Supernatural (BEZIG MET HERSCHRIJVEN)

*5*

Twee dagen zijn voorbij geaan, nu is het dus donderdag. Gisteren en eergisteren was Patch niet op school maar vandaag wel. Hij zit zoals altijd in de les onderuitgezakt op zijn stoel en kijkt ongeïnteresseert rond.

De bel gaat en ik pak al mijn spullen bij elkaar. Als ik alles heb ingepakt lopen Esmee en ik samen naar gym.

Iedereen moet hetzelfde aantrekken.
Een wit-blauw shirt waar
"Portland-High" op staat en een zwarte broek. Wat voor broek maakt niet uit. Maar geen jeans.

Ik heb een zwart shortje.
Esmee en ik zijn niet als eerste maar ook niet als laatste klaar.

We gaan naar de sportzaal.
'Iedereen is er dus kunnen jullie al beginnen met tien rondjes door de zaal lopen!' Roept Mrs Davis door de zaal..
We zeggen Mrs omdat haar man hier op school wiskunde geeft en hij heet dus Mr Davis.

'Alleen al van het horen "tien rondjes" word ik al moe.' Moppert Esmee.
Ik grinnik en begin met lopen.
Esmee volgt mijn voorbeeld.

'Hallo meisjes.' Zegt Michael.
Ik grom geërgerd en ga sneller lopen.
Esmee blijft gewoon op hetzelfde tempo lopen. Ik ga nóg sneller als Jack en Ryan naast me komen lopen en kom uiteindelijk bij Patch.

'Engeltje. Wat leuk dat je naast me komt lopen.'

'Liever naast jou dan die twee.' Zeg ik wijzend naar Jack en Ryan.

Patch legt zijn hand op zijn borst.
'Dat is het liefste wat je ooit tegen me hebt gezegd.'

'Ik kan nóg liever zijn maar daarvoor moet jij wat liever worden en minder eng.'

'Ik ben lief en ik ben niet eng.'

'Jawel.' 'Niet.' 'Echt wel.' 'Zeker niet.'
'Patch, hou op. Ik win dit spelletje zoieso.'

'Dat zou je wel willen hé?'
Lacht hij. Ik slaag hem speels tegen zijn arm.

Na tien rondjes mogen we eindelijk stoppen.

'We gaan vandaag met gymnastiek beginnen.' Zegt mrs Davis.
'Je gaat in groepjes van twee staan.'
Ik kijk naar Esmee maar die is al bezet door Erica. Ze geeft me een
het-spijt-me blik.

Ik draai me om naar iemand die me grijnzend aankijkt.
'Ik denk dat wij maar weereens samen moeten.' Ik rol mijn ogen en samen met Patch ga ik naar één van de matjes die verspreid op de grond liggen.

'Bij elk matje ligt een papier. Daar staat op wat je deze les moet doen.'
Patch pakt het blad vast.
Ik ga achter hem staan en kijk mee.

'Doe handstand.' Beveelt Patch me.

'Ik ben geen hond.'

'Ik zou anders wel doggystyle met je willen doen.' Grijnst hij. Ik trek een vies gezicht.

'Doe zelf handstand.' Zeg ik.

'Jij eerst.' 'Nee.'

'Doe nu maar gewoon.' Ik kijk twijfelend naar de grond.
Ik kan geen handstand en ik heb geen zin om hier op mijn gezicht te gaan voor heel de klas en voor Patch al zeker niet.

'Engeltje?' Ik kijk op, naar Patch.
Hij kijkt me vragend aan.
'Wat is er?' Vraagt hij.

'Niks... ik wil gewoon geen handstand doen.' Mompel ik.

'Moet ik je helpen?' Ik kruis mijn armen en trek een wenkbrauw op.

'Je weet toevallig ook dat ik geen handstand kan?' Vraag ik.

Aan zijn grijns te zien weet ik het antwoord al. 'Nee, je moet me niet helpen. Doe zelf handstand.'

'Oké dan. Maar daarna laat je me je helpen.'

'Wat jij wilt.'

Patch doet kort handstand en staat dan weer gewoon recht.
'Zo, nu jij.' Zegt Patch.

'Ik ga niet.'

'Je had beloofd als ik eerst ging, ik je mocht helpen.'

'Ik heb níks beloofd.'

'Pff... mensen. Altijd hetzelfde.' Mompelt hij maar we gaan gewoon verder, zonder dat ik handstand moet doen.

Nadat Patch de brug moest doen-waarmee ik hem moest helpen wat er super grappig uit zag- en nog een paar andere opdrachten mogen we eindelijk gaan douchen.

'Jullie leken wel een stelletje.' Esmee port me in mijn zij.

'Patch en ik?'

'Ja, jullie waren mega schattig bezig. Hoe jullie elkaar hielpen enzo. En toen jullie vielen bij een van de opdrachten en hij lachend met zijn hoofd op je buik lag.' Grijnst ze. 'Je vind hem leuk hé?'

'Wat? Nee. Ik geef toe dat hij leuk, knap en sexy is maar...'

'Je vind hem freaking leuk Emily!
Geef het nu maar toe!' Gilt ze.

Ik rol met mijn ogen. 'Echt niet.'

~*~

'Kom op! Geef het nu gewoon toe. Je vind Patch leuk.' Roept Esmee vanachter haar boek.

We zitten op dit moment in de bibliotheek. Esmee "leest" een boek en ik zit achter een computer.

Wat is een nephil? Typ ik in.
Ik druk op "zoek" en begin met lezen.

Nephil, zoon of dochter van mens en gevallen engel. Onsterfelijk en gevaarlijk.

Kenmerken: lang, heel sterk en snel, geneest heel snel en heeft vaak maar één ouder.

Waarom zou Patch hierover praten?

Ik begin weer te typen.
Wat is een gevallen engel?

Een gevallen engel is een engel waarvan de vleugels zijn afgnomen en naar de aarde is verbannen omdat hij of zij iets of meerdere dingen heeft gedaan dat niet mocht.

Kenmerken: heel erg sterk, snel en heeft littekens op de plek waar de vleugels zaten.

Of hierover?

Waar hadden ze het nog over?
Ik weet het niet meer. Waar ben ik eigenlijk mee bezig? Al die dingen bestaan niet. Het zal wel één of andere geheime codetaal van hen zijn geweest.

'Em?' 'Ja?'

'Sjeeze ik dacht even dat je doof was geworden.' Zucht Esmee. 'Ik vroeg je heel de tijd iets maar je reageerde niet.'

'Wat vroeg je dan?'

'Of je verliefd bent op Patch.'

'Esmee, hou ermee op. Ik ben niet verliefd op hem, oké?'

'Ja ja. Maar toch geloof ik je niet.'

'Dan is dat maar zo.' Ik zet de computer af en pak mijn spullen bijeen. Esmee klapt het boek dicht en we vertrekken.