Just another slave|L.S

Hoofdstuk 49

POV: Harry
Ik loop opgelucht de rechtbank uit met Louis nadat we bij zijn moeder zijn geweest. Volgens hen maak ik een goede kans op een baan als advocaat aangezien ik mijn opleiding heb gehaald. 'Ben je opgelucht Hazz?' vraagt Louis. Ik knik en verstrengel mijn hand in de zijne. 'Het is ook handig voor later en voor onze kleine Alice. Met een baan als advocaat verdien je nogal wat'. 'Ja dat is waar maar het belangrijkste is dat je je werk leuk vind om te doen' zegt Louis. 'Daar heb je gelijk in maar als ik het niet leuk vind zou ik het niet aanvragen' zeg ik. 'Weet ik'. Ik geef hem een klein kneepje in zijn hand waarna we naar de auto lopen. Eenmaal daar geef ik Alice aan Louis die haar op schoot neemt aangezien we nog geen zitje voor haar hebben gekocht. Hij houd haar met zijn ene hand vast en met zijn andere hand gebruikt hij om zijn hoofd in de laten rusten. Ik zie dat er iets aan hem is. Er is gewoon iets aan de hand met hem. Ik voel het. 'Louis.. is er iets?' vraag ik voorzichtig. Hij schud zijn hoofd. Hij liegt. Zijn ogen schieten onrustig heen en weer en hij kijkt me expres niet aan. Ik zucht diep. Ik haat het als hij me niet in vertrouwen neemt.

Dan opeens krijg ik een idee. Een geweldig idee. Ik sla rechtsaf terwijl we eigenlijk linksaf moesten om naar ons huis in het bos te gaan. Louis merkt het echter meteen. 'Waar gaan we heen Harry?' vraagt hij verbaasd. 'Wacht maar af' Lou'. 'Gaan we niet naar huis?'. 'Later, vertrouw me nou maar' zeg ik. Hij haalt zijn schouders op en staart weer uit het raam naar de weg die voor ons licht. We rijden steeds dieper het bos in totdat we bij een enorme boom aankomen die aan het water ligt. Zijn takken hangen laag en vormt een kleine beschermlaag om de boom heen. Ik stop voor de boom en stap uit. Louis doet hetzelfde en volgt me met Alice. Ik neem plaats tegen de stam van de boom. 'Harry wat doen we hier?' vraagt Louis als hij naast me komt zitten. 'Dit is een mooie plek Lou. Een mooie plek om na te denken. Om vreugde te delen en om verdriet te uiten'. 'Het lijkt alsof je uit ervaring spreekt'. 'Ik zat hier vaak toen ik in tweestrijd met mezelf was over jou en mijn peetvader. Nu hoeft dat niet meer want ik heb jou gekozen' zeg ik. 'Wat heeft het dan nu nog met mij te maken?'. 'Ik zie dat er iets is Lou, waarom geef je me geen toegang?'. Hij bijt even kort op zijn lip. 'Je zou het toch niet begrijpen' zegt hij zacht. 'Wel als je het me uitlegt' breng ik in. Hij wiegt Alice zachtjes heen en weer in zijn armen. Haar ogen zijn inmiddels al dichtgevallen en ze zuigt op haar kleine duimpje.

'Het is gewoon dat ik nutteloos ben' zegt hij uiteindelijk. 'Louis dat ben je niet, je maakt jezelf dat alleen maar wijs, waarom ben je zo onzeker?'. 'Harry jij hebt een opleiding gevolgd en kan binnenkort als advocaat aan het werk. Ik heb überhaupt nog nooit op school gezeten omdat we te arm waren..hoe moet ik dan ooit een goede vader worden voor Alice als ik geen goede baan kan vinden?' zucht hij. 'Oh is dat alles' zeg ik. Hij kijkt me een tikkeltje beledigd aan. 'Hoe bedoel je?' vraagt hij. 'Louis nu heb je wel geld. Je kan nu een BBL opleiding doen. Dan kan je een opleiding volgen en daarnaast ergens gaan werken. Tijdelijk dan' zeg ik. 'Op zich is dat een idee.. mijn moeder heeft me wel leren schrijven en rekenen. Omdat ze dat zelf goed kon' zegt hij zacht. 'Dan is alles toch goed? Gekkie toch.. jij bent ook altijd zo onzeker' zeg ik terwijl ik hem iets steviger tegen me aantrek. Hij grijnst en geeft me een kusje op mijn wang. 'Dankje Hazz dat moest er even uit.. je hebt gelijk.. deze boom heeft iets'. Ik geef hem een kusje terug. 'Geen dank Lou'. We zijn een tijdje stil. Genietend van de rust om ons heen en een klein meisje in onze armen die heerlijk ligt te dromen. Louis verbreekt de stilte uiteindelijk.

'Alles gaat nu veranderen hé?'. Ik knik en aai even over zijn hoofd. 'Betekend dat een einde van een oud tijdperk?'. 'Nee Lou.. het is het begin van een nieuw leven' zijn mijn woorden voordat ik mijn lippen op de zijne druk. De lippen waar ik zou van houd en de lippen die ik niet snel meer zal vergeten. Ik houd meer van deze jongen dan van wie dan ook in de wereld. Hij heeft mijn leven gered. Hij is als de slagen die mijn hart slaat, hij is de lucht die ik inadem en hij is het bloed wat door mijn aderen stroomt. Kortom hij is mijn hele wereld. Een wereld alleen van hem en mij. Die niemand meer van ons afpakt. Mijn ware liefde en ik zijn aan elkaar verbonden. Hij heeft mijn hart gezuiverd en mijn ziel blootgelegd aan de zijne. Mijn gevoelens heeft hij op hol gebracht. Hij heeft mijn innerlijk laten groeien in elke goede mogelijkheid die er bestaat. En dat te bedenken dat het allemaal begon op een veiling waar twee blauwe ogen de mijne kruiste. Twee blauwe ogen die nu voorgoed van mij zijn. Te beginnen met eeuwig en eindigen met voor altijd.

EINDE
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Offcieel komt er nog een hoofdstuk aan wat eigenlijk een soort van epiloog is. Ook komt er nog een dankwoord waarin ik alles wat ik kwijt wil aan jullie wil vertellen. Mijn lieve lezers. LoveYouu❤️❤️❤️