Changing Maria

Hoofdstuk 26

Vic
Ik kijk naar Maria die in elkaar gekropen op de rand van het bed zit. Ik ben geschrokken van wat ze net zei. Ze is bang voor me. Ik loop snel naar haar toe en pak haar handen en ik ga op me knieën voor haar zitten. "Maria, het spijt me.." Haar handen trillen en ze kijkt me niet aan. Ik ga staan en sla mijn armen om haar heen. "het spijt me.. Ik wilde je niet bang maken." Ik druk een kus op haar voorhoofd. "Ik ben zo ontzettend bang dat er iets gebeurd met jou of de baby.." Ze kijkt me aan. "Het spijt me echt heel erg Maria."
" Ik zag ineens Fabiano in jou terug." Zegt ze zachtjes. Die woorden doen me enorm pijn. Ik denk terug aan wat Fabiano tegen mij zei in Maria's appartement. Het voelt verschrikkelijk dat ze die man in mij terug ziet. Ik ga zitten en kijk haar aan. "Maria? Heb je je ooit het gevoel gehad dat ik je ergens toe gedwongen heb wat je niet wilde?" vraag ik zachtjes. Ze kijkt op en pakt mijn hand.
"Nee, waarom vraag je dat?"
"Ik was bang dat ik je misschien onbedoeld gedwongen had tot iets."
Ze schud haar hoofd. "Sky heeft verteld wat er is gebeurd toen ik geopereerd ben."
Ik kijk haar aan.
"Wat had je gedaan als ik het niet overleefd zou hebben?"
"Ik weet het niet Maria. Echt niet."
Ze kijkt me aan. "Waarom heb je ruzie gemaakt met Trace?"
Ik zucht en kijk naar het raam. "Ik had bijna een hele stomme fout gemaakt en ik was boos dat Trace me die fout niet heeft laten maken. Toen had ik nog het idee dat t een goed idee was."
"En wat was die stomme fout?"
Ik kijk haar aan. "Ik had bijna Fabiano dood geschoten."
"Waarom? Ik zie hem veel liever de rest van zijn leven in de gevangenis hoor."
"Hij zei dingen waardoor ik door het lint ben gegaan."
"Wat zei hij dan?"
Ik zucht en kijk haar aan. "Ik wil er liever niet over praten Maria."
Ze kijkt me aan. "Alsjeblieft?"
"Ik wil je dat niet aan doen oke?"
"Vic, ik wil het weten. Als jij het niet verteld vraag ik het wel aan Trace."
Ik probeer me woede onder controle te houden.
"Hij vertelde dat je een harde hand nodig hebt om je te laten luisteren. En hij kon je dat geven."
Ik kijk naar Maria die stilletjes op de rand van het bed zit. "Hij wou je terug. Want hij kon jou geven wat je nodig hebt en jij kon hem geven wat hij nodig heeft."
"Hij denkt alleen maar aan zichzelf." Zegt Maria zachtjes en ik knik.
"Hij wou je verkrachten Maria.." Ik merk dat ik weer boos wordt. "Hij vertelde met een grijns op zijn gezicht hoe je elke keer gilde en.." Ik sluit me ogen probeer te kalmeren. Maria pakt mijn hand en ik kijk op.
"Dat gaat nooit meer gebeuren Vic. Want jij bent bij me en ik hou van je." Ze glimlacht naar me en ik voel me rustiger worden.
"Ik hou ook van jou Maria." Ik sta op en sla mijn armen om haar heen en kus haar.
"Weet je familie al dat we een baby krijgen?" vraagt ze.
"Alleen Trace weet het. Maar die had belooft het tegen niemand te zeggen."
"Ook je ouders niet?"
Ik kijk haar aan en bedenk me ineens dat Maria niet weet wat er vanmiddag is gebeurd.
"Mijn vader ligt in het ziekenhuis. Hij en Uriel zijn aangevallen door Elena."
Ze kijkt me verbaast aan. "Wat is er gebeurd? Is iedereen oke?"
"Toen Elena wakker werd kwam je broertje de kamer op. Elena begon met een mes in te slaan op Uriel en pap. Toen heeft Sean haar meegenomen. Uriel vertelde dat Sean haar ook kuste."
Maria kijkt me geschrokken aan. "Zijn Uriel en je vader oke?"
"Uriel is in orde. Pap is geopereerd en ligt nu in het ziekenhuis."
Ik zie Maria denken.
"Heeft Elena vroeger iets traumatisch meegemaakt?"
Ik knik. "Ja, ze is misbruikt geweest door haar biologische vader. Hoezo?"
"Sean is een emotiezuiger. Daarom was hij ook gek op Sky."
"Wat gebeurd er als hij haar emoties wegzuigt?"
"Ze zal keer op keer haar traumatische ervaring meemaken. De emoties worden sterker en sterker en de ervaringen erger tot ze helemaal gek wordt. En tot nu toe bijna iedereen die in de handen van Sean is gekomen heeft zelfmoord gepleegd."
Ik kijk Maria aan. "En de mensen die geen zelfmoord hebben gepleegd?"
"Die heb ik gebroken.." zegt ze zachtjes.
"Morgen ochtend zorg ik dat iedereen hier is zodat we dit kunnen bespreken. Jij kent Sean beter dan wie dan ook."
Maria knikt. "Ik hoop dat we haar op tijd vinden."
"Ik hoop het ook Maria." Ik til haar opzij en ga naast haar liggen op bed. "Laten we gaan slapen het is al laat en we hebben allebei onze rust hard nodig."
Maria glimlacht en kust me. "Gaan we morgen vertellen over de zwangerschap?"
Ik kus haar terug. "Als jij dat graag wil doen we dat."
Ze kruipt tegen me aan en in sla mijn armen om haar heen en zo vallen we in slaap.