Just another slave|L.S

Hoofdstuk 38

POV: Louis
Ik kan niks zeggen. Het lijkt wel alsof mijn keel is dichtgeknepen. Alsof ik mijn woorden niet over mijn lippen kan krijgen. Hoewel ik dat wel zou willen. Ik zou Zayn de huid vol willen schelden. Ik zou zijn ogen willen openkrabben en willen schreeuwen dat hij liegt maar het lukt niet. Een verschrikkelijk gevoel wat niet veel voorkomt in een normale conversatie. 'Wat is er Louis? Kunnen we opeens niet meer praten?' vraagt Illias gemeen. Ik voel hoe er nog een traan over mijn wang loopt die ik niet kan weg vegen. Mijn pootjes vertikken het. 'Je weet dat het waar is hé? je weet dat je gedoemd ben om te mislukken, slechts een experiment, zelfs je eigen moeder wilde je niet hebben'. Ik schud wild mijn hoofd. 'Alsjeblieft stop' snik ik. Zayn gaat beter voor me staan en pakt mijn kin stevig vast. 'Het is hard om de waarheid te horen is het niet?'. Hij is zo gemeen. 'Je vecht niet eerlijk Zayn' zeg ik zacht. Hij grinnikt. 'Wie had gezegd dat ik dit spel eerlijk zou winnen?'. Ik zeg niks en sla mijn ogen neer. 'We komen later wel terug om je de laatste toegift te geven' zegt Illias als Zayn weer op staat. 'Toegift?' vraag ik. 'Ja, Normaal zou je pas over 5 dagen getransformeerd worden maar ik heb een speciale dosis ontwikkelt waardoor het binnen enkele minuten gebeurt' zegt Illias. Ik schud verwildert mijn hoofd. 'Nee Illias niet doen! Ik smeek het je'. 'Voor smeken is het te laat Louis, je word toch wel een kat, hoe wou je een tegengif maken zonder dat je het vierde ding weet?' vraagt hij. 'Jij was het dus.. jij hebt de laatste bladzijde uit het boek gescheurd' zeg ik. Hij knikt. 'Ik wist dat Harry het zou pakken dus had ik een voorzorgsmaatregel genomen'. Ik grom even kort. 'Jij klootzak' zeg ik met opeengeklemde kaken. 'Ach weet je wat het is Louis? Zoals Zayn net al zei is dit net een spelletje. Je hebt een speelvak en je hebt spelers. Het gaat erom wie het beste speelt. Wie het beste speelt bereikt uiteindelijk de finish'. 'En in dit geval..' hij grijpt me aan mijn hoofdharen omhoog waardoor ik een kreunend geluidje maak, 'Heb ik gewonnen'. Hij laat me weer los en verlaat met Zayn de cel en doet het op slot. Ik laat me op mijn kussen vallen en begin radeloos te snikken. Ze hebben gelijk. Zij hebben gewonnen. Ik ben niets waard voor niemand niet.. slechts een hoopje pure ellende. Een verzopen kat, een uitgeblazen kaars, een leeggelopen ballon, een zuchtje wind.. Ik wou dat ik dood was.

POV: Harry
We rennen nu al dik een uur door de bomen van het bos heen totdat we uiteindelijk aankomen bij de auto die daar al die tijd gestaan heeft. Onder het rennen geef ik Soraya een high five. 'Goed werk!'. Ze knikt en rent alvast naar de auto. 'Shit! Illias en Zayn hebben de auto onklaar gemaakt!'. Ze wisten het gewoon. Ze wisten dat we achter Louis zouden aankomen. 'We moeten toch aan vervoer zien te komen anders zijn we vast te laat!' roep ik. 'Harry schreeuw niet zo!' roept Soraya. 'Ik schreeuw helemaal niet! We zitten diep in de problemen!. 'Ik kan me moeilijk concentreren met die paniekerige toon in je stem!'. 'Dat is geen toon.. IK BEN IN PANIEK!!'. Daarna volgde een harde klap van Soraya in mijn gezicht waardoor ik op slag mijn mond houd. Ik zucht even. 'Dankje'. Ze knikt kort. 'Oké jongens, hoe komen we hier nu weg?' vraagt Liam uit het water achter ons. 'Laat dat maar aan mij over!' horen we dan boven ons. Niall springt uit een boom en rent de auto voorbij richting de snelweg. 'Niall wacht! Waar ga je heen?' roept Soraya. 'Liam jij wacht hier' zeg ik. 'Oh nee ik wilde net even gaan wandelen' zegt hij sarcastisch. Ik rol even met mijn ogen en Soraya en ik rennen achter hem aan. Na een tijdje zien we hem niet meer. 'Niall? Waar ben je?'. 'Boven je Harry'. Ik kijk naar boven en hij is alweer in een boom geklommen. 'Oké ga laag op de grond liggen en verroer je niet'. 'Niall wat ben je van plan?' vraagt Soraya. 'Wacht nou maar af en doe wat ik zeg'. Soraya en ik kijken elkaar even aan en halen onze schouders op. We gaan liggen in het gras langs de snelweg. Het blijft een tijdje stil totdat we het geluid van een auto horen. Ik kijk naar Niall die hem scherp in de gaten houd. Als hij net onder de boom rijd springt Niall eruit boven op de moterkap. Soraya geeft een gil van schrik. We staan dan ook gelijk op en zien tot onze grote verbazing dat Niall niks mankeert. Hij zegt wat tegen de man achter het stuur en laat daarna even zijn tanden zien. De man geeft een schreeuw waarna hij flauw valt. Niall knikt tevreden en legt de man op de achterbank. 'Instappen jongens!' roept hij. 'Niall wat heb je gedaan?' vraag ik. 'Ik heb de beste man verteld dat ik er zo uitzie door een gevaarlijk virus wat in de jungle heerst en dat het besmettelijk is. Dat ik nu naar het ziekenhuis moest'. 'En toen viel hij natuurlijk flauw' zucht Soraya. Best goed bedacht van hem. 'We geven de auto wel weer terug als dit is afgerond' zegt Niall. Ik knik en we stappen in en rijden nog even naar Liam om hem op te pikken. We zetten de bak water helemaal achterin en zetten hem erin. Als we allemaal zitten geef ik vol gas. Op weg naar mijn oude huis om mijn geliefde te redden.

POV: Louis
Ik wacht nog steeds gespannen af. De tijd tikt langzaam voorbij en ik heb het gevoel dat het veel te lang duurt. Harry had hier al lang moeten zijn toch? Als hij überhaupt nog komt. Ik betwijfel dat ten zeerste. Na een tijdje is het dan zover. Ik hoor de voetstappen van Illias en Zayn naar beneden komen. Ik schuif angstig naar achteren maar ik word tegengehouden door de ketting om mijn achterpoot. Ze openen mijn cel en lopen naar binnen. 'Het is zover Louis'. Ik schud mijn hoofd. Maar ze binden mijn pootjes aan elkaar vast en maken de ketting om mijn achterpootje los. Zayn trekt me omhoog en sleurt me zo naar de woonkamer die volledig verduistert is. Hij klikt mijn polsen weer vast om dezelfde stoel waar ik mijn eerste dosis kreeg. Ik probeer los te komen maar het lukt maar niet. 'Illias.. waarom ik?' fluister ik. 'Alsof je dat niet weet Louis.. jij bent anders dan Liam en Niall. Veel directer en pittiger. Je verdient het gewoonweg om dit te ondergaan' zegt hij. Zayn pakt een spuit van de tafel en loopt naar me toe. Ik doe nog een poging om mezelf los te rukken maar tergeefs. 'Zayn.. aan jou de eer'. Hij kijkt me grijnzend aan. 'Je wilt niet weten hoe lang ik hier op heb gewacht Tomlinson' grijnst hij. Hij schuift mijn shirt omhoog en zet de spuit tegen mijn vacht. Ik knijp mijn ogen stijf dicht als opeens de deur met een klap word opengeslagen en Harry, Soraya en Niall komen binnengestormd. 'Stop! Als je hem iets aandoet moet je eerst langs mij!' schreeuwt Harry terwijl hij voor me gaat staan. 'Ik dacht dat je nooit zou komen' fluister ik.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Willen jullie nog een hoofdstuk vanavond? ;)
LoveYouu Xxx