Chapter 32

35.3K 925 155
                                        



Nagising ako ng maramdaman kong masakit sakit na ang tama ng araw sa mukha ko. Tinignan ko naman ang oras sa wall clock ko at HUTANGINA ANONG ORAS NA?! SERYOSO BA TO?! 12:18?NG TANGHALI?! Ano 'to gaguhan?!


Agad akong napabangon at lalabas na sana ng kwarto ko ng bigla akong tawagin ni Minerva.


"Master! Kalma lang, wala daw po kayong training at pasok ngayong araw."


I immediately calmed down and heave a sigh of relief when Minerva said those. I know, I'm well rested to have another day of training but I also know the training would be a bloody one so I silently thank all the gods above for giving us this day without having a training session with sir Deimos.


Hinarap ko naman si Minerva, "Pero bakit hindi niyo ako ginising? Nasaan ba sina Thalia at Clarisse?" Tanong ko.


"Actually master, kanina ka pa po nila ginigising. Eh sa tulog mantika ka eh! Ayun iniwan ka nila, may pupuntahan daw po sila." ABA NAMANG----!!!!! Bababa na sana ako para namang alamin na kahit papaano pinaulanan parin sila ng kabutihan at tinirhan ako ng pagkain bago nila akong iwan dito, ng bigla akong pigilan ni Minerva.


"Teka lang master!" Napalingon naman ako at nakita kong nakayuko si Minerva na para bang kinakabahan at natataranta. Pero teka? pinagpapawisan rin pala ang mga Aeris? I silently chuckled at the thought. Kinunutan ko naman siya ng noo, "Bakit?"


Napatingin naman siya sa kaliwa't kanan, taas at baba, "Ah, uhh, ehh---- I suggest maligo ka po muna master! Para fresh diba? Para gising na gising! Dali na masteeeeeer!" Natawa na lang ako sa inasta ni Minerva, eh pano ba naman? Tinulak tulak ako, ni hindi niya nga matulak mga daliri ko, katawan ko pa kaya?


Tumango tango na lang ako tsaka pumasok sa banyo at sinimulang maligo. Napaisip naman ako sa nangyari kagabi, naalala ko yung mga sinabi ni Blane sa'kin, handang handa siyang kilalanin ako hindi bilang Athena na kilala niya noong mga bata pa kami, kundi bilang Athena na ako, Athena na ngayon. I admit it was sweet as hell but that's it, I really look at him more than a friend, not a lover nor an admirer, rather an old brother. Nothing more, nothing less. 


According to Jessica, Clarisse and Thalia, they felt different of our relationship, rather they felt different about the actions of Blane, their speculation about him is that he likes me but I don't know. I don't want to assume, his actions were just normal for me though. Yes, we didn't see each other for several years but we've been bestfriends, and I think we were just longing for each other. Whether he likes me or not, I guess I don't want to know. I don't want to ruin our friendship, but oh well! it's just a speculation, I don't want to dwell on things that doesn't really have firm evidences. He's an older brother for me and that's it, I'll just go with the flow.


Pero ang mas nakakagulat pa, na mismong kagabi ko pa pinagiisipan eh yung pagluhod ni Nathan. Like what the effing hell? Alam kong mataas ang pride at ego ko pero kahit sino naman siguro diba? Sino pa bang tao ang nabubuhay ngayon na luluhod sa taong nagawan niya ng maliit na kasalanan? He looked sincere and . . . sad. It's as if he really regret that he made me mad but now that I could think clearly I felt guilty. I mean, yes he was jealous and it's normal right? Jealousy is normal but I took it differently. The memory rushed through me and I quickly slapped my face. Ghad! Ano ba yung isinigaw sigaw ko?! Napagtanto kong nadala lang ako sa mga problema ko, stress, frustrations at iba pa kaya ako nakapagsabi ng kung anu-ano. And speaking of kung anu-ano, agad kong sinabunutan ang sarili ko ng may naalala pa akong karumaldumal na memorya. To think na sinabihan ko siyang 'I like you'?! Kulang na lang magwala ako dito sa loob ng banyo at magpasabog ng tsunami galing sa toilet eh! Pero, well . . . totoo naman but . . . shit! Sinabi ko talaga 'yon?

Celestial Academy: Silver EyedTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon