မနက္ခင္းေနေရာင္ေအာက္မွာ ဆက္ပိုင္ ထိုင္းမွုိင္းစြာ ႏိုးထလာခဲ့သည္။ အခန္းနံရံကို အတန္ၾကာစိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ညက ဘာေတြျဖစ္ျပီး ဘယ္ကေနဘယ္လိုအိမ္ျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္ကို သူမမွတ္မိေတာ့။ ရန္ႏိုင္ပင္ သူ႔ကိုအိမ္လိုက္ပို႔သည္ထင္သည္။ နာက်င္ေနေသာ နားထင္မ်ားကိုနာနာဖိမိသည္။
ေသာက္ေနက်မဟုတ္သည့္ သူ႔အတြက္ ဘီယာေလးငါးခြက္သည္လည္း ဘာမွန္းမသိေတာ့ေအာင္ မူးေစသည္ထင္သည္။ ဒီေန႔ညပိုင္းမွ ေဆးရံုဂ်ဴတီရွိေနသည္မွာ ေတာ္ေသးသည္။ သူယခုပံုစံအတိုင္းဆိုလ်ွင္ ေဆးရံုေရာက္ေအာင္ပင္ သြားႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ အခန္းထဲမွာ ထက္ပိုင္ရွိမေန။ ဆက္ပိုင္ကုတင္ေပၚမွ ထထိုင္လိုက္သည္။ ရိပ္ခနဲေနေအာင္ မူးသြားေသာေခါင္းေၾကာင့္ နားထင္ကို တင္းတင္းဖိထားလိုက္သည္။
အသင့္ေဖ်ာ္ထားေသာ ေကာ္ဖီခြက္တစ္ခုကို စားပြဲေပၚမွာေတြ႔လိုက္ရသည္မို႔ သူ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အံ့ၾသသင့္သြားသည္။ ထက္ပိုင္က သူ႔အတြက္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေပးထားခဲ့သည္တဲ့လား။ မယံုႏိုင္စြာျပံဳးမိသည္။ ထက္ပိုင္မဟုတ္ဘဲ ဦးထြန္းဟန္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဦးထြန္းဟန္ကိုစဥ္းစားမိေတာ့ ဆက္ပိုင္၀မ္းနည္းစိတ္မလံုျဖစ္သြားသည္။ ညက သူအရက္မူးျပီး အိမ္ျပန္လာသည္ကို ေတြ႔မိသလားဟူေသာ စိုးရိမ္သြားမိသည္။
ဦးထြန္းဟန္သည္ ဖခင္အရင္းမဟုတ္ေပမယ့္ သူ႔အေပၚ အေကာင္းဆံုးေသာ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ မိခင္ရင္းကပင္ မေပးခဲ့ေသာ ေမတၱာဂရုဏာမ်ားျဖင့္ သူ႔ဘ၀ကို သာယာေအာင္ ေထြးပိုက္ထားခဲ့သည္။ ဦးထြန္းဟန္ကို သူ႔ေၾကာင့္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္ပါ။ သတိလက္လြတ္ျဖစ္မိသည့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆက္ပိုင္ ေဒါသထြက္သြားမိသည္။
စားပြဲတင္နာရီက မနက္ကိုးနာရီခြဲကို ညႊန္ျပေနသည္။ မေႏြးတေႏြးေကာ္ဖီခါးခါးကို ငုံ႔ေသာက္လိုက္သည္။ ခါးသက္ေသာအရသာက ေခါင္းထဲမွနာက်င္မွုကို အနည္းငယ္သက္သာေစသည္။ အခန္းတံခါးေခါက္သံေၾကာင့္ ဆက္ပိုင္ကုတင္ေပၚမွ ထကာ တံခါးကို ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ အိမ္တြင္း၀တ္ စြပ္က်ယ္လက္ျပတ္ႏွင့္ ပုဆိုးကြက္စိတ္ကို ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ဦးထြန္းဟန္ ၀တ္ထားသည္။ မ်က္မွန္ထူထူေနာက္မွ မ်က္၀န္းမ်ားတြင္ ေဒါသရိပ္ရိွမေန။
YOU ARE READING
စည်း
Romance(Unicode & Zawgyi) ပင်လယ်ဆိုသည်မှာ လေညင်းအောက်တွင် သာယာငြိမ့်ညောင်းစွာ လှုပ်ခတ်ရုံ လှုပ်ရှားပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းအောက်တွင်မူ ဒေါသမာန်ကြီးစွာ ရုန်းကန်လာခဲ့မည်။ ခွန်းထက်ပိုင်သည်လည်း ပင်လယ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသည့် ဘဝပင်လယ်တွင် မုန...
