Just another slave|L.S

Hoofdstuk 9

POV: Louis
Ik word van het bed getrokken door Harry en Zayn. 'Jij hebt jezelf flink in de nesten gewerkt mannetje!' schreeuwt Zayn kwaad. Ik zeg niets en zie hoe de ketting en de armband in Harry's broekzak glijden. 'Heb je hier nog iets op te zeggen?!' vraagt Harry. Zijn boze blik is nog niet van zijn gezicht verdwenen. 'Het maakt niet uit wat ik zeg! Ik word toch wel gestraft!' schreeuw ik waarna ik een harde klap in mijn gezicht krijg van Zayn. 'Stop!' roept Niall opeens. 'Het was niet Louis' schuld maar de mijne, ik had gezegd dat hij de ketting en de armband moest meenemen' zegt hij. Harry en Zayn kijken elkaar even kort aan. 'Is dat zo Louis?' vraagt Harry terwijl ze me nog steeds stevig vasthouden. Ik kijk even naar Niall en ik lees angst van zijn gezicht af. Pure angst. Het is lief dat hij mij in bescherming wil nemen door te liegen maar ik kan dit niet toestaan. Ik schud mijn hoofd. 'Nee dat is niet waar, ik heb het helemaal zelf bedacht en uitgevoerd' zeg ik. 'Weet je dat zeker Louis? Wil je dan echt zo graag straf?' vraagt Zayn gemeen. 'Nee maar ik wil niet dat Niall straf krijgt om iets wat ik vandaan heb' zeg ik. Niall kijkt mij dankbaar aan hoewel ik aan alles kan zien dat hij mee leeft. Liam heeft dezelfde blik als Niall. Ze lijken wel een beetje op elkaar.

'Dan weten wij genoeg' zegt Harry. Ze trekken me de kamer uit en doen de deur op slot. 'Hazz mag ik hem nu wel onder handen nemen?' vraagt Zayn. Mijn ogen sperren zich open en kijken Harry smekend aan. Even denk ik medelijden in zijn ogen te zien maar al gauw verandert dat weer naar boos. 'Ja' zegt hij kort. 'Nee! Laat me gaan!' schreeuw ik als Zayn me mee sleurt naar zijn slaapkamer. Harry zegt niets meer maar rent zo snel als hij kan naar beneden. Dat zie ik nog net voor ik naar binnen word geduwd. 'Je hebt dit zelf verdient kleine' zegt hij. Voor ik nog iets kan zeggen stompt hij me keihard in mijn gezicht. Ik voel een pijnlijke steek in mijn neus en inderdaad niet lang daarna voel ik het bloed over mijn lip lopen. Ik grijp ernaar maar ik word gelijk weer in mijn maag geschopt waardoor ik even naar adem snak. Ik wil me tot een bolletje oprollen maar Zayn is me voor. Hij trapt me en schopt me overal waar hij me maar raken kan. Bij elke trap van zijn voet of klap met zijn hand schreeuw ik het uit van de pijn. De tranen stromen uit mijn ogen die ik wel stijf heb dichtgeknepen. Het is denk ik beter als ik dit alles niet zie. Zayn zijn ogen staan vast vol woede en vuur terwijl hij mij dood probeert de slaan. Dat idee heb ik tenminste wel. Na een tijdje denk ik dat ik ga flauw vallen maar dan stopt hij opeens. Ik open mijn ogen weer en zie door een waas van mijn tranen dat hij weer de kamer verlaat. Ik probeer op te staan maar werkelijk alles doet pijn. Ik heb zelfs pijn op spieren waarvan ik het bestaan niet eens af wist. Na een tijdje probeer ik naar de badkamer te lopen maar na 1 meter zak ik door mijn benen en beland ik weer op de grond. Ik maak even een kreunend geluidje van de pijn.

Het liefst zou ik zo willen blijven liggen maar dat kan niet. Ik moet weten hoe erg de schade is die Zayn heeft aangericht. Ik kruip nu als een soort slak naar de badkamer toe. Elke keer doet het een stukje meer pijn maar ik moet doorzetten. Ik ben er bijna. Ik rek mijn arm uit maar ik ben natuurlijk weer eens te klein om de deurklink vast te pakken. Ik rek me zo ver uit als ik kan en uiteindelijk kom ik er bij. Ik kruip naar binnen en hijs mezelf omhoog door me vast te houden aan de wasbak. Als ik in de spiegel kijk schrik ik heel erg. Dit is mijn spiegelbeeld niet.. dit ben ik niet. Mijn lip is dik, er zit opgedroogd bloed op mijn lip, mijn rechteroog is helemaal blauw, verder is mijn hele gezicht klam en zie ik lijkbleek. overal heb ik grote en kleine blauwe plekken. Mijn armen en benen zien er niet uit en mijn haar zit helemaal in de war. Ik probeer te praten maar er komt alleen maar een hoog piepgeluid uit mijn keel. Op dat moment weten mijn zwakke benen mij niet meer te houden en zak ik weer op de grond. Ik zucht diep en ga op mijn zij liggen met opgetrokken benen met mijn armen erom heen geslagen terwijl ik de tranen weer laat komen. Niet alleen van de pijn maar ook van ongeloof. Na een tijdje hier te liggen voel ik hoe mijn tranen opraken en ik licht in mijn hoofd word. Mijn oogleden worden zwaarder en voor ik het weet ben ik weggezakt in een diepe slaap.

Na een tijdje word ik zachtjes door iemand wakker geschud. Ik maak een grommend geluid1 en kijk wie het is. Ik zie hoe Harry naar me kijkt hoe ik hier lig. Ik zou iets willen zeggen of doen maar al mijn kracht is weg. Ik leg mijn hoofd weer neer op de koude badkamervloer. Ik voel alweer dat ik elk moment weer in slaap kan vallen. Het laatste wat ik voel is dat Harry me optilt. Vanaf dan word alles zwart.
------------------------------------------------------------------------------------------

Bedankt voor alle reads, stemmen en de lieve reacties!
LoveYouu Xxx