Ik mompel iets onverstaanbaars en sla mijn armen over elkaar heen.

'Waarom liet je Zayn niet naar boven komen?' vraag ik na een paar minuten stilte. 'Dan had hij je helemaal verrot geslagen'. 'Wat kan jou dat nou schelen? Oh ja dat mijn ''mooie'' lichaam dan beschadigd word en niet meer aantrekkelijk genoeg is voor seks.. dat is het enige waar jij aan denkt' zeg ik. 'Zie je me echt als zo'n persoon?' vraagt Harry. Ik wend mijn hoofd op en knik. 'Ja zo zie ik je echt Harry.. ik heb werkelijk nog nooit iemand ontmoet wie zo slecht is als jij' zeg ik met een brok in mijn keel. Door deze woorden weer zo te zeggen komen alle herinneringen van vandaag weer op. 'Ik haat je' zeg ik met een gebroken stem terwijl ik mijn tranen de vrije loop laat. Ik verwacht nu dat Harry me zal gaan slaan maar hij doet het niet. Hij staart me enkel aan. Voor het eerst zonder haat en leedvermaak.

'Toe dan.. sla me dan.. doe me dan pijn.. je doet toch niet anders dus waarom zou je nu medelijden hebben' zeg ik. Hij zegt niks. 'Toe dan!'. Hij zegt weer niks. 'SLA ME DAN HÉ! OF DURF JE SOMS NIET!?' schreeuw ik terwijl ik opspring. Harry schud zijn hoofd. 'Nee Louis dat doe ik niet'. Ik zak weer terug in mekaar op bed. Ergens ben ik super opgelucht maar ik snap hem ook niet. Hebben deze paar woorden hem echt anders laten denken? Dat wil ik niet geloven. Harry heeft me minutenlang alleen maar aangestaard zonder iets te zeggen. 'Louis.. misschien vind je het niet leuk om te horen maar vanavond moet je bij mij slapen' zegt hij plots. 'WAT! WAAROM!?'. 'Zayn pikt dit niet.. hij zal vanavond naar je kamer komen om je ik weet niet wat aan te doen.. als je bij mij blijft gebeurd dat niet' zegt hij. 'Ik ben morgen liever helemaal bond en blauw geslagen dan dat ik bij jou blijf!' schreeuw ik. Ik ren naar de deur en trek aan de klink. Natuurlijk zit die nog steeds op slot. 'Stomme waardeloze nutteloze kutdeur werk mee!!' roep ik kwaad terwijl ik er tegen begin te trappen. Harry trekt me weg bij de deur en zet me neer op zijn bed. 'Ga je nou even kalm doen? Ik doe je heus niks' zegt Harry. 'Geef me 1 goede reden waarom ik je zou geloven' zeg ik. Harry pakt mijn kin vast en laat me naar hem kijken. 'Omdat je vandaag al genoeg leed hebt ondergaan.. maar ik beheers me nu.. als je in het vervolg nog steeds zo tegen mij doet zal ik minder mild zijn' zegt hij. Ik knik zachtjes en wend dan mijn hoofd weer van hem af.

Niet lang daarna hoor ik hard gebons op de deur. 'Hé Harry zit dat joch bij jou!?' hoor ik de stem van Zayn schreeuwen. Ik duik direct in mekaar en staar angstig naar de deur. 'Ja die is hier' antwoord Harry. 'Geef hem aan mij! Ik zal hem eens flink de waarheid vertellen!' roept Zayn. Ik maak een klein geluidje van angst en sla mijn handen voor mijn oren. 'Nee Zayn niet vanavond! Anders is hij morgen niet meer in staat om normaal te kunnen leven.. Ik ken je toch' zegt Harry. 'Heb jij hem al gestraft dan?'. 'Nee' zegt Harry. 'Verdomme Harry waarom laat je me niet gewoon mijn gang gaan!?'. 'Omdat Louis vandaag al genoeg gestraft is'. 'Goed dan! Maar zodra ik hem tegen kom zal ik hem krijgen!' zegt Zayn kwaad. Hij trapt nog eens tegen de deur en daarna hoor ik hem hard wegstampen. 'Bij nader inzien.. wil ik vanavond toch wel bij jou blijven slapen' zeg ik. Harry knikt. Door al die spanningen van vandaag ben ik aan het einde van mijn krachten. Ik ga met kleren en al onder de dekens liggen. Harry daarintegen doet zijn shirt en broek uit. Ik probeer er niet naar te kijken. Hoe mooi zijn lichaam ook is. Als ik voel dat hij naast me komt liggen sluit ik mijn ogen. 'Trusten Louis' zegt hij nog. Ik antwoord niet. Het licht gaat uit en ik voel nog een kleine kus op mijn wang. Dezelfde die hij zojuist nog een klap heeft gegeven. Deze jongen heeft echt last van stemmigswisselingen. Waardoor ik op dit moment niet weet of ik nu blij met hem moet zijn.. of bang voor hem moet zijn.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

LoveYouu Xxx